Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Kronik (2 Krn 36)

Joachaz i Jojakim

1
Lud kraju wziął Joachaza, syna Jozjasza, i ustanowił go królem, w miejsce
jego ojca, w Jerozolimie.
2
W chwili objęcia rządów Joachaz miał dwadzieścia
trzy lata, a trzy miesiące panował w Jerozolimie.
3
Król egipski usunął go,
[by nie panował] w Jerozolimie, i nałożył na kraj daninę w wysokości stu
talentów srebra i jednego talentu złota.
4
Następnie król egipski ustanowił
nad Judą i Jerozolimą jego brata Eliakima i zmienił mu imię na Jojakim, a
jego brata Joachaza pojmał Neko i zaprowadził do Egiptu.

5
W chwili objęcia rządów Jojakim miał dwadzieścia pięć lat i rządził
jedenaście lat w Jerozolimie. Czynił on to, co jest złe w oczach Pana, Boga
swego.
6
Przeciw niemu wyruszył Nabuchodonozor, król babiloński, zakuł go w
podwójne kajdany z brązu, by uprowadzić do Babilonu.
7
Wywiózł też
Nabuchodonozor do Babilonu część naczyń świątyni Pańskiej i złożył je w swym
pałacu w Babilonie.
8
Pozostałe zaś dzieje Jojakima, obrzydliwości, jakie
popełnił, i to, co znaleziono przeciw niemu, zostało zapisane w Księdze
Królów Izraela i Judy. Syn jego Jechoniasz został w jego miejsce królem.

Jechoniasz

9
W chwili objęcia rządów Jechoniasz miał osiemnaście lat, a panował w
Jerozolimie trzy miesiące i dziesięć dni. Czynił on to, co jest złe w oczach
Pańskich.
10
Z początkiem roku Nabuchodonozor posłał po niego i kazał go
uprowadzić do Babilonu wraz z drogocennymi naczyniami świątyni Pańskiej, a w
jego miejsce ustanowił królem jego brata, Sedecjasza.

Sedecjasz i koniec monarchii

11
W chwili objęcia rządów Sedecjasz miał dwadzieścia jeden lat i
panował jedenaście lat w Jerozolimie.
12
Czynił to, co jest złe w oczach
Pana, Boga swego, i nie chciał się ukorzyć przed Jeremiaszem prorokiem,
[posłanym] przez usta Pańskie.
13
Nadto zbuntował się przeciw królowi
Nabuchodonozorowi, któremu na Boga zaprzysiągł wierność. Uczynił on kark
swój twardym, a serce nieustępliwym, aby nie nawrócić się do Pana, Boga
Izraela.
14
Również wszyscy naczelnicy Judy, kapłani i lud, mnożyli
nieprawości, naśladując wszelkie obrzydliwości narodów pogańskich i
bezczeszcząc świątynię, którą Pan poświęcił w Jerozolimie.
15
Pan, Bóg ich
ojców, bez wytchnienia wysyłał do nich swoich posłańców, albowiem litował
się nad swym ludem i nad swym mieszkaniem.
16
Oni jednak szydzili z Bożych
wysłanników, lekceważyli ich słowa i wyśmiewali się z Jego proroków, aż
wzmógł się gniew Pana na swój naród do tego stopnia, iż nie było już
ocalenia.

Niewola babilońska

17
Sprowadził wtedy przeciw nim króla chaldejskiego, który wyciął
mieczem ich młodzieńców wewnątrz świątyni i nie ulitował się ani nad
młodzieńcem, ani nad dziewicą, ani nad starcem, ani nad siwą głową. [Bóg]
wszystko oddał w jego ręce.
18
Wszystkie naczynia świątyni Bożej tak
wielkie, jak i małe, wraz ze skarbami domu Pańskiego i ze skarbami króla, i
jego książąt wywiózł do Babilonu.
19
Spalili też [Chaldejczycy] świątynię
Bożą i zburzyli mury Jerozolimy, wszystkie jej pałace spalili ogniem i
wzięli się do niszczenia wszystkich kosztownych sprzętów.
20
Ocalałą spod
miecza resztę [król] uprowadził do Babilonu i stali się niewolnikami jego i
jego synów, aż do nadejścia panowania perskiego.
21
I tak się spełniło słowo
Pańskie, wypowiedziane przez usta Jeremiasza: “Dokąd kraj nie wywiąże się ze
swych szabatów, będzie leżał odłogiem przez cały czas swego zniszczenia, to
jest przez siedemdziesiąt lat”.

Lepsza przyszłość

22
Aby się spełniło słowo Pańskie, z ust Jeremiasza, pobudził Pan ducha
Cyrusa, króla perskiego, w pierwszym roku [jego panowania], tak iż obwieścił
on również na piśmie w całym państwie swoim, co następuje:
23
“Tak mówi
Cyrus, król perski: Wszystkie państwa ziemi dał mi Pan, Bóg niebios. I On mi
rozkazał zbudować Mu dom w Jerozolimie, w Judzie. Jeśli z całego ludu Jego
jest między wami jeszcze ktoś, to niech Bóg jego będzie z nim, a niech
idzie!”

Zostaw wpis