Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

1 Księga Kronik (1 Krn 17)

Proroctwo Natana i modlitwa Dawida

1
Gdy Dawid zamieszkał w swoim domu, rzekł do proroka Natana: “Oto ja
mieszkam w pałacu cedrowym, Arka zaś Przymierza Pańskiego pod zasłonami
namiotu!”
2
Natan powiedział do Dawida: “Uczyń wszystko, co zamierzasz w
sercu, gdyż Bóg jest z tobą”.
3
Lecz tejże samej nocy Bóg skierował do
Natana następujące słowa:
4
“Idź i powiedz mojemu słudze Dawidowi: To mówi
Pan: Nie ty zbudujesz mi dom na mieszkanie.
5
Nie mieszkałem bowiem w domu
od dnia, w którym wywiodłem Izraela, aż do tego dnia, ale przechodziłem z
namiotu do namiotu lub przybytku.
6
Gdziekolwiek wędrowałem z całym
Izraelem, czy choćby do jednego z sędziów, którym nakazałem paść mój lud,
czy powiedziałem kiedykolwiek: “Dlaczego nie zbudowaliście mi domu
cedrowego?”
7
A teraz przemówisz do mojego sługi Dawida: “To mówi Pan
Zastępów: Zabrałem cię z pastwiska, spośród owiec, abyś był władcą nad ludem
moim izraelskim.
8
I byłem z tobą wszędzie, dokądkolwiek się udałeś, i
wytraciłem przed tobą wszystkich twoich nieprzyjaciół. Dam ci sławę
największych ludzi na ziemi.
9
Wyznaczę miejsce mojemu ludowi izraelskiemu i
osadzę go, i będzie mieszkał na swoim miejscu. Nie poruszy się on już i
ludzie nikczemni nie będą go już niszczyć jak dawniej,
10
od czasów, kiedy
ustanowiłem sędziów nad moim ludem izraelskim. Poniżę wszystkich wrogów
twoich, a ciebie wywyższę, bo zbuduję ci dom.
11
Kiedy wypełnią się twoje
dni i będziesz musiał odejść do twoich przodków, wzbudzę twojego potomka po
tobie, którym będzie jeden z twoich synów, i utwierdzę jego królowanie.
12

On zbuduje Mi dom, a Ja utwierdzę tron jego na wieki.
13
Ja będę mu ojcem, a
on będzie Mi synem; łaskawości mojej nie cofnę od niego, jak cofnąłem od
tego, który był przed tobą.
14
Osadzę go w moim domu i w moim królestwie na
zawsze, a tron jego będzie utwierdzony na wieki”".
15
Zgodnie z tymi
wszystkimi słowami i zgodnie z tym całym widzeniem przemówił Natan do
Dawida.
16
Poszedł więc król Dawid i usiadłszy przed Panem, mówił: “Kimże ja
jestem, o Panie, Boże, i czym mój ród, że doprowadziłeś mnie aż dotąd?
17

Ale i to jeszcze wydało się tobie za mało, o Boże, lecz dałeś o domu swego
sługi zapowiedź na daleką przyszłość. Wejrzałeś na mnie jak na człowieka
znamienitego stanu, o Panie Boże.
18
Cóż więcej może powiedzieć Dawid do
ciebie o chwale twego sługi? Ty sam znasz swego sługę.
19
O Panie, przez
wzgląd na swego sługę i według [życzenia] twego serca uczyniłeś całe to
wielkie dzieło, aby objawić wszystkie wspaniałości.
20
O Panie, nie ma
podobnego Tobie i nie ma Boga oprócz Ciebie, według tego wszystkiego, co
słyszeliśmy na własne uszy.
21
I kto jest jak lud Twój izraelski? Czyż jest
jaki inny naród na ziemi, do którego poszedłby Bóg wybawić go jako lud swój,
aby zapewnić mu sławę wielkich i straszliwych dzieł, wypędzając narody przed
ludem swoim, który wykupiłeś z Egiptu?
22
Uczyniłeś lud izraelski ludem
swoim na zawsze, a Ty, Panie, stałeś się jego Bogiem.
23
Teraz więc, o
Panie, niech trwa na wieki słowo, któreś wyrzekł o słudze swoim i o domu
jego, i uczyń, jak powiedziałeś,
24
ażeby <trwało> i wielbione było imię Twe
na wieki w słowach: Pan Zastępów jest Bogiem dla Izraela! A dom Twojego
sługi, Dawida, niech będzie trwały przed tobą!
25
Tyś bowiem, Boże mój,
objawił swemu słudze, że zbudujesz mu dom, stąd to sługa twój tak ośmiela
się modlić przed Twoim obliczem.
26
A teraz, Panie, Ty sam jesteś Bogiem.
Skoro obiecałeś swojemu słudze to szczęście,
27
racz teraz pobłogosławić dom
swego sługi, aby trwał przed Tobą na wieki, bo co Ty, Panie pobłogosławisz,
będzie błogosławione na wieki”.

Zostaw wpis