Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Machabejska (2 Mch 10)

Oczyszczenie świątyni

1
Machabeusz, a z nim jego ludzie, pod wodzą Pana zdobyli świątynię i
miasto,
2
znieśli ustawione na placu przez obcokrajowców ołtarze i gaje.
3

Po oczyszczeniu świątyni zbudowali nowy ołtarz, wykrzesali ogień z kamieni,
a potem wziąwszy ten ogień, złożyli ofiarę, po dwóch latach przerw;
rozniecili ogień [na ołtarzu] kadzenia i zapalili lampy oraz wyłożyli chleb.

4
Gdy to zostało dokonane, upadli całym ciałem przed Panem i błagali, aby
już nigdy nie dozwolił im popaść w takie nieszczęścia, ale jeżeliby kiedy
zgrzeszyli, żeby ich łagodnie skarcił, a nie wydawał bluźnierczym i
barbarzyńskim narodom.
5
Wypadło zaś tak, że w tym samym dniu, w którym
świątynia był zbezczeszczona przez obcokrajowców, została ona oczyszczona,
dwudziestego piątego tego samego miesiąca, którym jest Kislew.
6
Z radością
obchodzili uroczystość przez osiem dni na wzór Święta Namiotów,
przypominając sobie, jak krótko przedtem Święto Namiotów obchodzili w górach
i w grotach na podobieństwo dzikich zwierząt.
7
Toteż z wiązankami,
zielonymi gałęziami, a do tego jeszcze palmami w rękach śpiewali hymn na
cześć Tego, który pozwolił im szczęśliwie oczyścić swoją świątynię.
8

Wspólną zaś uchwałą i ślubowaniem postanowili, że cały naród żydowski będzie
każdego roku obchodził ten dzień uroczyście.

WYPADKI AŻ DO USTANOWIENIA ŚWIĘTA NIKANORA

Walki z Idumejczykami

9
Tak się miały sprawy związane ze śmiercią Antiocha zwanego Epifanesem.

10
Teraz zaś opowiemy o tym, co się działo za Antiocha Eupatora, syna owego
bezbożnika. Będziemy mówili krótko o nieszczęściach związanych z wojnami.

11
Objąwszy rządy mianował on niejakiego Lizjasza wielkorządcą i głównym
wodzem wojsk Celesyrii i Fenicji.
12
Ptolemeusz bowiem, zwany Makronem, tym
się odznaczał, że chciał wobec Żydów zachować sprawiedliwość, ze względu na
krzywdy, które im były wyrządzone. Próbował więc pokojowo załatwić te
sprawy, które ich dotyczyły.
13
Na skutek tego jednak został przez
przyjaciół [króla] oskarżony wobec Eupatora. Musiał też słuchać, jak przy
każdej sposobności nazywano go zdrajcą, dlatego że opuścił Cypr, który był
mu zlecony przez Filometora, a przeszedł do Antiocha Epifanesa. Nie
przyniósłszy zaszczytu swemu stanowisku, skończył ze sobą przez zażycie
trucizny.

14
Kiedy zaś Gorgiasz został wodzem na tych ziemiach, tworzył najemne
wojska i przy każdej sposobności wzniecał wojnę z Żydami.
15
Równocześnie
zaś Idumejczycy, którzy w swym posiadaniu mieli w dogodnych miejscach
położone twierdze, sprawiali Żydom wiele trudności. Przyjmowali bowiem do
siebie tych, których wypędzono z Jerozolimy, i również oczekiwali
sposobności, aby wzniecić wojnę.
16
Żołnierze zaś Machabeusza, odmawiając
modlitwy i prosząc Boga, aby raczył być im sprzymierzeńcem, wyruszyli
przeciwko twierdzom idumejskim.
17
Mężnie rzucili się na nie i opanowali te
miejsca, a wyparli tych wszystkich, którzy walczyli na murach. Tych, którzy
wpadli w ich ręce, zabijali; zginęło zaś nie mniej niż dwadzieścia tysięcy.

