Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

1 Księga Machabejska (1 Mch 8)

Wieści o Rzymianach

1
Juda dowiedział się o sławie, jaką cieszą się Rzymianie: że są nadzwyczaj
mocni, że życzliwość okazują tym wszystkim, którzy się do nich przyłączają,
a nawet przyjaźń zawierają z tymi, którzy udają się do nich,
2
gdyż są
nadzwyczaj mocni. Opowiadano mu o ich wojnach i o bohaterskich czynach,
których dokonali w wojnie z Galatami, jak ich zwyciężyli i zmusili do
płacenia daniny;
3
tak samo i o czynach dokonanych w hiszpańskim kraju w
celu zawładnięcia tamtejszymi kopalniami srebra i złota;
4
jak każdym
krajem, choćby to był kraj najbardziej od nich odległy, zawładnęli dzięki
swojej roztropności i cierpliwości; jak pokonali królów, którzy z końca
świata przeciw nim wyruszyli, zadając im wielką klęskę, i jak inni corocznie
płacą im daniny.

5
Tak samo królów kittejskich, Filipa i Perseusza, razem z tymi, którzy
przeciwko nim wzniecili powstanie, w czasie wojny starli i siłą poddali swej
władzy.
6
Pokonany przez nich został nawet Antioch Wielki, król Azji, który
wyszedł na wojnę przeciwko nim, mając sto dwadzieścia słoni, konnicę,
rydwany i bardzo wiele wojska,
7
a jednak wzięli go do niewoli żywego i
wyznaczyli jemu i jego następcom zapłacenie sobie wielkiej daniny, danie
zakładników i odstąpienie krain,
8
mianowicie: Indii, Medii, Lidii <i>
części najpiękniejszych ich posiadłości. Oni zaś odebrali je od niego i
oddali królowi Eumenesowi.
9
[Opowiadano] też, jak mieszkańcy Hellady
zamierzali wyruszyć, aby ich wytępić.
10
Oni jednak dowiedzieli się o tym,
wysłali do nich jednego wodza, który walczył z nimi, tak że padło spośród
nich wielu zabitych, żony ich i dzieci zostały wzięte do niewoli, złupili
ich, a ziemię ich sobie przywłaszczyli, zburzyli ich twierdze, a ich samych
aż do tego dnia trzymają w niewoli.
11
Każde inne królestwo i każdą wyspę,
która kiedykolwiek im się przeciwstawiła, zgnietli i poddali je sobie w
niewolę, z przyjaciółmi zaś swoimi i ze sprzymierzeńcami zachowują przyjaźń.

12
Nad pobliskimi królestwami rozciągnęli swoją władzę i nad tymi, które są
daleko, do tego stopnia, że strach przejmuje wszystkich, gdy słyszą o ich
imieniu.

13
Komu zechcą pomóc w osiągnięciu władzy królewskiej, ten panuje, a
których chcą, zrzucają z tronu, bo doszli do ogromnej potęgi.

14
Przy tym wszystkim zaś ani jeden z nich nie kładzie sobie diademu na
głowę i nikt nie okrywa się purpurą, aby się nią chełpić.
15
Raczej
ustanowili sobie radę. Codziennie zbiera się ich trzystu dwudziestu i zawsze
radzą nad ludem, jak by najlepiej zachować w nim ład.
16
Corocznie zaś
jednemu tylko człowiekowi powierzają zarząd nad nimi i panowanie nad całym
krajem, który im podlega, a wszyscy temu jednemu są posłuszni i nie ma
pomiędzy nimi zazdrości ani nienawiści.

Przymierze Judy z Rzymianami

17
Juda więc wybrał Eupolemosa, syna Jana, który był synem Akkosa, oraz
Jazona, syna Eleazara, aby ich posłać do Rzymu. Mieli oni zawrzeć z nimi
przyjaźń i przymierze
18
w tym celu, aby zdjęli z nich jarzmo. Widać bowiem
było, że królestwo greckie usiłuje wziąć Izraela w niewolę.

19
Udali się więc do Rzymu, a droga była bardzo daleka, weszli do senatu
i tak się odezwali:
20
“Juda, który nosi przydomek Machabeusz, jego bracia i
lud żydowski wysłali nas do was, abyśmy z wami zawarli przymierze i pokój,
aby zapisano nas jako waszych sprzymierzeńców i przyjaciół”.

21
Przemówienie im się podobało.
22
To zaś jest odpis listu, który
został napisany na tablicach z brązu i posłany do Jerozolimy, aby tam był u
nich jako akt upamiętniający pokój i przymierze:
23
“Niech Rzymianom i
narodowi żydowskiemu zawsze dobrze się powodzi na morzu i na lądzie, a miecz
nieprzyjacielski niech będzie od nich z daleka!
24
Jeżeliby jednak najpierw
albo Rzymowi, albo któremukolwiek z jego sprzymierzeńców na całym obszarze
podległym ich władzy zagrażała wojna,
25
wtedy naród żydowski zależnie od
tego, jak okoliczności będą wymagały, z całym poświęceniem będzie w walce
pomagał.
26
Walczącym zaś wrogom, o ile Rzym będzie uważał za słuszne, nie
będzie dawał ani dostarczał zboża, broni, pieniędzy ani okrętów. Postanowień
tych będą przestrzegali bez żadnego wynagrodzenia.
27
Tak samo jeżeli
narodowi żydowskiemu najpierw wojna będzie zagrażała, wtedy Rzymianie,
zależnie od tego, jak okoliczności będą im wskazywały, chętnie w walce będą
im pomagali.
28
Walczącym zaś wrogom, o ile Rzym będzie uważał za słuszne,
nie będą dostarczane: zboże, broń, pieniądze ani okręty. Postanowień tych
będą przestrzegali bez żadnego podstępu.
29
Na podstawie tych postanowień
Rzymianie ułożyli swoje stosunki z ludem żydowskim.
30
Jeżeliby zaś jedni i
drudzy do tych postanowień coś chcieli dodać albo z nich coś skreślić, będą
mogli to uczynić wedle swej woli; dodatek albo skreślenie będą ważne.

31
Co zaś dotyczy krzywd wyrządzonych im przez króla Demetriusza, to
napisaliśmy do niego te słowa: “Dlaczego na naszych przyjaciół i
sprzymierzeńców, na Żydów, włożyłeś tak ciężkie jarzmo?
32
Jeżeli jeszcze
będą skarżyli się na ciebie, wtedy ujmiemy się za ich prawami i pobijemy cię
na morzu i na lądzie”".

Zostaw wpis