Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

1 Księga Samuela (1 Sm 17)

Walka Dawida z Goliatem

1
Filistyni zgromadzili swe wojska na wojnę: zebrali się w Soko, leżącym w
ziemi Judy, a obóz rozbili między Soko i Azeka niedaleko od Efes-Dammim.
2

Natomiast Saul i Izraelici zgromadzili się i rozłożyli obozem w Dolinie
Terebintu, przygotowując się do walki z Filistynami.
3
Filistyni stali u
zbocza jednej góry, po jednej stronie, Izraelici zaś na zboczu innej góry,
po drugiej stronie, a oddzielała ich dolina.
4
Wtedy wystąpił z obozu
filistyńskiego pewien harcownik imieniem Goliat, pochodzący z Gat. Był
wysoki na sześć łokci i jedną piędź.
5
Na głowie miał hełm z brązu, ubrany
zaś był w łuskowy pancerz z brązu o wadze pięciu tysięcy syklów.
6
Miał
również na nogach nagolenice z brązu oraz brązowy, zakrzywiony nóż w ręku.
7

Drzewce włóczni jego było jak wał tkacki, a jej grot ważył sześćset syklów
żelaza. Poprzedzał go też [giermek] niosący tarczę.
8
Stanąwszy naprzeciw,
krzyknął w kierunku wojsk izraelskich te słowa: “Po co się ustawiacie w
szyku bojowym? Czyż ja nie jestem Filistynem, a wy sługami Saula? Wybierzcie
spośród siebie człowieka, który by przeciwko mnie wystąpił.
9
Jeżeli zdoła
ze mną walczyć i pokona mnie, staniemy się waszymi niewolnikami, jeżeli zaś
ja zdołam go zwyciężyć, wy będziecie naszymi niewolnikami i służyć nam
będziecie”.
10
Potem dodał Filistyn: “Oto urągałem dzisiaj wojsku
izraelskiemu. Dajcie mi człowieka, będziemy z sobą walczyć”.

11
Gdy Saul i wszyscy Izraelici usłyszeli słowa Filistyna, przelękli się
i przestraszyli bardzo.

12
Dawid był synem Efratejczyka, tego, który pochodził z Betlejem
judzkiego, a nazywał się Jesse i miał ośmiu synów. W czasach Saula był on
stary i podeszły [w latach] <pośród mężów>.
13
Trzej starsi synowie Jessego
wyruszyli, udając się za Saulem na wojnę. Ci trzej synowie, którzy wyruszyli
na wojnę, nosili imiona: najstarszy Eliab, drugi Abinadab, a trzeci Szamma.

14
Dawid był najmłodszy, trzej starsi wyruszyli za Saulem.
15
[Dawid] często
odchodził od Saula, aby pasać owce swojego ojca w Betlejem.
16
Tymczasem
Filistyn ciągle wychodził z rana i wieczorem i stawał tak przez czterdzieści
dni.
17
Raz rzekł Jesse do swego syna Dawida: “Weź dla swych braci efę
prażonych ziaren, dziesięć chlebów i zanieś prędko braciom do obozu!
18

Zaniesiesz też dziesięć krążków sera dowódcy oddziału, zapytasz się swych
braci o powodzenie i odbierzesz ich żołd.
19
Saul jest z nimi i wszyscy
Izraelici w Dolinie Terebintu i walczą z Filistynami”.

20
Wstał więc Dawid wcześnie rano, powierzając owce stróżowi, i
zabrawszy [zapasy], poszedł według polecenia Jessego. Kiedy zbliżył się do
obozowiska, wojsko wyruszyło na pole walki i wznosiło wojenny okrzyk.
21

Izraelici ustawili swe szyki bojowe, tak samo i Filistyni: szyk naprzeciw
szyku.
22
Dawid zrzuciwszy z siebie niesiony ciężar i oddawszy go w opiekę
strażnikowi taboru, pobiegł na pole walki. Gdy przybył, pozdrowił swoich
braci.
23
Podczas tej rozmowy z nimi wystąpił z szyków filistyńskich właśnie
ów harcownik imieniem Goliat, Filistyn z Gat, i wygłaszał owe słowa.
Usłyszał je Dawid.
24
Wszyscy natomiast ludzie Izraela, zobaczywszy tego
człowieka, uciekali przed nim i bali się go bardzo.
25
Zawołał jeden z
Izraelitów: “Czy widzieliście tego człowieka, który występuje? Występuje on
po to, by urągać Izraelowi. Tego jednak, kto go pokona, król obsypie
bogactwem, a córkę swą odda mu za żonę, rodzinę zaś jego uczyni wolną od
danin w Izraelu”.

26
Odezwał się Dawid do stojących obok niego ludzi: “Co uczynią takiemu,
który pokona tego Filistyna i odejmie hańbę od Izraela? Kto to jest ten
nieobrzezany Filistyn, który urąga wojsku Boga żywego?”
27
Lud powtórzył mu
te słowa na potwierdzenie, co uczynią człowiekowi, który go pokona.
28
Gdy
starszy jego brat, Eliab, usłyszał, że Dawid rozmawiał z ludźmi, uniósł się
gniewem na Dawida i zawołał: “Po co tu przyszedłeś? Komu zostawiłeś ową małą
trzodę na pustyni? Znam ja pychę i złość twojego serca: przybyłeś tu, aby
tylko przypatrzyć się walce”.
29
Dawid odrzekł: “Cóż teraz uczyniłem? Wszak
to było tylko słowo”.
30
Oddaliwszy się od niego, skierował się gdzie
indziej i wypytywał się podobnymi słowami. Odpowiedzieli mu ludzie jak
poprzednio.
31
Słyszano te słowa, które wypowiedział Dawid; doniesiono
Saulowi, kazał go więc przyprowadzić.