18
Nie mniej niż dziewięć tysięcy uciekło do dwóch bardzo mocnych wież,
zaopatrzonych we wszystko, co jest potrzebne do wytrzymania oblężenia.
19

Machabeusz więc pozostawił Szymona i Józefa, do tego jeszcze Zacheusza, a z
nimi liczbę żołnierzy wystarczającą do oblegania ich. Sam zaś oddalił się do
miejsc, gdzie jego obecność była konieczna.
20
Żołnierze Szymona byli jednak
chciwi na pieniądze i niektórym spomiędzy uwięzionych w wieżach dali się
pieniędzmi przekupić. Wziąwszy siedemdziesiąt tysięcy drachm pozwolili
niektórym się wydostać.
21
Kiedy Machabeuszowi doniesiono o tym, co się
stało, zebrał przywódców narodu i wniósł oskarżenie, że braci sprzedano za
pieniądze, uwalniając nieprzyjaciół, którzy będą przeciwko nim walczyć.
22

Na tych więc, którzy stali się zdrajcami, wykonano wyrok śmierci, a wkrótce
potem zdobyto obydwie wieże.
23
Ponieważ wszystko szczęśliwie doprowadzał do
końca, do czego się zabrał z bronią, w obydwóch wieżach zabił ponad
dwadzieścia tysięcy.

Walki z Tymoteuszem

24
Tymoteusz zaś, który poprzednio był pokonany przez Żydów, zebrawszy
wielką liczbę najemnego wojska, a do tego zgromadziwszy niemało konnicy z
Azji, znalazł się w Judei z zamiarem zdobycia jej siłą.
25
Kiedy się
zbliżał, żołnierze Machabeusza, posypując ziemią głowy, a biodra
przepasawszy worami, dla ubłagania Boga,
26
upadli przed podstawą ołtarza i
prosili Boga o łaskawość dla siebie, aby był wrogiem ich wrogów i aby się
tym przeciwstawił, którzy im się przeciwstawiają, jak to mówi Prawo.
27
Po
modlitwie chwycili za broń i wyruszyli z miasta na dużą odległość.
Zatrzymali się dopiero wtedy, gdy byli blisko nieprzyjaciół.
28
Ledwie
zaczęło świtać, rzucili się jedni na drugich: jedni szli mając, jako zadatek
powodzenia i zwycięstwa, wraz z męstwem ufność położoną w Panu, drudzy zaś -
wybrawszy sobie gniew za przywódcę w walce.
29
Gdy rozgorzała zażarta walka,
przeciwnikom ukazało się z nieba pięciu wspaniałych mężów, na koniach ze
złotymi uzdami, którzy stanęli na czele Żydów.
30
Oni to wzięli Machabeusza
pomiędzy siebie, osłonili własną bronią i tak strzegli go od ran, na
przeciwników zaś rzucali pociski i pioruny, a ci porażeni ślepotą rozbiegli
się w największym zamieszaniu.
31
Poległo zaś dwadzieścia tysięcy pięciuset,
a z konnicy sześciuset [żołnierzy].
32
Sam Tymoteusz uciekł do bardzo dobrze
umocowanej twierdzy, zwanej Gazara, gdzie dowódcą był Chajreas.
33

Żołnierze Machabeusza przez cztery dni oblegali twierdzę pełni radosnego
zapału.
34
Ci, którzy byli wewnątrz, ufni, że miejsce było umocnione,
niebywale bluźnili i wypowiadali bezbożne wyrazy.
35
Kiedy jednak zaświtał
piąty dzień, młodzieńcy z otoczenia Machabeusza w liczbie dwudziestu, którzy
zapałali gniewem na te bluźnierstwa, mężnie rzucili się na mury i z dziką
zajadłością zabijali każdego, kto im wpadł w ręce.
36
Podobnie inni natarli
z drugiej strony na tych, którzy byli wewnątrz, rzucili ogień na wieżę oraz
podłożyli ogień i w ten sposób żywcem spalili bluźnierców. Inni jeszcze
wyważyli bramy, a wypuściwszy resztę oddziałów zdobyli miasto.
37

Tymoteusza, który się skrył w jakiejś cysternie, zabili, również jego brata
Chajreasa i Apollofanesa.
38
Kiedy zaś tego dokonali, hymnami i pieśniami
dziękczynnymi wychwalali Pana za to, że tak mocno wspomógł Izraela i że dał
im zwycięstwo.

Zostaw wpis