Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Kronik (2 Krn 34)

Odrodzenie religijne za Jozjasza

1
W chwili objęcia rządów Jozjasz miał osiem lat i panował trzydzieści jeden
lat w Jerozolimie.
2
Czynił on to, co jest słuszne w oczach Pańskich, i
kroczył drogami swego praojca Dawida, nie zbaczając ani na prawo, ani na
lewo.
3
W ósmym roku swych rządów, chociaż jeszcze był młodzieńcem, zaczął
szukać Boga swego praojca Dawida, a w dwunastym roku rozpoczął oczyszczanie
Judy i Jerozolimy z wyżyn, aszer, oraz bożków rzeźbionych i odlewanych z
metalu.

4
W jego obecności burzono ołtarze Baalów; zwalił on stele słoneczne,
które były na nich u góry, połamał aszery, posągi rzeźbione i odlewane z
metalu, pokruszył je, zmiażdżył, a [szczątki] ich porozsypywał na grobach
tych, którzy im składali ofiary.
5
Kości kapłanów spalił na ich ołtarzach i
tak oczyścił Judę i Jerozolimę.
6
W miastach Manassesa, Efraima i Symeona aż
do Neftalego na ich placach
7
wywrócił ołtarze, rozbił i pokruszył aszery i
posągi oraz zwalił wszystkie stele słoneczne w całej ziemi Izraela; potem
zaś wrócił do Jerozolimy.
8
W osiemnastym roku swych rządów, przy
oczyszczaniu ziemi i świątyni polecił Szafanowi, synowi Asaliasza, i
Maasejaszowi, zarządcy miasta, oraz Joachowi, synowi Joachaza, sekretarzowi
- odnowić świątynię Pana, Boga swego.
9
Udali się do arcykapłana Chilkiasza
i oddali pieniądze przyniesione do świątyni Bożej, które zebrali odźwierni
lewici od ludzi z Manassesa, Efraima i od całej reszty Izraela z całej ziemi
Judy i Beniamina oraz od mieszkańców Jerozolimy.
10
Wręczono je następnie
kierownikom robót jako nadzorcom w świątyni Pańskiej, a ci wydali je na
robotników pracujących w świątyni Pańskiej celem naprawienia i odnowienia
budynku.
11
Wydali więc je na cieśli i budowniczych oraz na kupno ciosowych
kamieni i drewna zdatnego na wiązania i na ściany budynków, które królowie
judzcy doprowadzili do ruiny.
12
Ludzie ci wykonali swą pracę z niezachwianą
wiernością. Nad nimi byli: Jachat i Obadiasz, lewici z synów Merariego,
oraz Zachariasz i Meszullam, z synów Kehata, aby [nimi] kierować, oraz
lewici, którzy umieli grać na instrumentach muzycznych.
13
Dozorowali oni
noszących ciężary i kierowali robotnikami wykonującymi jakąkolwiek pracę.
Wśród lewitów byli też pisarze, urzędnicy i odźwierni.

Odnalezienie księgi Prawa

14
Podczas wydobywania pieniędzy, złożonych w świątyni Pańskiej, kapłan
Chilkiasz znalazł księgę Prawa Pańskiego, przekazaną za pośrednictwem
Mojżesza.
15
Odezwał się wówczas Chilkiasz i rzekł do sekretarza Szafana:
“Znalazłem księgę Prawa w świątyni Pańskiej”. I dał ją Szafanowi.
16

Następnie Szafan zaniósł tę księgę do króla i raz jeszcze królowi zdał
sprawę z tego zdarzenia w słowach: “Słudzy twoi wykonują wszystko, co im
było powierzone.
17
Pieniądze znalezione w świątyni Pańskiej wręczyli
nadzorcom i robotnikom”.
18
Sekretarz Szafan oznajmił jeszcze królowi:
“Kapłan Chilkiasz dał mi księgę”, i Szafan odczytał ją wobec króla.
19
Kiedy
król usłyszał słowa Prawa, rozdarł szaty.

Wyrocznia Chuldy

20
Następnie król rozkazał Chilkiaszowi i Achikamowi, synowi Szafana,
Abdonowi, synowi Miki, sekretarzowi Szafanowi i urzędnikowi królewskiemu
Asajaszowi:
21
“Idźcie radzić się Pana co do mnie oraz pozostałych z Izraela
i Judy w związku ze słowami tej znalezionej księgi, bo wielki gniew Pana
zapłonął nad nami z tego powodu, że przodkowie nasi nie słuchali słów
Pańskich, aby spełniać wszystko, jak jest napisane w tej księdze”.
22
Udał
się więc Chilkiasz i ci, którym król rozkazał, do prorokini Chuldy, żony
Szalluma, syna Tokehata, syna Chasry, strażnika szat. Mieszkała ona w
Jerozolimie, w nowym mieście. Opowiedzieli jej, jak to było.
23
A ona im
rzekła: “To mówi Pan, Bóg Izraela. Powiedzcie mężowi, który posłał was do
mnie:
24
To mówi Pan: “Oto sprowadzam zagładę na to miejsce i na jego
mieszkańców: wszystkie przekleństwa, jakie są napisane w tej księdze, którą
czytali przed królem judzkim.
25
Za to, że opuścili mnie i składali ofiary
kadzielne bogom obcym, drażniąc mię wszystkimi dziełami rąk swoich, zapłonął
mój gniew przeciw temu miejscu i nie zagaśnie”.
26
A do króla judzkiego,
który was posłał, aby radzić się Pana, powiecie w ten sposób: “To mówi Pan,
Bóg Izraela, co do słów, które usłyszałeś.
27
Ponieważ ulękło się twoje
serce i upokorzyłeś się przed obliczem Boga, słuchając tego, co
wypowiedziałem przeciw temu miejscu i mieszkańcom jego, ponieważ ukorzyłeś
się przede Mną, rozdarłeś swoje szaty i płakałeś przed moim obliczem, to
również i Ja wysłuchałem [ciebie] – wyrocznia Pana.
28
Oto Ja przyłączę cię
do twoich przodków i będziesz pochowany spokojnie w swoim grobie. I oczy
twoje nie ujrzą całej zagłady, jaką sprowadzam na to miejsce i na jego
mieszkańców”". A oni zanieśli tę odpowiedź królowi.

Odnowienie przymierza

29
Wtedy król polecił przez posłów, by zebrała się koło niego cała
starszyzna Judy i Jerozolimy.
30
I wszedł król do świątyni Pańskiej, a wraz
z nim wszyscy ludzie z Judy i mieszkańcy Jerozolimy, kapłani i lewici oraz
cały lud, od największych do najmniejszych. Odczytał wobec nich całą treść
księgi Przymierza, znalezionej w świątyni Pańskiej.
31
Następnie król stanął
na swoim miejscu i zawarł przymierze przed obliczem Pana, że pójdą za Panem
i że będą przestrzegali Jego poleceń, praw i postanowień całym sercem i całą
duszą i w czyn zamienią słowa przymierza, zapisane w tej księdze.
32
Dał on
wszystkim, znajdującym się w Jerozolimie i w Beniaminie, właściwe
stanowisko, a mieszkańcy Jerozolimy zastosowali się do przymierza z Bogiem,
Bogiem ich ojców.
33
Jozjasz usunął wszystkie obrzydliwości ze wszystkich
ziem Izraelitów i zobowiązał wszystkich znajdujących się w Izraelu do
służenia Panu, ich Bogu. Przez całe jego życie nie odstąpili oni od Pana,
Boga swych ojców.

Zostaw wpis