Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

1 Księga Królewska (1 Krl 12)

ROZŁAM KRÓLESTWA

Roboam traci dziesięć pokoleń Izraela

1
Roboam udał się do Sychem, bo w Sychem zebrał się cały Izrael, by go
ustanowić królem.
2
Usłyszał o tym Jeroboam, syn Nebata, kiedy jeszcze był w
Egipcie, dokąd się schronił przed królem Salomonem, i wrócił z Egiptu.
3

Posłano więc po niego i wezwano go. Kiedy przybył Jeroboam oraz całe
zgromadzenie Izraela, wtedy przemówili do Roboama tymi słowami:
4
“Twój
ojciec obciążył nas jarzmem, ty zaś teraz ulżyj w okrutnej pańszczyźnie
twego ojca i w tym jego ciężkim jarzmie, które na nas włożył, a my ci za to
będziemy służyć”.
5
Na to im odpowiedzieli: “Idźcie na trzy dni! A potem
przyjdźcie do mnie z powrotem!” Wobec tego lud się rozszedł.
6
A król Roboam
zasięgnął rady starszych, którzy stanowili otoczenie jego ojca, Salomona, za
jego życia, mówiąc: “Jak mi doradzacie odpowiedzieć temu ludowi?”
7
Oni zaś
tak do niego przemówili: “Jeśli teraz będziesz uległy temu ludowi i zechcesz
wyświadczyć im przysługę, i odpowiedzieć im oraz przemówić do nich słowami
łagodnymi, to będą ci sługami przez całe życie”.
8
Ale on zaniechał rady,
którą mu dawali starsi. Natomiast zasięgnął rady młodzieńców, którzy razem z
nim wzrośli i stanowili jego otoczenie.
9
Rzekł do nich: “Co wy radzicie
odpowiedzieć temu ludowi, który przemawiał do mnie takimi słowami: “Ulżyj
nam w jarzmie, które włożył na nas twój ojciec”".
10
Młodzieńcy zaś, którzy
razem z nim wzrośli, przemówili do niego tak: “Temu ludowi, który przemawiał
do ciebie mówiąc: “Twój ojciec obciążył nas jarzmem, ty zaś ulżyj nam w tym
jarzmie”, powiesz: “Mój mały palec jest grubszy niż biodra mego ojca,
11

gdyż dotąd mój ojciec nałożył na was jarzmo ciężkie, a ja dołożę do waszego
jarzma. Mój ojciec karcił was biczami, ja zaś będę was karcił biczami z
kolców”".
12
Trzeciego dnia, tak jak powiedział król słowami: “Wróćcie do
mnie trzeciego dnia”, przyszedł cały lud do Roboama.
13
A wtedy król dał
ludowi surową odpowiedź, gdyż nie poszedł za radą, którą mu dawali starsi.

14
Przemówił więc do nich tak, jak radzili młodzieńcy: “Mój ojciec obciążył
was jarzmem, a ja dołożę do waszego jarzma. Mój ojciec karcił was biczami,
ja zaś będę was karcił biczami z kolców”.
15
Król więc nie wysłuchał ludu,
gdyż to wydarzenie dokonało się z woli Pana, aby spełniła się Jego groźba,
którą Pan wypowiedział do Jeroboama, syna Nebata, przez Achiasza z Szilo.
16

Kiedy cały Izrael zobaczył, że król go nie wysłuchał, wtedy odrzekł królowi
tak:

“Cóż za wspólny dział mamy z Dawidem?
Wszak nie mamy dziedzictwa z synem Jessego”.
“Do swoich namiotów idź, Izraelu!
Teraz, Dawidzie, pilnuj swego domu!”

I rzeczywiście Izrael poszedł do swoich namiotów.
17
A Roboam panował tylko
nad tymi Izraelitami, którzy mieszkali w miastach Judy.
18
Gdy zaś król
Roboam wysłał Adonirama, który był przełożonym robotników pracujących
przymusowo, cały Izrael obrzucił go kamieniami, tak iż umarł. Wobec tego
król Roboam pospieszył się, aby wsiąść na rydwan i uciec do Jerozolimy.
19

Tak więc Izrael odpadł od rodu Dawida po dziś dzień.
20
Kiedy cały Izrael
dowiedział się, że Jeroboam wrócił, wtedy posłali po niego, przyzywając go
na zgromadzenie. Następnie ustanowili go królem nad całym Izraelem. Przy
domu Dawida zostało tylko samo pokolenie Judy.

Zażegnanie wojny bratobójczej

21
Roboam, przybywszy do Jerozolimy, zebrał wszystkich potomków Judy i
całe pokolenie Beniamina, to jest sto osiemdziesiąt tysięcy wyborowych
wojowników, aby wszcząć wojnę z Izraelem o przywrócenie władzy królewskiej
Roboamowi, synowi Salomona.
22
Wówczas Pan skierował słowo do Szemajasza,
męża Bożego, mówiąc:
23
“Powiedz królowi judzkiemu, Roboamowi, synowi
Salomona, i wszystkim potomkom Judy oraz Beniaminitom, jako też pozostałemu
ludowi:
24
Tak mówi Pan: Nie wyruszajcie do walki z Izraelitami, waszymi
braćmi. Niech każdy wróci do swego domu, bo przeze Mnie zostały zrządzone te
wydarzenia”. Posłuchali słowa Pańskiego i zawrócili z drogi stosownie do
słowa Pańskiego.

Jeroboam wprowadza kult bałwochwalczy

25
Jeroboam umocnił Sychem na górze Efraima i zamieszkał w nim, a
później wyprowadził się stamtąd, gdyż umocnił Penuel.
26
Niebawem Jeroboam
pomyślał sobie tak: “W tych warunkach władza królewska może powrócić do rodu
Dawida,
27
bo jeżeli ten lud będzie chodził na składanie ofiar do świątyni
Pańskiej, to zechce wrócić do swego pana, Roboama, króla Judy, i wskutek
tego mogą mnie zabić i wrócić do króla Judy, Roboama”.
28
Dlatego po
zastanowieniu się król sporządził dwa złote cielce i ogłosił ludowi:
“Zbyteczne jest, abyście chodzili do Jerozolimy. Izraelu, oto Bóg twój,
który cię wyprowadził z ziemi egipskiej!”
29
Postawił zatem jednego w
Betel, a drugiego umieścił w Dan.
30
To oczywiście doprowadziło do grzechu,
bo lud poszedł do jednego do Betel i do drugiego aż do Dan.
31
Ponadto
urządził przybytki na wyżynach oraz mianował spośród zwykłego ludu
kapłanów, którzy nie byli lewitami.
32
Następnie Jeroboam ustanowił święto w
ósmym miesiącu, piętnastego dnia tego miesiąca, naśladując święto obchodzone
w Judzie, oraz sam przystąpił do ołtarza. Tak uczynił w Betel, składając
krwawą ofiarę cielcom, które sporządził, i ustanowił w Betel kapłanów wyżyn,
które urządził.
33
Przystąpił do ołtarza, który sporządził w Betel w
piętnastym dniu ósmego miesiąca, który sobie wymyślił, aby ustanowić święto
dla Izraelitów. Przystąpił więc do ołtarza, by złożyć ofiarę kadzielną.

Zostaw wpis