Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Królewska (2 Krl 14)

DZIEJE OBYDWU KRÓLESTW AŻ DO ZDOBYCIA SAMARII

Amazjasz panuje w Judzie (796-767)

1
W drugim roku [panowania] Joasza, syna Joachaza, króla Izraela -
Amazjasz, syn Joasza, został królem judzkim.
2
W chwili objęcia rządów miał
dwadzieścia pięć lat i panował dwadzieścia dziewięć lat w Jerozolimie.
Matce jego było na imię Joaddan z Jerozolimy.
3
Czynił on to, co jest
słuszne w oczach Pańskich, jednak nie tak, jak praojciec jego, Dawid.
Zupełnie tak postępował, jak jego ojciec Joasz.
4
Jedynie wyżyny nie zostały
usunięte. W dalszym ciągu lud składał ofiary krwawe i kadzielne na
wyżynach.

5
Skoro tylko umocnił władzę królewską w swoim ręku, zabił tych spośród
sług swoich, którzy zabili jego ojca, króla.
6
Lecz nie skazał na śmierć
synów zabójców – zgodnie z tym, co jest napisane w księdze Prawa
Mojżeszowego, gdzie Pan przykazał: Ojcowie nie poniosą śmierci za winy swych
synów ani synowie za winy ojców. Każdy umrze za swój własny grzech.

7
To on pokonał Edomitów w Dolinie Soli, w liczbie dziesięciu tysięcy,
i zdobył w bitwie Selę, i nadał jej nazwę Jokteel, którą nosi aż do dnia
dzisiejszego.

8
Wówczas Amazjasz wysłał posłów do Joasza, syna Joachaza, syna Jehu,
króla izraelskiego ze słowami: “Przyjdź, a zmierzymy się zbrojnie!”
9
Joasz
zaś, król izraelski, przekazał Amazjaszowi, królowi judzkiemu, taką
odpowiedź: “Cierń na Libanie przesłał cedrowi na Libanie taką prośbę: Daj
córkę swoją mojemu synowi za żonę! Lecz dziki zwierz na Libanie przebiegł i
rozdeptał cierń. -
10
Pobiłeś zupełnie Edomitów i serce twoje uniosło się
pychą. Bądź sobie sławny, lecz pozostań w domu swoim! Dlaczego masz się
narażać na nieszczęście i masz upaść ty, a razem z tobą i Juda?”

11
Lecz Amazjasz nie słuchał, i Joasz, król izraelski, wyruszył.
Zmierzyli się zbrojnie – on i Amazjasz, król judzki, w Bet-Szemesz, które
należy do Judy.
12
Juda został pobity przez Izraela, i uciekł każdy do swego
namiotu.
13
Amazjasza zaś, króla judzkiego, syna Joasza, wnuka Ochozjasza,
pojmał Joasz, król izraelski, w Bet-Szemesz i zaprowadził go do Jerozolimy.
Zrobił wyłom w murze Jerozolimy od Bramy Efraima aż do Bramy Węgła na
czterysta łokci.
14
Zabrał też całe złoto i srebro, wszystkie przedmioty,
które znajdowały się w świątyni Pańskiej i w skarbcach pałacu królewskiego,
oraz zakładników – i wrócił do Samarii.

15
A czyż pozostałe dzieła Joasza, których dokonał, jego dzielność oraz
to, jak walczył z Amazjaszem, królem judzkim, nie są opisane w Księdze
Kronik Królów Izraela?
16
I spoczął Joasz ze swymi przodkami, i pochowany
został w Samarii, razem z królami izraelskimi, a syn jego Jeroboam został w
jego miejsce królem.

17
Amazjasz, syn Joasza, króla judzkiego, żył jeszcze piętnaście lat po
śmierci Joasza, syna Joachaza, króla izraelskiego.

18
A czyż pozostałe dzieje Amazjasza nie są opisane w Księdze Kronik
Królów Judy?
19
Przeciwko niemu uknuto spisek w Jerozolimie, uciekł więc do
Lakisz. Urządzono za nim pościg do Lakisz i tam go zabito.
20
Przywieziono
go końmi i pogrzebano z jego przodkami w Jerozolimie, w Mieście Dawidowym.

21
A cały naród Judy wziął Azariasza, który miał wtedy szesnaście lat, i
obrał go królem w miejsce jego ojca Amazjasza.
22
To on obwarował Elat i
przywrócił go Judzie, kiedy król spoczął ze swymi przodkami.

Jeroboam II panuje w Izraelu (782-753)

23
W piętnastym roku [panowania] Amazjasza, syna Joasza, króla judzkiego
- Jeroboam, syn Joasza, został królem izraelskim w Samarii – na czterdzieści
jeden lat.
24
Czynił on to, co jest złe w oczach Pańskich: nie zerwał z
całym grzechem Jeroboama, syna Nebata, do którego ów doprowadził Izraela.

25
To on przywrócił granice Izraela od Wejścia do Chamat aż do morza
Araby – zgodnie ze słowem Pana, Boga Izraela, które wypowiedział przez sługę
swego Jonasza, syna Amittaja, proroka pochodzącego z Gat-ha-Chefer.
26

Albowiem Pan widział niezmiernie gorzką niedolę Izraela, iż nie było ani
niewolnika, ani wolnego, i nie było, kto by pomógł Izraelowi.
27
I Pan nie
wydał wyroku wytracenia imienia Izraela pod niebem, lecz ocalił go ręką
Jeroboama, syna Joasza.

28
A czyż pozostałe dzieje Jeroboama, wszystkie jego czyny i jego
dzielność, z jaką walczył i z jaką przywrócił Izraelowi Damaszek i Chamat -
nie są opisane w Księdze Kronik Królów Izraela?
29
I spoczął Jeroboam z
przodkami swoimi, z królami izraelskimi, a syn jego Zachariasz, został w
jego miejsce królem.

Zostaw wpis