Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

1 Księga Machabejska (1 Mch 13)

SZYMON

Szymon wodzem

1
Szymon dowiedział się, że Tryfon zebrał liczne wojsko w tym celu, aby iść
do ziemi judzkiej i zniszczyć ją.
2
Ponieważ zaś widział, że lud jest pełen
lęku i bojaźni, udał się do Jerozolimy i zwołał lud,
3
a dodając im odwagi,
mówił: “Wy sami wiecie, ile ja, moi bracia i rodzina mojego ojca uczyniliśmy
dla Prawa i świątyni, oraz ile było walk i trudów, które ponieśliśmy.
4

Dlatego wszyscy moi bracia zginęli za Izraela. Pozostałem tylko ja sam
jeden.
5
Teraz zaś, gdy nadszedł czas wielkich utrapień, bynajmniej nie będę
chronił mego życia. Nie jestem bowiem lepszy od swoich braci.
6
Przeciwnie -
mścić się będę za swój naród, za świątynię, za żony i dzieci wasze.
Wszystkie bowiem narody związały się nienawiścią przeciwko nam i chcą nas
zetrzeć”.

7
Gdy lud usłyszał te słowa, na nowo rozpaliła się w nim odwaga
8
i
donośnym głosem tak mu odpowiedział: “Ty jesteś naszym wodzem w miejsce
swych braci Judy i Jonatana.
9
Prowadź naszą wojnę! Cokolwiek nam rozkażesz
- wykonamy”.

10
Wtedy zebrał on wszystkich ludzi zdolnych do noszenia broni, a potem
z wielkim poświęceniem wykończył mury Jerozolimy i wokoło ją obwarował.
11

Do Jafy zaś posłał Jonatana, syna Absaloma, z dość dużym oddziałem wojska.
Ten zaś wypędził tych, którzy w niej przebywali, a sam w niej pozostał.

Śmierć Jonatana

12
Tryfon razem z licznym wojskiem wyruszył z Ptolemaidy do ziemi
judzkiej. Jonatan był z nim jako więzień.
13
Szymon zaś rozłożył swój obóz
koło Adidy na brzegu równiny.
14
Gdy Tryfon dowiedział się, że Szymon stanął
w miejsce swego brata Jonatana i że zamierza stoczyć z nim bitwę,
15
wysłał
do niego poselstwo z oznajmieniem: “Zatrzymaliśmy twego brata Jonatana w
sprawie pieniędzy, które z racji swego urzędu był winien królewskiej kasie.

16
Prześlij więc teraz sto talentów srebra i dwóch spośród jego synów jako
zakładników, aby przypadkiem po uwolnieniu nie odstąpił od nas. Wtedy go
uwolnimy”.

17
Szymon wiedział, że podstępnie do niego mówią. Posłał jednak
pieniądze i chłopców, by wśród ludu nie wzniecić przeciwko sobie wielkiej
nienawiści.
18
Mówiliby bowiem: “Zginął dlatego, że nie posłał mu pieniędzy
i chłopców”.
19
Posłał więc chłopców i sto talentów, ale tamten złamał swoje
słowo i Jonatana nie wypuścił.

20
Potem Tryfon wyruszył z zamiarem wejścia do kraju i zniszczenia go.
Przeszli okrężną drogą do Adory. Szymon zaś ze swoim wojskiem zagradzał mu
drogę w każdym miejscu, przez które przechodził.
21
Załoga zamku wysłała do
Tryfona poselstwo z prośbą, aby przybył do nich przez pustynię i przysłał im
żywności.
22
Tryfon całą swoją konnicę przygotował do drogi. Tej nocy jednak
spadło bardzo wiele śniegu, do tego stopnia, że z powodu śniegu nie mógł się
tam udać. Wyruszył więc i udał się do Gileadu.
23
W pobliżu Baskama
zamordował Jonatana i został on tam pochowany.
24
Następnie Tryfon wycofał
się i powrócił do swojej krainy.

Grobowiec Machabeuszów

25
Szymon rozkazał zabrać kości swego brata Jonatana i pochować go w
Modin, mieście swych ojców.
26
Cały Izrael okazywał po nim wielki żal i
opłakiwał go przez długi czas.
27
Szymon zaś na grobie swego ojca i swych
braci wybudował pomnik tak wysoki, że z daleka można go było zobaczyć -
pomnik, który z jednej i drugiej strony był wyłożony ciosowymi kamieniami.

28
Ponadto zaś wystawił siedem piramid, jedną obok drugiej: dla ojca, dla
matki i dla czterech braci.
29
Wokoło nich jako ozdobę wybudował wysokie
kolumny, a na kolumnach na wieczną pamiątkę umieścił zbroję, obok zaś zbroi
wyryto okręty, tak żeby mogli je zobaczyć ci, którzy będą płynęli po morzu.

