Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

1 Księga Samuela (1 Sm 2)

1
Anna modliła się mówiąc:
“Raduje się me serce w Panu,
moc moja wzrasta dzięki Panu,
rozwarły się me usta na wrogów moich,
gdyż cieszyć się mogę Twoją pomocą.

2
Nikt tak święty jak Pan,
prócz Ciebie nie ma nikogo,
nikt taką Skałą jak Bóg nasz.

3
Nie mówcie więcej słów pełnych pychy,
z ust waszych niech nie wychodzą słowa wyniosłe,
bo Pan jest Bogiem wszechwiedzącym:
On waży uczynki.

4
Łuk mocarzy się łamie,
a słabi przepasują się mocą,

5
za chleb najmują się syci,
a głodni [już] odpoczywają,
niepłodna rodzi siedmioro,
a wielodzietna więdnie.

6
To Pan daje śmierć i życie,
wtrąca do Szeolu i zeń wyprowadza.

7
Pan uboży i wzbogaca,
poniża i wywyższa.

8
Z pyłu podnosi biedaka,
z barłogu dźwiga nędzarza,
by go wśród możnych posadzić,
by dać mu tron zaszczytny.
Do Pana należą filary ziemi:
na nich świat położył.

9
On ochrania stopy pobożnych.
Występni zginą w ciemnościach,
bo nie [swoją] siłą człowiek zwycięża.

10
Pan wniwecz obraca opornych:
przeciw nim grzmi na niebiosach.
Pan osądza krańce ziemi,
On daje potęgę królowi,
wywyższa moc swego pomazańca”.

11
Elkana udał się do Rama – do swego domu. Chłopiec pozostał, by służyć
Panu przy kapłanie Helim.

Karygodne czyny synów Helego

12
Synowie Helego, istni synowie Beliala, nie zważali na Pana
13
ani na
prawa kapłańskie wobec ludu. Jeżeli kto składał krwawą ofiarę, gdy gotowało
się mięso, zjawiał się sługa kapłana z trójzębnymi widełkami w ręku.
14

Wkładał je do kotła albo do garnka, do rondla albo do misy, i co wydobył
widełkami – zabierał kapłan. Tak postępowali ze wszystkimi Izraelitami,
którzy przychodzili tam, do Szilo.
15
Co więcej, jeszcze nie spalono
tłuszczu, a już przychodził sługa kapłana i mówił temu, kto składał ofiarę:
“Daj mięso na pieczeń dla kapłana. Nie weźmie on od ciebie mięsa gotowanego,
tylko surowe”.
16
A gdy mówił do niego ów człowiek: “Niech najpierw
całkowicie spalę tłuszcz, a wtedy weźmiesz sobie, co dusza twoja pragnie”,
odpowiadał mu: “Nie! Daj zaraz, a jeśli nie – zabiorę przemocą”.
17
Grzech
owych młodzieńców był wielki względem Pana, bo <ludzie> lekceważyli ofiary
dla Pana.

18
Samuel pełnił posługi wobec Pana jako chłopiec ubrany w lniany efod.

19
Matka robiła mu mały płaszcz, który przynosiła co roku, gdy przychodziła
wraz z mężem złożyć doroczną ofiarę.
20
Heli błogosławił Elkanie i jego
żonie, mówiąc: “Niech Pan da ci potomstwo z tej żony w zamian za
uproszonego, którego oddała Panu”. I wracali do siebie do domu.
21
Pan
wejrzał na Annę: poczęła i urodziła trzech synów i dwie córki. Samuel
natomiast wzrastał przy Panu.

22
Heli był już bardzo stary. Słyszał on, jak postępowali jego synowie
wobec wszystkich Izraelitów <i to, że żyli z kobietami, które służyły przy
wejściu do Namiotu Spotkania>.
23
Mówił więc do nich: “Czemu dopuszczacie
się tych czynów, wszak od całego ludu słyszę o waszym niewłaściwym
postępowaniu.
24
Nie, synowie moi, niedobre wieści ja słyszę, mianowicie że
doprowadzacie do przestępstwa lud Pański.
25
Jeśli człowiek zawini przeciw
człowiekowi, sprawę rozsądzi Bóg, lecz gdy człowiek zawini wobec Pana – któż
się za nim będzie wstawiał?” Nie posłuchali jednak napomnienia swego ojca,
bo Pan chciał, aby pomarli.

26
Młody zaś Samuel rósł i coraz bardziej podobał się tak Panu, jak i
ludziom.

27
Do Helego przybył mąż Boży i powiedział mu: “Tak mówi Pan: Wyraźnie
objawiłem się domowi twojego praojca, gdy jeszcze byli w Egipcie i należeli
do [sług] domu faraona.
28
Spośród wszystkich pokoleń izraelskich wybrałem
ich sobie na kapłanów, aby przychodzili do ołtarza mojego celem składania
ofiary kadzidła, aby wobec Mnie przywdziewali efod, a Ja dałem domowi ojca
twojego wszystkie ofiary spalane domu Izraela.
29
Czemu depczecie po moich
ofiarach krwawych i pokarmowych, jakie zarządziłem <w przybytku>? Dlaczego
szanujesz bardziej synów swoich niźli Mnie, iż tuczycie się na
najwyborniejszych z wszystkich darów Izraela – ludu mojego?
30
Dlatego
[taka] wyrocznia Pana, Boga Izraela: Wyraźnie powiedziałem domowi twojemu i
domowi ojca twego, że będą zawsze chodzić przede Mną, lecz teraz – wyrocznia
Pana – dalekie to ode Mnie. Tych bowiem, którzy Mnie szanują, szanuję i Ja,
a tych, którzy Mnie znieważają – czeka hańba.
31
Właśnie nadchodzą dni, w
których odetnę ramię twoje i ramię domu twojego ojca, aby już nie było
starca w twoim domu.
32
Będziesz widział <ucisk przybytku>, podczas gdy Bóg
udzieli Izraelowi wszelkiego dobra; w twoim domu nie będzie starca po
wszystkie czasy.
33
Nie wytracę jednak u ciebie doszczętnie człowieka
składającego dla Mnie ofiarę, tak by się zużyły twoje oczy, a dusza się
wyniszczyła ze strapienia, podczas gdy ogół twego domu zabity zostanie
[mieczem] ludzi.
34
Znakiem, że to się spełni, będzie to, co się zdarzy
twoim dwom synom, Chofniemu i Pinchasowi: obydwaj zginą tego samego dnia.
35

Ustanowię sobie kapłana wiernego, który będzie postępował według mego serca
i pragnienia. Zbuduję mu dom trwały, a on będzie chodził przed obliczem mego
pomazańca na zawsze.
36
Kto jeszcze zostanie w domu twoim, ten przyjdzie i
upokorzy się przed nim, aby mieć srebrną monetę lub bochenek chleba. Będzie
wołał: “Powierz mi, proszę, jaką czynność kapłańską, abym mógł zjeść kęs
chleba”".

Zostaw wpis