Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

1 Księga Królewska (1 Krl 21)

Zgubny wpływ Izebel na króla Achaba

1
Po tych wydarzeniach stało się, co następuje. Nabot z Jizreel miał winnicę
<w Jizreel> obok pałacu Achaba, króla Samarii.
2
Achab zatem zwrócił się do
Nabota mówiąc: “Oddaj mi na własność twoją winnicę, aby została przerobiona
dla mnie na ogród warzywny, gdyż ona przylega do mego domu. A ja za nią dam
ci winnicę lepszą od tej, chyba że wydaje ci się słuszne, abym ci dał
pieniądze jako zapłatę za nią”.
3
Nabot zaś odpowiedział: “Niech mnie broni
Pan przed tym, bym miał ci oddać dziedzictwo mych przodków”.
4
Achab więc
przyszedł do swego domu rozgoryczony i rozgniewany słowami, które Nabot z
Jizreel wypowiedział do niego, a mianowicie: “Nie dam tobie dziedzictwa
moich przodków”. Następnie położył się na swoim łożu, odwrócił twarz i nic
nie jadł.
5
Niebawem przyszła do niego Izebel, jego żona, i zapytała go:
“Czemu duch twój jest tak rozgoryczony, że nic nie jesz?”
6
On zaś jej
odpowiedział: “Bo rozmawiałem z Nabotem z Jizreel. Powiedziałem mu: Sprzedaj
mi twoją winnicę za pieniądze albo, jeśli chcesz, dam ci zamiast niej inną
winnicę. A on powiedział: Nie dam tobie mojej winnicy”.
7
Na to rzekła do
niego Izebel, jego żona: “To ty teraz tak sprawujesz rządy królewskie nad
Izraelem? Wstań, jedz i bądź dobrej myśli. To ja ci dam winnicę Nabota z
Jizreel”.
8
Potem w imieniu Achaba napisała listy i opieczętowała jego
pieczęcią, a następnie wysłała do starszyzny i dostojników, którzy byli w
mieście, sąsiadujących z Nabotem.
9
W listach tak napisała: “Ogłoście post
i posadźcie Nabota przed ludem.
10
Posadźcie też naprzeciw niego dwóch ludzi
nikczemnych, by zaświadczyli przeciw niemu, mówiąc: “Zbluźniłeś Bogu i
królowi”. Potem go wyprowadźcie i kamienujcie tak, aby zmarł”.
11
Jego
współobywatele, starsi oraz dostojnicy, mieszkający w mieście, zrobili, jak
im Izebel poleciła i jak było napisane w listach, które do nich wysłała.
12

A więc ogłosili post i posadzili Nabota przed ludem.
13
Potem przyszło dwóch
ludzi nikczemnych, którzy zasiadłszy wobec niego, zaświadczyli przeciw
niemu, mówiąc: “Nabot zbluźnił Bogu i królowi”. Dlatego wyprowadzili go za
miasto i ukamienowali go, wskutek czego zmarł.
14
Sami zaś posłali do
Izebel, aby powiedzieć: “Nabot został ukamienowany i zmarł”.
15
Kiedy więc
Izebel usłyszała, że Nabot został ukamienowany i zmarł, powiedziała
Achabowi: “Wstań, weź w posiadanie winnicę Nabota z Jizreel, której nie
zgodził się dać ci za pieniądze, bo Nabot nie żyje, lecz umarł”.
16
Kiedy
tylko Achab usłyszał, że Nabot umarł, zaraz wstał, aby zejść do winnicy
Nabota z Jizreel i wziąć ją w posiadanie.

Eliasz w imieniu Pana karci Achaba

17
Wtedy Pan skierował słowo do Eliasza z Tiszbe:
18
“Wstań i zejdź na
spotkanie Achaba, króla izraelskiego. Jest on właśnie w Samarii, w winnicy
Nabota, do której zszedł, aby wziąć ją w posiadanie.
19
I powiesz mu: “Tak
mówi Pan: Czyż nie dokonałeś mordu, a nadto zagrabiłeś [winnicę]?” Potem
powiesz mu: “Tak mówi Pan: Tam, gdzie psy wylizały krew Nabota, będą lizały
psy również i twoją krew”".
20
Achab odpowiedział na to Eliaszowi: “Już
znalazłeś mnie, mój wrogu?” Wówczas [Eliasz] rzekł: “Znalazłem, bo
zaprzedałeś się, żeby czynić to, co jest złe w oczach Pana, <aby Go
obrażać>.
21
Oto Ja sprowadzę na ciebie nieszczęście, gdyż wymiotę i wytępię
z domu Achaba nawet chłopca, niewolnika i wolnego w Izraelu,
22
i postąpię
z twoim rodem, jak z rodem Jeroboama, syna Nebata, i jak z rodem Baszy,
syna Achiasza, za to, że Mnie do gniewu pobudziłeś i ponadto doprowadziłeś
do grzechu Izraela.
23
Również i o Izebel tak mówi Pan: Psy będą żarły
Izebel pod murem Jizreel.
24
Zmarłego z rodu Achaba w mieście będą żarły
psy, a zmarłego w polu będą żarły ptaki powietrzne”.
25
Naprawdę, nie było
nikogo, kto by tak, jak Achab, zaprzedał się, aby czynić to, co jest złe w
oczach Pana. Albowiem do tego skłoniła go żona jego Izebel.
26
Bardzo
haniebnie postępował, służąc bożkom; zupełnie tak, jak to czynili Amoryci,
których Pan wydziedziczył na rzecz Izraelitów.
27
Kiedy Achab usłyszał te
słowa, rozdarł szaty i włożył wór na ciało oraz pościł. Kładł się też spać w
worze i chodził pokornie.
28
Wtedy Pan skierował słowo do Eliasza z Tiszbe:

29
“Zapewne zobaczyłeś, że Achab upokorzył się przede Mną? Dlatego że
upokorzył się przede Mną, nie dopuszczę nieszczęścia za jego życia.
Nieszczęście dopuszczę na jego ród za życia jego syna”.

Zostaw wpis