30
To jest pomnik grobowy, który wybudował w Modin, a który stoi do dnia
dzisiejszego.

Ogłoszenie niezależności Judei

31
Tryfon zaś używał podstępów w stosunku do młodego króla Antiocha, a
potem go zamordował.
32
W jego miejsce sam ogłosił się królem i włożył sobie
na głowę diadem Azji, a krajowi przyniósł wielkie nieszczęście.
33
Szymon
tymczasem budował w Judei twierdze, umacniał je potężnymi wieżami, wysokimi
murami, bramami i zasuwami. W twierdzach składał zapasy żywności.
34
Szymon
także dobrał ludzi i posłał ich do króla Demetriusza, aby kraj zwolnił od
podatków. Bo czynami Tryfona były tylko grabieże.
35
Król zaś Demetriusz
posłał do niego te słowa i dał mu pisemną odpowiedź następującym listem:
36

“Król Demetriusz arcykapłanowi i przyjacielowi królów, Szymonowi,
starszyźnie oraz całemu narodowi żydowskiemu – pozdrowienie.
37
Otrzymaliśmy
złotą koronę i palmową gałąź, które przysłaliście. Jesteśmy też gotowi
zawrzeć z wami całkowity pokój, a także napisać do urzędników, aby nie
ściągali z was tego, co już zostało darowane.
38
To wszystko bowiem, co
postanowiliśmy w stosunku do was, będzie obowiązywało, i twierdze, które
wybudowaliście, będą należały do was.
39
Zapewniamy wam darowanie przeoczeń
i wykroczeń aż do dnia dzisiejszego, tak samo zwalniamy was od podatku
koronnego, który jeszcze jesteście winni, a jeżeli jeszcze w Jerozolimie są
jakieś podatki do zapłacenia, niech już nie będą płacone!
40
Jeżeli między
wami są zdatni do zaciągnięcia się w poczet naszej służby przybocznej, niech
się zaciągają! Pomiędzy nami niech będzie pokój!”

41
W roku więc sto siedemdziesiątym pogańskie jarzmo zostało zdjęte z
Izraela,
42
a lud na dokumentach i na umowach zaczął pisać: “W pierwszym
roku Szymona, wielkiego arcykapłana, wodza i zwierzchnika Żydów”.

Zdobycie Gezer i Akry

43
W tym czasie rozłożył on swój obóz koło Gezer i otoczył je swoim
wojskiem. Potem wybudował wieżę oblężniczą i przyprowadził ją pod miasto, w
wieży miejskiej zrobił wyłom i zdobył ją.
44
Załoga wieży oblężniczej
dostała się do miasta, w mieście więc powstał wielki popłoch.
45
Mieszkańcy
miasta razem ze swoimi żonami i dziećmi wchodzili na mury, rozdzierali
szaty, krzyczeli i błagali Szymona, żeby im podał prawicę.
46
Mówili:
“Postępuj z nami nie według naszych nieprawości, ale według swojego
miłosierdzia!”

47
Szymon dał się im ubłagać i nie walczył już przeciwko nim. Wypędził
ich jednak z miasta i oczyścił domy, w których znajdowały się bożki, i wtedy
dopiero odbył swój wjazd do niego przy śpiewie hymnów i pochwalnych pieśni.

48
Wszelką nieczystość wyrzucił stamtąd, a osiedlił ludzi, którzy
zachowywali Prawo. Potem zaś umocnił miasto i wybudował w nim dla siebie
mieszkanie.

49
Tym, którzy byli na zamku w Jerozolimie, nie pozwolono utrzymywać
żadnych stosunków z krajem, nie pozwolono im kupować ani sprzedawać.
Cierpieli więc bardzo wielki głód, a nawet wielu z nich zmarło z głodu.
50

Prosili więc Szymona, żeby im podał prawicę. Podał więc im, ale wypędził ich
stamtąd, a zamek oczyścił z wszelkiej nieczystości.
51
Dnia dwudziestego
trzeciego miesiąca drugiego roku sto siedemdziesiątego pierwszego weszli do
zamku przy śpiewie pieśni, z palmowymi gałęziami w rękach. Grano na harfach,
na cymbałach, na lirach, [śpiewano] hymny i pieśni, bo wielki nieprzyjaciel
został usunięty spośród Izraela.
52
Szymon postanowił, że ten dzień będzie
się obchodziło każdego roku z radością. Potem umocnił on świątynną górę,
która jest obok zamku, i zamieszkał tam razem ze swoimi ludźmi.

53
Gdy Szymon przekonał się, że jego syn Jan jest już dojrzałym
mężczyzną, złożył na niego dowództwo nad wszystkimi wojskami. Mieszkał on w
Gezer.

Zostaw wpis