Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Królewska (2 Krl 23)

Odnowienie przymierza

1
Wtedy król polecił przez posłów, by zebrała się koło niego cała starszyzna
Judy i Jerozolimy.
2
I wszedł król do świątyni Pańskiej, a wraz z nim
wszyscy ludzie z Judy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, kapłani i prorocy
oraz cały lud, od najmniejszych aż do największych. Odczytał głośno całą
treść księgi przymierza, znalezionej w świątyni Pańskiej.

3
Następnie król stanął przy kolumnie i zawarł przymierze przed obliczem
Pańskim, że pójdą za Panem, że będą przestrzegali Jego poleceń, przykazań i
praw całym sercem i całą duszą, że w czyn zamienią słowa tego przymierza,
spisane w tejże księdze. I cały lud przystąpił do przymierza.

Reforma religijna w kraju

4
Następnie król wydał rozkaz arcykapłanowi Chilkiaszowi, kapłanom
drugiego rzędu oraz strażnikom progów, aby usunęli ze świątyni Pańskiej
wszystkie przedmioty sporządzone dla Baala Aszery i całego wojska
niebieskiego. Kazał je spalić na zewnątrz Jerozolimy, na polach nad
Cedronem, a popiół z nich zanieść do Betel.
5
Zniósł kapłanów pogańskich,
których ustanowili królowie judzcy i którzy składali ofiary kadzielne na
wyżynach, w miastach Judy i w okolicach Jerozolimy, oraz tych, którzy
składali ofiary kadzielne Baalowi, słońcu, księżycowi, gwiazdozbiorom i
całemu wojsku niebieskiemu.
6
Usunął Aszerę ze świątyni Pańskiej, na
zewnątrz Jerozolimy do doliny Cedronu i spalił ją w dolinie Cedronu, starł
na popiół i rzucił popiół jej na groby pospolitego ludu.
7
Zburzył domy
osób, uprawiających nierząd sakralny w świątyni Pańskiej, gdzie kobiety
przędły zasłony dla Aszery.

8
Kazał zgromadzić się wszystkim kapłanom z miast Judy i splugawił
wyżyny, gdzie ci kapłani składali ofiary – od Geba aż do Beer-Szeby.
Zniszczył chram Kozłów, który znajdował się u wejścia do bramy Jozuego,
zarządcy miasta, po lewej stronie, gdy wchodzi się do bramy miejskiej.
9

Jednakże kapłanom wyżyn nie wolno było przystępować do ołtarza Pańskiego w
Jerozolimie, wyjąwszy to, że mogli jeść chleby przaśne wśród swoich braci.

10
Następnie splugawił Palenisko-Zgrozę w Dolinie Synów Hinnoma, aby już
nikt odtąd nie przeprowadzał swego syna lub swojej córki przez ogień na
cześć Molocha.
11
Kazał usunąć konie, które królowie judzcy poświęcili
Słońcu u wejścia do świątyni Pańskiej, blisko mieszkania eunucha
Netanmeleka, które było w obrębie podwórca, i spalił w ogniu rydwan
słoneczny.
12
Ołtarze zaś na tarasie <górnej izby Achaza>, które zrobili
królowie Judy, oraz ołtarze, które zrobił Manasses w obydwóch dziedzińcach
świątyni Pańskiej – król zburzył i wyrwał stamtąd, a proch ich wrzucił do
doliny Cedronu.
13
Nadto król splugawił wyżyny, które stały naprzeciw
Jerozolimy, na południe od Góry Oliwnej, i które Salomon, król izraelski,
zbudował dla Asztarty – ohydy Sydończyków, dla Kemosza – ohydy Moabitów, i
dla Milkoma – obrzydliwości Ammonitów.
14
Połamał stele i wyciął aszery, a
miejsca ich zarzucił kośćmi ludzkimi.

15
Nawet ołtarz będący w Betel – wyżynę utworzoną przez Jeroboama, syna
Nebata, który doprowadził Izraela do grzechu – zburzył również ten ołtarz i
wyżynę, potłukł jej kamienie, starł na proch, spalił też aszerę.

16
Jozjasz rozglądnął się i ujrzał grobowce, które były tam na górze.
Polecił zabrać kości z grobowców i spalił na ołtarzu, aby go splugawić -
zgodnie z wyrokiem Pańskim, obwieszczonym przez męża Bożego, który
przepowiedział owe sprawy.
17
Zapytał dalej: “Co to za pomnik tu widzę?”
Odpowiedzieli mu ludzie z miasta: “To grobowiec męża Bożego, co przyszedł z
Judy i zapowiedział te sprawy, które ty wykonujesz nad grobowcem w Betel”.

