Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Królewska (2 Krl 19)

Izajasz pociesza króla

1
Gdy to usłyszał król Ezechiasz, rozdarł swe szaty, okrył się worem i udał
się do świątyni Pańskiej.
2
Potem posłał Eliakima, zarządcę pałacu, Szebnę,
pisarza i starszych kapłanów obleczonych w wory, do proroka Izajasza, syna
Amosa,
3
by mu powiedzieli: “Tak mówi Ezechiasz: Ten dzień jest dniem
utrapienia i kary, i hańby! Albowiem dojrzały dzieci do swoich narodzin, a
nie ma siły do ich porodzenia!
4
Może Pan, Bóg twój, raczy usłyszeć
<wszystkie> słowa rabsaka, którego przysłał król asyryjski, jego pan, aby
znieważać Boga żywego i ukarze go za słowa, które usłyszał Pan, Bóg twój.
Przeto wznieś modlitwę za Resztę, która jeszcze pozostaje”.

5
Przyszli więc słudzy króla Ezechiasza do Izajasza.
6
Izajasz zaś rzekł
do nich: “Tak powiecie waszemu panu: Tak mówi Pan: Nie bój się słów, które
usłyszałeś, a którymi pachołcy króla asyryjskiego Mi bluźnili!
7
Oto Ja
spowoduję w nim takie usposobienie, że na wiadomość, którą usłyszy, wróci do
swego kraju, i sprawię, że w swoim kraju padnie od miecza”.

8
Wrócił rabsak i zastał króla asyryjskiego zdobywającego Libnę.
Posłyszał bowiem, że [król] ustąpił spod Lakisz.
9
Gdy [król] otrzymał wieść
o Tirhace, królu Kusz, głoszącą: “Wyruszył na wojnę przeciw tobie”,
<powtórnie> wyprawił posłów do Ezechiasza, polecając:
10
“Tak powiecie
Ezechiaszowi, królowi judzkiemu: Niech twój Bóg, w którym położyłeś
nadzieję, nie zwodzi cię zapewnieniem: Nie będzie wydana Jerozolima w ręce
króla asyryjskiego!
11
Oto ty słyszałeś, co zrobili królowie asyryjscy
wszystkim krajom, przeznaczając je na zagładę, a ty miałbyś ocaleć?
12
Czy
bogowie narodów, które moi przodkowie wyniszczyli, ocalili je? Gozan,
Charan, Resef i Edomitów, którzy byli w Telassar?
13
Gdzie jest król
Chamatu i król Arpadu, i król miasta Sefarwaim, Heny i Iwwy?”

Modlitwa Ezechiasza w świątyni

14
Ezechiasz wziął list z rąk posłów i przeczytał go, następnie poszedł
do świątyni Pańskiej i rozwinął go przed Panem.
15
I zanosił modły Ezechiasz
przed obliczem Pańskim, mówiąc: “Panie, Boże Izraela! Który zasiadasz na
cherubach, Ty sam jeden jesteś Bogiem wszystkich królestw świata. Tyś
uczynił niebo i ziemię.
16
Nakłoń, Panie, Twego ucha, i usłysz! Otwórz,
Panie, Twoje oczy, i popatrz! Słuchaj słów Sennacheryba, które przesłał, by
znieważać Boga żywego.
17
To prawda, o Panie, że królowie asyryjscy
wyniszczyli narody i ich kraje.
18
W ogień wrzucili ich bogów, bo ci nie
byli bogami, lecz tylko dziełem rąk ludzkich – z drzewa i z kamienia – więc
ich zniszczyli.
19
Teraz więc, Panie, Boże nasz, wybaw nas z jego ręki! I
niech wiedzą wszystkie królestwa ziemi, że Ty sam jesteś Bogiem, o Panie!”

Bóg odpowiada przez Izajasza

20
Wówczas Izajasz, syn Amosa, posłał Ezechiaszowi oświadczenie: Tak
mówi Pan, Bóg Izraela: “Wysłuchałem tego, o co modliłeś się do Mnie w
sprawie Sennacheryba, króla Asyrii.
21
Oto wyrocznia, jaką wydał Pan co do
niego:

Gardzi tobą, szydzi z ciebie
Dziewica, Córa Syjonu.
Za tobą potrząsa głową
Córa Jeruzalem.

22
Komuś ubliżył i komu zbluźnił?
Przeciw komu twój głos podniosłeś
i w górę wzbiłeś twe oczy?
Przeciw Świętemu Izraela!

23
Przez twych posłańców urągałeś Panu.
Mówiłeś: “Z mnóstwem mych rydwanów
wyszedłem na szczyty górskie,
na najdalsze grzbiety Libanu.
Wyciąłem jego cedry najwyższe
i co najpiękniejsze jego cyprysy.
Wtargnąłem w jego ostatnie ustronie,
w jego bujną gęstwinę leśną.

24
Drążyłem studnię i piłem
obce wody,
stopami nóg moich wysuszyłem
wszystkie rzeki Egiptu”.

25
Czy nie słyszałeś?
Z dawna to przygotowałem.
Co ułożyłem od prastarych czasów,
to teraz w czyn wprowadzam.
Miałeś obrócić w stosy gruzów
obwarowane miasta.

26
Mieszkańcy ich bezsilni,
przelękli się i okryli wstydem.
Stali się jak rośliny na polu,
jak młoda trawa zielona,
jak zielsko na dachach spalone
podmuchem wiatru wschodniego.

27
Lecz Ja wiem, kiedy wstajesz [i kiedy] spoczywasz,
kiedy wychodzisz i kiedy powracasz,
<i jak cię ponosi złość przeciw Mnie>.

28
Ponieważ cię złość ponosi przeciw Mnie
i twa zuchwałość doszła do moich uszu,
przeto ci w nozdrza założę moje kółka
i moje wędzidło na wargi,
by zmusić cię do odwrotu
drogą, którą przybyłeś!

29
To niechaj ci za znak posłuży:
W tym roku żywcie się ziarnem, pozostawionym po zbiorze,
na przyszły rok następnym, tym, co samo obrodzi.
Ale na trzeci rok siejcie i zbierajcie,
zakładajcie winnice i jedzcie ich owoce.

30
Reszta ocalałych z domu Judy
ponownie zapuści w głąb korzenie
i w górze wyda owoce.

31
Albowiem z Jeruzalem wyjdzie Reszta,
i z góry Syjon garstka ocalałych.
Zazdrosna miłość Pana <Zastępów> tego dokona!

32
Dlatego tak mówi Pan o królu asyryjskim:
Nie wejdzie on do tego miasta
ani nie wypuści tam strzały,
nie nastawi przeciw niemu tarczy
ani nie usypie przeciwko niemu wału.

33
Drogą, tą samą, którą przybył, powróci,
a do miasta tego nie wejdzie –
Wyrocznia Pana.

34
Otoczę opieką to miasto i ocalę je
przez wzgląd na Mnie i na sługę mego, Dawida”.

Zagłada wojska Sennacheryba

35
Tejże samej nocy wyszedł Anioł Pański i pobił w obozie Asyryjczyków
sto osiemdziesiąt pięć tysięcy ludzi. Rano, kiedy wstali, oto ci wszyscy
byli martwymi ciałami.

36
Sennacheryb, król asyryjski, zwinął więc obóz i odszedł. Wrócił się i
pozostał w Niniwie.
37
A gdy oddawał pokłon w świątyni swego boga, Nisroka,
[synowie jego], Adramelek i Sareser, zabili go mieczem, a sami zbiegli do
kraju Ararat. Syn zaś jego, Asarhaddon, został w jego miejsce królem.

Zostaw wpis