Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

1 Księga Królewska (1 Krl 13)

Pan rzuca klątwę na ołtarz w Betel

1
Pewnego razu, kiedy Jeroboam stał przy ołtarzu, składając ofiarę
kadzielną, przyszedł z nakazu Pańskiego mąż Boży z Judy do Betel
2
i z
nakazu Pańskiego tak zawołał do ołtarza: “Ołtarzu, ołtarzu! Tak mówi Pan:
Oto rodowi Dawida narodzi się syn, imieniem Jozjasz, który na tobie złoży
ofiarę z kapłanów wyżyn, spalających na tobie ofiary kadzielne. Będą palić
na tobie kości ludzkie”.
3
Nadto w tym dniu dał cudowny znak, ogłaszając:
“Taki będzie ten cudowny znak, który zapowiedział Pan: Oto ten ołtarz
rozpadnie się i rozsypie się popiół, który jest na nim”.
4
Kiedy król
Jeroboam usłyszał słowo męża Bożego, które wypowiedział do ołtarza w Betel,
natychmiast wyciągnął znad ołtarza rękę, wołając: “Schwytajcie go!” A wtedy
uschła mu ręka, którą wyciągnął ku niemu, i nie mógł jej cofnąć ku sobie.
5

Ołtarz zaś rozpadł się, a popiół z ołtarza rozsypał się stosownie do
cudownego znaku danego przez męża Bożego z nakazu Pańskiego.
6
Wobec tego
król zwrócił się do męża Bożego, mówiąc: “Przejednajże oblicze Pana, twego
Boga, <i pomódl się za mnie>, abym odzyskał władzę w swojej ręce!” Wtedy mąż
Boży przejednał oblicze Pana i wnet król odzyskał władzę w swojej ręce i
znowu stała się taką, jak poprzednio.
7
Następnie król przemówił do męża
Bożego: “Przyjdź ze mną do domu i pożyw się, to ci złożę dar”.
8
Na to mąż
Boży odrzekł królowi: “Choćbyś mi dał pół twego domu, nie pójdę z tobą i nie
będę jadł chleba ani też pił wody w tym miejscu,
9
bo tak mi nakazało słowo
Pańskie: “Nie będziesz jadł chleba ani też pił wody oraz nie powrócisz tą
drogą, którąś przyszedł”".
10
Poszedł więc inną drogą, nie wracając tą
drogą, którą przyszedł do Betel.

Pan karze proroka za nieposłuszeństwo

11
Był zaś pewien stary prorok, mieszkający w Betel. Otóż jego synowie
przyszli i opowiedzieli mu wszystko o czynie, jakiego w owym dniu dokonał
mąż Boży w Betel, oraz powtórzyli swemu ojcu te słowa, które wypowiedział do
króla.
12
Wtedy ich ojciec rzekł do nich: “Którą drogą poszedł?” Synowie
jego wskazali mu drogę, którą udał się mąż Boży, przybyły z Judy.
13
On zaś
rozkazał swoim synom: “Osiodłajcie mi osła!” Więc osiodłali mu osła, a on
wsiadł na niego,
14
podążając za mężem Bożym. Kiedy znalazł go, siedzącego
pod terebintem, przemówił do niego: “Czyś ty jest mężem Bożym, który
przyszedł z Judy?” On zaś mu odrzekł: “Ja”.
15
Wtedy mu powiedział: “Chodź
ze mną do domu, abyś spożył chleb”.
16
Ale on odrzekł mu: “Nie mogę wrócić z
tobą <i iść z tobą> ani też nie będę jadł chleba i pił z tobą wody w tej
miejscowości,
17
bo Pan powiedział do mnie słowo: “Nie będziesz tam jadł
chleba ani pił wody i nie pójdziesz z powrotem tą drogą, którą
przyszedłeś”".
18
Na to mu odparł: “Ja też jestem prorokiem, jak i ty. Mnie
też anioł rzekł słowa Pańskie: “Zawróć go ze sobą do twego domu, aby spożył
chleb i napił się wody”". Oszukał go.
19
Dlatego tamten wrócił z nim, a
później w jego domu spożył chleb i napił się wody.
20
A gdy oni siedzieli
przy stole, wówczas Pan skierował słowo do proroka, który go zawrócił z
drogi.
21
Zawołał on do męża Bożego, przybyłego z Judy: “Tak mówi Pan: Za
to, że sprzeniewierzyłeś się słowom Pana i nie spełniłeś polecenia, które ci
dał Pan, Bóg twój,
22
gdyż powróciłeś i spożyłeś chleb oraz napiłeś się wody
w tym miejscu, o którym ci powiedział: Nie jedz tam chleba i nie pij wody! -
twój trup nie wejdzie do grobu twoich przodków”.
23
Kiedy już zjedli chleb i
napili się <wody>, osiodłał osła owemu prorokowi, którego zawrócił z drogi.

24
A gdy ów odjechał, na drodze napadł na niego lew i zabił go. Trup jego
leżał porzucony na drodze, a koło niego stał osioł. Również i ów lew stał
koło trupa.
25
Po upływie pewnego czasu przechodzili ludzie i ujrzawszy
trupa porzuconego na drodze oraz lwa stojącego koło trupa, przyszli i
powiedzieli o tym w mieście, w którym ów stary prorok mieszkał.
26
Gdy
dowiedział się o tym prorok, który zawrócił go z drogi, powiedział: “To jest
mąż Boży, który sprzeniewierzył się słowom Pana, i dlatego Pan zesłał na
niego lwa, aby go rozszarpał i zabił, według zapowiedzianego mu wyroku przez
Pana”.
27
Następnie rzekł do swoich synów: “Osiodłajcie mi osła!” Więc go
osiodłali.
28
Wtedy pojechał i znalazł trupa porzuconego na drodze, jako też
osła i lwa stojących koło trupa. Lew ten nie pożarł trupa i nie rozszarpał
owego osła.
29
Więc prorok podniósł trupa męża Bożego i włożył go na osła
oraz przywiózł go z powrotem do miasta, aby go opłakiwać i pogrzebać.
30
W
końcu złożył jego zwłoki w swoim grobie. Zapłakano wtedy nad nim: “Ach, mój
bracie!”
31
Kiedy już go pochował, rzekł [prorok] do swoich synów: “Po mojej
śmierci pochowacie mnie w tym grobie, w którym został pochowany mąż Boży.
Złóżcie mnie koło jego kości, aby moje kości zachowane były dzięki jego
kościom.
32
Bo na pewno spełni się ta zapowiedź, którą on ogłosił jako wyrok
Pański na ten ołtarz w Betel i na wszystkie przybytki wyżyn, które są w
miastach Samarii”.

33
Jednak po tych wydarzeniach Jeroboam nie zawrócił ze swej złej drogi,
lecz przeciwnie, mianował kapłanów wyżyn spośród zwykłego ludu. Kto tylko
chciał, tego wprowadzał na urząd, tak iż stawał się kapłanem wyżyn.
34
Takie
postępowanie stało się dla rodu Jeroboama sposobnością do grzechu i powodem
usunięcia go i zgładzenia z powierzchni ziemi.

Zostaw wpis