18
On zaś rzekł: “Zostawcie go w spokoju! Niech nikt nie rozrzuca jego
kości!” Pozostawiono więc kości jego nietknięte, razem z kośćmi proroka,
który przyszedł z Samarii.

19
Jozjasz usunął również wszystkie przybytki wyżyn, które zbudowali
królowie Izraela we wszystkich miejscowościach Samarii, aby pobudzić Pana do
gniewu. I postąpił z nimi zupełnie tak, jak z Betel.
20
Wszystkich zaś
kapłanów wyżyn, którzy tam byli, zabił nad ołtarzami i palił kości ludzkie
na nich. Następnie wrócił do Jerozolimy.

21
Król wydał całemu ludowi następujący rozkaz: “Świętujcie Paschę na
cześć Pana, Boga waszego, jak jest napisane w tejże księdze przymierza”.
22

Naprawdę, nie obchodzono takiej Paschy, jak ta, od dni sędziów, którzy
rządzili Izraelem, i podczas całego okresu [rządów] królów Izraela i królów
Judy.
23
Dopiero w osiemnastym roku panowania króla Jozjasza obchodzono taką
Paschę na cześć Pana w Jerozolimie.

24
Co więcej, zaklinaczy, wieszczków, posążki domowe bóstw, bożki i
wszystkie ohydy, które widziało się w kraju Judy i w Jerozolimie, Jozjasz
usunął w tym celu, aby w czyn zamienić słowa Prawa, spisane w księdze, jaką
znalazł kapłan Chilkiasz w świątyni Pańskiej.
25
Nie było przed nim króla
podobnego do niego, który by zwrócił się do Pana całym sercem, całą duszą i
całą mocą – zgodnie z całym Prawem Mojżesza. I po nim już nie zjawił się
taki jak on.

26
Jednakże Pan nie poniechał żaru wielkiego gniewu. Gniew ten zapłonął
przeciw Judzie za wszystkie zniewagi, które Mu wyrządził Manasses.
27
I Pan
powiedział: “Nawet Judę odtrącę od oblicza mego, tak jak odtrąciłem Izraela.
Odrzucę to miasto, które wybrałem, Jeruzalem, i świątynię, o której
powiedziałem: Tam będzie moje Imię!”

28
A czyż pozostałe dzieje Jozjasza i wszystkie jego czyny nie są
opisane w Księdze Kronik Królów Judy?

29
Za jego czasu faraon Neko, król egipski, wyruszył do króla
asyryjskiego nad rzekę Eufrat. Gdy król Jozjasz wyszedł przeciw niemu, Neko
spowodował jego śmierć w Megiddo, zaraz przy pierwszym spotkaniu.
30
Słudzy
jego odwieźli na rydwanie jego zwłoki z Megiddo, sprowadzili je do
Jerozolimy i pochowali w jego grobowcu. Lud kraju wziął Joachaza, syna
Jozjasza, namaścił go i obrał królem w miejsce jego ojca.

UPADEK JEROZOLIMY

Joachaz panuje w Judzie (609)

31
W chwili objęcia rządów Joachaz miał dwadzieścia trzy lata, a trzy
miesiące panował w Jerozolimie. Matce jego było na imię Chamutal – córka
Jeremiasza z Libny.

32
Czynił on to, co jest złe w oczach Pańskich, zupełnie tak, jak jego
przodkowie.

33
Faraon Neko zakuł go w kajdany w Ribla, w kraju Chamat, by nie
panował w Jerozolimie, i nałożył na kraj daninę w wysokości stu talentów
srebra i dziesięciu talentów złota.
34
Faraon Neko ustanowił królem
Eliakima, syna Jozjasza, w miejsce Jozjasza, jego ojca, i zmienił mu imię na
Jojakim. Joachaza zaś pojmał i zaprowadził do Egiptu, gdzie umarł.

35
Jojakim dostarczał faraonowi srebra i złota. Jednakże musiał kraj
opodatkować, aby dostarczyć pieniędzy według rozkazu faraona. Na każdym z
ludu ziemi, stosownie do swego oszacowania, wymógł [daninę] srebra i złota,
aby ją dać faraonowi Neko.

Jojakim panuje w Judzie (608-598)

36
W chwili objęcia rządów Jojakim miał dwadzieścia pięć lat i panował
jedenaście lat w Jerozolimie. Matce jego było na imię Zebidda – córka
Pedajasza z Rumy.

37
Czynił on to, co jest złe w oczach Pańskich, zupełnie tak, jak jego
przodkowie.

Zostaw wpis