32
Rzekł Dawid do Saula: “Niech pan mój się nie trapi! Twój sługa
pójdzie stoczyć walkę z tym Filistynem”.
33
Saul odpowiedział Dawidowi: “To
niemożliwe, byś stawił czoło temu Filistynowi i walczył z nim. Ty jesteś
jeszcze chłopcem, a on wojownikiem od młodości”.
34
Odrzekł Dawid Saulowi:
“Kiedy sługa twój pasał owce u swojego ojca, a przyszedł lew lub niedźwiedź
i porwał owcę ze stada,
35
wtedy biegłem za nim, uderzałem na niego i
wyrywałem mu ją z paszczęki, a kiedy on na mnie napadał, chwytałem go za
szczękę, biłem i uśmiercałem.
36
Sługa twój kładł trupem lwy i niedźwiedzie,
nieobrzezany Filistyn będzie jak jeden z nich, gdyż urągał wojskom Boga
żywego”.
37
Powiedział jeszcze Dawid: “Pan, który wyrwał mnie z łap lwów i
niedźwiedzi, wybawi mnie również z ręki tego Filistyna”. Rzekł więc Saul do
Dawida: “Idź, niech Pan będzie z tobą!”

38
Saul ubrał Dawida w swoją zbroję: włożył na jego głowę hełm z brązu i
opiął go pancerzem.
39
Przypiął też Dawid miecz na swą szatę i próbował
chodzić, gdyż jeszcze nie nabrał wprawy. Po czym oświadczył Dawid Saulowi:
“Nie potrafię się w tym poruszać, gdyż nie nabrałem wprawy”. I zdjął to
Dawid z siebie.
40
Wziął w ręce swój kij, wybrał sobie pięć gładkich kamieni
ze strumienia, włożył je do torby pasterskiej, którą miał zamiast kieszeni,
i z procą w ręce skierował się ku Filistynowi.
41
Filistyn przybliżał się
coraz bardziej do Dawida, a giermek jego szedł przed nim.
42
Gdy Filistyn
popatrzył i przyjrzał się Dawidowi, wzgardził nim dlatego, że był
młodzieńcem, i to rudym, o pięknym wyglądzie.
43
I rzekł Filistyn do
Dawida: “Czyż jestem psem, że przychodzisz do mnie z kijem?” Złorzeczył
Filistyn Dawidowi [przyzywając na pomoc] swoich bogów.
44
Filistyn zawołał
do Dawida: “Zbliż się tylko do mnie, a ciało twoje oddam ptakom powietrznym
i dzikim zwierzętom”.
45
Dawid odrzekł Filistynowi: “Ty idziesz na mnie z
mieczem, dzidą i zakrzywionym nożem, ja zaś idę na ciebie w imię Pana
Zastępów, Boga wojsk izraelskich, którym urągałeś.
46
Dziś właśnie odda cię
Pan w moją rękę, pokonam cię i utnę ci głowę. Dziś oddam trupy wojsk
filistyńskich na żer ptactwu powietrznemu i dzikim zwierzętom: niech się
przekona cały świat, że Bóg jest w Izraelu.
47
Niech wiedzą wszyscy zebrani,
że nie mieczem ani dzidą Pan ocala. Ponieważ jest to wojna Pana, On więc
odda was w nasze ręce”.

48
I oto, gdy wstał Filistyn, szedł i zbliżał się coraz bardziej ku
Dawidowi, Dawid również pobiegł szybko na pole walki naprzeciw Filistyna.
49

Potem sięgnął Dawid do torby pasterskiej i wyjąwszy z niej kamień, wypuścił
go z procy, trafiając Filistyna w czoło, tak że kamień utkwił w czole i
Filistyn upadł twarzą na ziemię.
50
Tak to Dawid odniósł zwycięstwo nad
Filistynem procą i kamieniem; trafił Filistyna i zabił go, nie mając w ręku
miecza.

51
Dawid podbiegł i stanął nad Filistynem, chwycił jego miecz, i
dobywszy z pochwy, dobił go; odrąbał mu głowę. Gdy spostrzegli Filistyni, że
ich wojownik zginął, rzucili się do ucieczki.
52
Powstali mężowie Izraela i
Judy, wydali okrzyk wojenny i ścigali Filistynów aż do Gat i bram Ekronu; a
trupy filistyńskie leżały na drodze z Szaaraim aż do Gat i Ekronu.
53

Izraelici wracając potem z pościgu za Filistynami, złupili ich obóz.
54

Dawid zaś zabrał głowę Filistyna i przeniósł ją do Jerozolimy, a zbroję
umieścił w przybytku.

55
Gdy Saul zauważył Dawida wychodzącego do walki z Filistynem, zapytał
Abnera, dowódcy wojska: “Czyim synem jest ten chłopiec, Abnerze?” Abner
odrzekł: “Na życie twej duszy, królu, nie wiem”.
56
Król dał rozkaz: “Masz
się dowiedzieć, czyim synem jest ten młodzieniec”.
57
Kiedy Dawid wrócił po
zabiciu Filistyna, wziął go Abner i przedstawił Saulowi. W ręce niósł on
głowę Filistyna.
58
I zapytał go Saul: “Czyim jesteś synem, młodzieńcze?”
Dawid odrzekł: “Jestem synem sługi twego, Jessego z Betlejem”.

Zostaw wpis