Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Kronik (2 Krn 18)

Sojusz Jozafata z Achabem

1
Jozafat, stawszy się bardzo bogatym i sławnym, spowinowacił się z Achabem.

2
Po kilku latach udał się do Achaba do Samarii. Achab zabił wtedy dla niego
i dla ludzi, którzy z nim byli, dużo drobnego i większego bydła, i tak
skłonił go, aby poszedł z nim przeciw Ramot w Gileadzie.
3
Wówczas zwrócił
się Achab, król izraelski, do króla judzkiego Jozafata: “Czy pójdziesz ze
mną przeciw Ramot w Gileadzie?” Odpowiedział mu: “Ja tak, jak i ty, lud mój,
jak i twój lud [będziemy] z tobą na wojnie”.
4
Ponadto Jozafat rzekł królowi
izraelskiemu: “Najpierw zapytaj, proszę, o słowo Pana”.
5
Król więc
izraelski zgromadził czterystu proroków i rzekł do nich: “Czy powinienem
wyruszyć na wojnę o Ramot w Gileadzie, czy też powinienem tego zaniechać?” A
oni odpowiedzieli: “Wyruszaj, a Bóg je da w ręce króla!”
6
Jednak Jozafat
rzekł: “Czy nie ma tu jeszcze jakiegoś proroka Pańskiego, abyśmy przez niego
mogli zapytać?”
7
Na to król izraelski odrzekł Jozafatowi: “Jeszcze jest
jeden mąż, przez którego można zapytać Pana. Ale ja go nienawidzę, bo mi nie
prorokuje dobrze, tylko zawsze źle. Jest to Micheasz, syn Jimli”. Wtedy
Jozafat powiedział: “Nie mów tak, królu!”
8
Zawołał więc król izraelski
któregoś dworzanina i rzekł: “Pospiesz się po Micheasza, syna Jimli!”
9
Król
izraelski i Jozafat, król judzki, ubrani w szaty [królewskie] siedzieli na
swoich tronach. Siedzieli na placu u wrót Samarii, a przed nimi prorokowali
wszyscy prorocy.
10
Sedecjasz, syn Kenaany, sporządził sobie rogi żelazne i
powiedział: “Tak mówi Pan: Nimi będziesz bódł Aram, aż do ich wytępienia”.

11
I wszyscy prorocy podobnie prorokowali mówiąc: “Idź na Ramot w Gileadzie
i zwyciężaj, Pan je da w ręce króla”.
12
Ten zaś posłaniec, który poszedł
zawołać Micheasza, powiedział mu tak: “Oto przepowiednie proroków są
jednogłośnie pomyślne dla króla, niechże twoja przepowiednia, proszę cię,
będzie jak każdego z nich, taką, żebyś zapowiedział powodzenie”.
13
Wówczas
Micheasz odrzekł: “Na życie Pana, na pewno będę mówił to, co powie mój Bóg”.

14
Potem przyszedł przed króla. Wtedy król się odezwał do niego: “Micheaszu,
czy powinniśmy wyruszyć na wojnę przeciw Ramot w Gileadzie, czy też
powinniśmy tego zaniechać?” Wtedy do niego przemówił: “Wyruszcie, a
zwyciężycie. Będą oni oddani w wasze ręce”.
15
Król zaś mu powiedział: “Ile
razy ja cię mam zaklinać, żebyś mi mówił tylko prawdę w imieniu Pana?”
16

Wówczas on rzekł:

“Ujrzałem całego Izraela rozproszonego po górach,
jak trzodę owiec i kóz bez pasterza.
Pan rzekł: Nie mają swego pana.
Niech wróci każdy w pokoju do swego domu!”

17
Wtedy król izraelski zwrócił się do Jozafata: “Czyż ci nie powiedziałem?
Nie prorokuje mi pomyślności, tylko nieszczęścia!”
18
Tamten zaś mówił
dalej: “Dlatego słuchajcie wyroku Pańskiego. Ujrzałem Pana, siedzącego na
swym tronie, a po Jego prawej i lewej stronie stały przy Nim wszystkie
zastępy niebieskie.
19
Wówczas Pan rzekł: “Kto zwiedzie Achaba, króla
izraelskiego, aby poszedł i poległ w Ramot w Gileadzie?” Gdy zaś jeden rzekł
tak, a drugi inaczej,
20
wystąpił pewien duch i stanąwszy przed Panem
powiedział: “Ja go zwiodę”. Wtedy Pan rzekł do niego: “Jak?” On zaś odrzekł:

21
“Wyjdę i stanę się duchem kłamstwa w ustach wszystkich jego proroków”.
Wówczas [Pan] rzekł: “Możesz zwieść i to ci się uda. Idź i uczyń tak!”
22

Oto dlatego Pan dał teraz ducha kłamstwa w usta tych twoich proroków. Pan
bowiem zawyrokował twoją zgubę”.
23
Wtedy Sedecjasz, syn Kenaany, podszedł i
uderzył Micheasza w policzek, mówiąc: “Którąż to drogą przeszedł ode mnie
duch Pański, aby mówić z tobą?”
24
A Micheasz odrzekł: “Oto ty sam zobaczysz
tego dnia, gdy będziesz przechodził z ukrycia w ukrycie, aby się schować”.

25
Król izraelski zaś rozkazał: “Weźcie Micheasza i zaprowadźcie go z
powrotem do Amona, dowódcy miasta, i do syna królewskiego, Joasza,
26
i
powiedzcie: Tak rzekł król: Wtrąćcie go do więzienia i żywcie chlebem i wodą
jak najskąpiej, aż do mego powrotu w pokoju”.

27
Na to Micheasz powiedział: “Gdybyś miał powrócić w pokoju, to
znaczyłoby, że Pan nie mówił przeze mnie”. <I dodał: “Słuchajcie wszystkie
narody!”>
28
Jednak król izraelski i Jozafat, król judzki, wyruszyli na
Ramot w Gileadzie.
29
[Tam] król izraelski powiedział Jozafatowi: “Zanim
pójdę w bój, przebiorę się. Ty zaś wdziej swoje szaty”. Następnie król
izraelski przebrał się i dopiero wtedy przystąpili do walki.
30
A król Aramu
wydał taki rozkaz dowódcom swoich rydwanów: “Nie walczcie ani z małym, ani z
wielkim, lecz tylko z samym królem izraelskim!”
31
Toteż kiedy dowódcy
rydwanów zobaczyli Jozafata, powiedzieli: “Ten jest królem izraelskim!”
Wtedy otoczyli go, aby z nim walczyć. Wówczas Jozafat wydał okrzyk bojowy.
Pomógł mu Pan, odciągając ich od niego.
32
Kiedy dowódcy rydwanów
spostrzegli, że nie on jest królem izraelskim, zawrócili od niego.
33
A
pewien człowiek naciągnął łuk i przypadkiem ugodził króla izraelskiego
między spojenia pancerza. Powiedział więc [król] woźnicy: “Zawróć i ratuj
mię z tej walki, bo zostałem zraniony”.
34
Tego dnia rozgorzała walka, a
król izraelski utrzymał się, stojąc na rydwanie naprzeciw Aramejczyków aż do
wieczora, a zmarł o zachodzie słońca.

Zostaw wpis