Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Kronik (2 Krn 35)

Uroczysta Pascha za Jozjasza

1
Jozjasz obchodził w Jerozolimie Paschę na cześć Pana; dnia czternastego
miesiąca pierwszego ofiarowano baranka paschalnego.
2
Wyznaczył wówczas
kapłanom ich stanowiska i dodał im odwagi do służby w świątyni Pańskiej.
3

Rzekł potem do lewitów, nauczających całego Izraela, poświęconych Panu:
“Złóżcie Arkę Świętą w świątyni, którą wybudował Salomon, syn Dawida, króla
izraelskiego. Nie potrzeba jej już dźwigać na barkach. Teraz służyć
będziecie Panu, Bogu waszemu, i Jego ludowi – Izraelowi.
4
Rozstawcie się
według rodów, podzieleni według waszych zmian, według rozporządzenia Dawida,
króla izraelskiego, i przepisu jego syna, Salomona.
5
Stawajcie w przybytku
do rozporządzenia grup utworzonych według rodów – dla waszych braci i synów
ludu – jeden oddział lewitów dla każdego rodu.
6
Ofiarujcie Paschę,
<oczyśćcie się> i bądźcie gotowi służyć waszym braciom zgodnie z nakazem
Pańskim, danym za pośrednictwem Mojżesza”.
7
Jozjasz postarał się o wiele
drobnego bydła dla synów ludu: około trzydzieści tysięcy baranków i koźląt
jako ofiary paschalne dla wszystkich tam obecnych, a ponad trzydzieści
tysięcy dużego bydła. Wszystko to pochodziło z dóbr królewskich.
8
Także
jego naczelnicy złożyli dobrowolnie ofiary dla ludu, dla kapłanów i dla
lewitów. Chilkiasz, Zachariasz i Jechiel, przełożeni świątyni Bożej,
ofiarowali kapłanom dwa tysiące sześćset baranków paschalnych i trzysta
wołów.
9
A Konaniasz ze swymi braćmi Szemajaszem i Netaneelem oraz
Chaszabiasz, Jejel i Jozabad, przełożeni lewitów, ofiarowali lewitom jako
żertwy paschalne pięć tysięcy baranków i pięćset wołów.
10
Gdy służba Boża
była już przygotowana, kapłani stanęli na swoim miejscu, a lewici w swoich
zmianach według rozkazu królewskiego.
11
Ofiarowali oni Paschę; kapłani
wylewali krew, a tymczasem lewici odzierali żertwy ze skóry.
12
Potem
oddzielili części przeznaczone na całopalenie, wręczając je grupom
utworzonym według rodów, synom ludu, aby je złożono w ofierze dla Pana, jak
napisane jest w księdze Mojżesza. Podobnie uczyniono i z dużym bydłem.
13

Upiekli następnie [baranka] paschalnego na ogniu, według przepisu, a inne
ofiary przygotowali w garnkach, kotłach i rondlach i roznosili je
pośpiesznie wszystkim synom ludu.
14
W końcu przygotowali posiłek sobie i
kapłanom, kapłani bowiem – jako synowie Aarona – byli zajęci składaniem
całopaleń i tłuszczu aż do nocy. Dlatego to lewici przygotowali posiłek
sobie i kapłanom, synom Aarona.
15
Śpiewacy, synowie Asafa, znajdowali się
na swych stanowiskach zgodnie z poleceniem Dawida, Asafa, Hemana i Jedutuna,
“Widzącego” królewskiego. Odźwierni czuwali przy każdej bramie. Nie
potrzebowali oni odchodzić od swej pracy, ponieważ bracia ich lewici
przygotowywali im posiłek.
16
Tak to ustalona została w owym dniu cała
służba Pańska, aby obchodzić Paschę i składać całopalenia na ołtarzu Pańskim
według polecenia króla Jozjasza.
17
Izraelici obecni tam w tym czasie
obchodzili Paschę, to jest uroczystość Przaśników, przez siedem dni.
18
Nie
obchodzono tak Paschy w Izraelu od czasu proroka Samuela i żaden z królów
izraelskich nie obchodził tak Paschy, jak ją obchodził Jozjasz, kapłani i
lewici, i cały Juda, i Izrael, który się tam znajdował, i mieszkańcy
Jerozolimy.
19
Pascha ta obchodzona była w osiemnastym roku rządów Jozjasza.

Jozjasz ginie w walce z faraonem

20
Po tym wszystkim, co Jozjasz uczynił dla odnowienia świątyni, król
egipski, Neko wyruszył, aby walczyć pod Karkemisz nad Eufratem. Jozjasz
wyszedł przeciw niemu.
21
Lecz tamten wysłał do niego posłów, aby mu
powiedzieli: “Cóż jest między mną a tobą, królu judzki? Nie przeciw tobie
ciągnę dzisiaj, ale przeciw domowi, z którym jestem w walce. Bóg mi rzekł,
abym się pośpieszył. Nie sprzeciwiaj się więc Bogu, który jest ze mną, aby
cię nie zniszczył”.
22
Jozjasz jednak nie odwrócił się od niego i
postanowił z nim walczyć. Nie usłuchał słów Neko, pochodzących z ust
Bożych, i wystąpił do walki na równinie Megiddo.
23
Wtedy to łucznicy
trafili strzałami króla Jozjasza, który rzekł swoim sługom: “Wyprowadźcie
mnie, bo jestem ciężko ranny”.
24
Wyciągnęli go jego słudzy z rydwanu i
posadzili na drugim wozie, który do niego należał, i zawieźli do Jerozolimy,
gdzie umarł. Pogrzebano go w grobowcach jego przodków. Cały Juda i
Jerozolima opłakiwali Jozjasza.
25
Jeremiasz ułożył tren o Jozjaszu, który
wszyscy śpiewacy i śpiewaczki wykonują jeszcze po dziś dzień w swoich
lamentacjach nad Jozjaszem. I to stało się zwyczajem w Izraelu. Oto zapisane
są one w Lamentacjach.
26
Pozostałe zaś dzieje Jozjasza, jego czyny
pobożne, zgodne z tym, co napisane jest w Prawie Pańskim,
27
jego dzieła,
pierwsze i ostatnie, są zapisane w Księdze Królów izraelskich i judzkich.

Zostaw wpis