Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

1 Księga Kronik (1 Krn 29)

Ofiary na świątynię

1
Potem król Dawid rzekł do całego zgromadzenia: “Salomon, syn mój, jedyny,
którego wybrał Pan, jest młody i wątły, a praca to wielka, gdyż nie dla
człowieka jest ten przybytek, ale dla Pana Boga.
2
Wszystkimi siłami swoimi
przygotowałem na dom Boga mego złoto na przedmioty złote, srebro – na
srebrne, brąz – na brązowe, żelazo – na żelazne, drzewo – na drewniane,
onyksy i kamienie do wysadzania, kamienie czarne i różnokolorowe i
wszelkiego rodzaju drogie kamienie, a marmurów w obfitości.
3
Co więcej, z
miłości dla domu Boga mego oddaję na dom Boga mego skarbiec złota i srebra,
jaki posiadam, ponad to wszystko, co już przygotowałem na dom święty;
4
trzy
tysiące talentów złota, złota z Ofiru, i siedem tysięcy talentów srebra
oczyszczonego, aby pokryć ściany świątyni;
5
złoto – na przedmioty złote,
srebro – na srebrne i na wszelkie wyroby ręczne artystów. A z was, kto byłby
chętny złożyć dzisiaj dar dla Pana?”
6
Okazali się więc chętnymi
naczelnicy rodów, naczelnicy pokoleń izraelskich, tysiącznicy i setnicy,
kierownicy robót królewskich.
7
Dali oni na obsługę domu Bożego: złota pięć
tysięcy talentów i dziesięć tysięcy darejków, srebra dziesięć tysięcy
talentów, miedzi osiemnaście tysięcy talentów, żelaza sto tysięcy talentów.

8
Ci, którzy mieli drogie kamienie, dawali je do skarbca domu Pańskiego na
ręce Jechiela Gerszonity.
9
Lud radował się ze swych ofiar dobrowolnych,
albowiem ze szczerego serca okazywali hojność w darach dla Pana; także król
Dawid bardzo się radował.
10
Potem Dawid błogosławił Pana wobec całego
zgromadzenia i tak mówił:

“Bądź błogosławiony, o Panie, Boże ojca naszego, Izraela, na wieki
wieków!

11
Twoja jest, o Panie wielkość, moc, sława, majestat i chwała, bo
wszystko, co jest na niebie i na ziemi, jest Twoje; do Ciebie, Panie, należy
królowanie i ten, co głowę wznosi ponad wszystkich.

12
Bogactwo i chwała od Ciebie pochodzą, Ty nad wszystkim panujesz, a w
ręku Twoim siła i moc, i ręką Twoją wywyższasz i utwierdzasz wszystko.

13
Teraz więc, Boże nasz, dzięki Ci składamy i wychwalamy przesławne
imię Twoje.
14
Czymże ja jestem i czym jest lud mój, żebyśmy Ci mogli
ofiarować dobrowolnie te rzeczy? Albowiem od Ciebie to wszystko pochodzi i
co z ręki Twojej mamy, dajemy Tobie.
15
Jesteśmy bowiem pielgrzymami przed
Tobą i przychodniami, jak byli wszyscy przodkowie nasi; dni nasze jak cień
na ziemi [mijają] bez żadnej nadziei.
16
O Panie, Boże nasz, całe to
bogactwo, któreśmy przygotowali, by zbudować dom Tobie i Twemu świętemu
imieniu, z ręki Twojej pochodzi i wszystko jest Twoje.
17
Wiem, o Boże mój,
że Ty badasz serce i upodobałeś sobie szczerość; ja też w szczerości serca
mojego ofiarowałem dobrowolnie to wszystko, a teraz z radością widzę, że i
lud Twój tutaj obecny pospieszył z dobrowolnymi ofiarami dla Ciebie.
18
O
Panie, Boże ojców naszych, Abrahama, Izaaka i Izraela, zachowaj to na zawsze
jako wyraz myśli i uczuć ludu Twego i skieruj ich serca ku Tobie.
19
A
synowi mojemu, Salomonowi, daj serce doskonałe, aby strzegł poleceń,
przykazań i praw Twoich i żeby wykonał wszystko i zbudował przybytek, do
którego poczyniłem przygotowania”.
20
Potem Dawid rzekł do całego
zgromadzenia: “Błogosławcież Pana, Boga waszego”. I błogosławiło całe
zgromadzenie Pana, Boga swych przodków, klękając i oddając pokłon do ziemi w
hołdzie Panu i królowi.

Salomon królem

21
Nazajutrz złożono ofiary dla Pana i ofiarowano całopalenie Panu:
tysiąc młodych cielców, tysiąc baranów i tysiąc jagniąt wraz z ofiarami
płynnymi i mnóstwem żertw – za całego Izraela.
22
A jedli i pili owego dnia
przed Panem, z wielką radością. Po raz drugi obwołali królem Salomona, syna
Dawida, i namaścili go w imieniu Pana na władcę, a Sadoka na arcykapłana.

23
Salomon więc zasiadł na tronie Pańskim jako król w miejsce swego ojca,
Dawida, i powodziło mu się, a cały Izrael był mu posłuszny.
24
Wszyscy
książęta i bohaterowie a nawet synowie króla Dawida poddali się królowi
Salomonowi.
25
Pan zaś bardzo wywyższył Salomona w oczach całego Izraela i
oblókł go w chwałę królewską, jakiej nie posiadał przed nim żaden król w
Izraelu.

Koniec życia Dawida

26
Tak Dawid, syn Jessego, królował nad całym Izraelem.
27
A czas
panowania nad Izraelem wynosił czterdzieści lat: w Hebronie panował siedem
lat, a w Jerozolimie panował trzydzieści trzy lata.
28
Umarł w późnej
starości, syty dni, bogactwa i chwały, a Salomon, syn jego, został w jego
miejsce królem.
29
A dzieje króla Dawida, pierwsze i ostatnie, były już
spisane w Dziejach Samuela “Widzącego”, w Dziejach Natana Proroka i w
Dziejach Gada “Widzącego”,
30
wraz z całym królowaniem jego, potęgą i tym
wszystkim, co się działo z nim, z Izraelem i ze wszystkimi królestwami
krajów.

Zostaw wpis