Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Królewska (2 Krl 13)

Joachaz panuje w Izraelu (813-797)

1
W dwudziestym trzecim roku [panowania] Joasza, syna Ochozjasza, króla
judzkiego, Joachaz, syn Jehu, został królem izraelskim w Samarii, na
siedemnaście lat.
2
Czynił on to, co jest złe w oczach Pańskich, naśladując
grzech Jeroboama, syna Nebata, do którego ów doprowadził Izraela – nie
zerwał z nim.

3
Wtedy zapłonął gniew Pana przeciw Izraelitom, i wydał ich w ręce
Chazaela, króla Aramu, oraz w ręce Ben-Hadada, syna Chazaela – przez cały
czas.
4
Lecz Joachaz przebłagał oblicze Pańskie, tak iż Pan wysłuchał go,
ponieważ widział ucisk Izraelitów, jakim ciemiężył ich król Aramu.
5
Zatem
Pan dał Izraelowi wybawiciela, który ich wyzwolił spod mocy Aramu, tak iż
Izraelici mieszkali w swoich namiotach, jak przedtem.
6
Jednakże nie
odwrócili się od grzechu rodu Jeroboama, do którego ów doprowadził Izraela -
trwali w nim. A nawet aszera stała w Samarii.
7
Gdy Joachazowi zostało nie
więcej żołnierzy, jak tylko pięćdziesięciu jeźdźców, dziesięć rydwanów i
dziesięć tysięcy pieszych, wytracił ich król Aramu i starł jak proch, który
się depcze.

8
A czyż pozostałe dzieje Joachaza, wszystkie jego czyny i jego
dzielność, nie są opisane w Księdze Kronik Królów Izraela?
9
I spoczął
Joachaz razem ze swymi przodkami, i pochowano go w Samarii. A syn jego Joasz
został w jego miejsce królem.

Joasz panuje w Izraelu (797-782)

10
W trzydziestym siódmym roku [panowania] Joasza, króla judzkiego -
Joasz, syn Joachaza, został królem izraelskim w Samarii, na szesnaście lat.

11
Czynił on to, co jest złe w oczach Pańskich. Nie zerwał z całym grzechem
Jeroboama, syna Nebata, do którego ów doprowadził Izraela – trwał w nim.

12
A czyż pozostałe dzieje Joasza, wszystkie jego czyny i dzielność, z
jaką walczył przeciw Amazjaszowi, królowi judzkiemu – nie są opisane w
Księdze Kronik Królów Izraela?
13
I spoczął Joasz ze swymi przodkami, a
Jeroboam zasiadł na jego tronie. Joasz pochowany został w Samarii, razem z
królami izraelskimi.

Śmierć Elizeusza

14
Kiedy Elizeusz zapadł na chorobę śmiertelną, przyszedł do niego
Joasz, król izraelski, i płacząc pochylony nad jego twarzą mówił: “Ojcze
mój! Ojcze mój! Rydwanie Izraela i jego jeźdźcze!”
15
Elizeusz zaś rzekł do
niego: “Weź łuk i strzały!” I przyniósł do niego łuk i strzały.
16
Wtedy on
rzekł do króla izraelskiego: “Połóż rękę swą na łuk!” Król położył swą rękę,
a Elizeusz nałożył ręce swoje na ręce króla
17
i powiedział: “Otwórz okno na
wschód!” Kiedy otworzył, Elizeusz rzekł: “Strzelaj!” – i strzelił, a on
rzekł: “Strzała zwycięstwa od Pana! Strzała zwycięstwa przeciw Aramowi!
Pobijesz Aram w Afek, doszczętnie!”

18
Następnie rzekł: “Weź strzały!” Kiedy je wziął, rzekł do króla
Izraela: “Uderz o ziemię!” A on uderzył trzy razy i zaprzestał.
19
Wtedy mąż
Boży rozgniewał się na niego i rzekł: “Trzeba było uderzyć pięć albo sześć
razy! Wtedy byś pokonał Aram doszczętnie, teraz zaś pokonasz Aram tylko trzy
razy!”

20
Elizeusz umarł i pochowano go. Oddziały zaś Moabitów wpadały do kraju
każdego roku.
21
Zdarzyło się, że grzebiący człowieka ujrzeli jeden oddział
[nieprzyjacielski]. Wrzucili więc tego człowieka do grobu Elizeusza i
oddalili się. Człowiek ten dotknął kości Elizeusza, ożył i stanął na nogi.

Zwycięstwo nad Aramejczykami

22
Chazael, król Aramu, gnębił Izraelitów przez całe życie Joachaza.
23

Lecz Pan okazał im łaskę, zmiłował się nad nimi i zwrócił się ku nim ze
względu na przymierze swoje z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem. Nie chciał ich
zatracić i nie odrzucił ich od swego oblicza, <aż do tego czasu>.
24

Chazael, król Aramu, umarł, a jego syn Ben-Hadad został w jego miejsce
królem.
25
Wtedy Joasz, syn Joachaza, znowu odbił miasta z rąk Ben-Hadada,
syna Chazaela, które ów zabrał ojcu jego, Joachazowi, na wojnie. Trzykrotnie
pobił go Joasz i odzyskał miasta izraelskie.

Zostaw wpis