Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Machabejska (2 Mch 11)

Wyprawa Lizjasza

1
A w bardzo krótkim czasie potem Lizjasz, opiekun króla, krewny i
wielkorządca, głęboko dotknięty tym, co się stało,
2
zebrał około
osiemdziesięciu tysięcy [ludzi] i razem z całą konnicą wyruszył przeciwko
Żydom w przekonaniu, że miasto uczyni osiedlem Greków,
3
ze świątyni zaś
będzie pobierał podatki jak z innych świątyń pogańskich, a każdego roku
będzie sprzedawał godność arcykapłańską.
4
Nie zwracał on najmniejszej uwagi
na Bożą potęgę, pokładał nadzieję tylko w dziesiątkach tysięcy pieszych i w
tysiącach jazdy, a także w osiemdziesięciu słoniach.
5
Wszedłszy do Judei
przybliżył się do Bet-Sur, miejsca umocnionego, które leży mniej więcej o
pięć schojnów od Jerozolimy. Silnie na nie uderzył.
6
Kiedy zaś żołnierze
Machabeusza dowiedzieli się, że [Lizjasz] oblega twierdzę, błagali Pana,
wśród wzdychania i łez, łącząc się z tłumami, aby na ratunek Izraelowi
wysłał dobrego anioła.
7
Pierwszy zaś sam Machabeusz pochwycił za broń i
zachęcił innych, aby razem z nim narazili się na niebezpieczeństwo i pomogli
braciom. Kiedy zaś oni razem podnieśli się pełni zapału,
8
ale jeszcze byli
w Jerozolimie, ukazał się przewodzący im jeździec w białych szatach i w
złotej zbroi, wywijający włócznią.
9
Wszyscy więc razem błogosławili
miłosiernego Boga, a dusze ich tak były pełne ufności, że nie tylko w ludzi,
ale w najdziksze zwierzęta i w żelazne mury gotowi byli godzić.
10
Wyruszyli
więc w szyku bojowym, mając z nieba sprzymierzeńca, gdyż Pan się nad nimi
zmiłował.
11
Jak lwy rzucili się na nieprzyjaciół i powalili z nich na
ziemię jedenaście tysięcy, jezdnych tysiąc sześćset, wszystkich zaś innych
zmusili do ucieczki.
12
Większość z nich stanowili ranni, którzy porzuciwszy
broń ratowali się ucieczką. Sam tylko Lizjasz uratował się dzięki haniebnej
ucieczce.

13
Nie był on jednak pozbawiony rozumu, a rozważając klęskę, którą
poniósł, doszedł do przekonania, że Hebrajczycy niezwyciężeni są dlatego, że
potężny Bóg jest ich sprzymierzeńcem. Posłał więc,
14
prośbę o pokój za
cenę wszelkich sprawiedliwych warunków. Obiecał też, że nawet króla do tego
doprowadzi, iż będzie ich przyjacielem.
15
Zgodził się więc Machabeusz na
wszystko, o co Lizjasz prosił, mając na uwadze powszechne dobro. Na wszystko
bowiem, co Machabeusz wręczył Lizjaszowi na piśmie w sprawie Żydów, król się
zgodził.

16
List, który był napisany do Żydów przez Lizjasza, miał taką treść:
“Lizjasz ludowi żydowskiemu – pozdrowienie.
17
Jan i Absalom, posłowie wasi,
wręczyli mi niżej przytoczone pismo i zażądali postanowienia co do spraw w
nim zawartych.
18
Oznajmiłem więc królowi to wszystko, co było trzeba, a on
zgodził się na to, co było możliwe.
19
Jeżeli więc będziecie trwali w
przychylnym usposobieniu wobec rządów, jestem gotów i na przyszłość
współdziałać dla waszego dobra.
20
Co zaś do spraw szczegółowych, to zarówno
tym, jak i ode mnie wysłanym posłom wydałem polecenia, aby się z wami
układali.
21
Bądźcie zdrowi! [Dan] w roku sto czterdziestym ósmym, dnia
dwudziestego czwartego, miesiąca Dioskora”.

22
List zaś króla zawierał tę treść: “Król Antioch bratu Lizjaszowi -
pozdrowienie.
23
Ojciec nasz został przeniesiony do bogów, my zaś życzymy
sobie, aby mieszkańcy naszego królestwa pozostawali w spokoju i oddawali się
własnym sprawom.
24
Kiedy więc usłyszeliśmy, że Żydzi nie godzą się z
rozporządzeniem ojca, nakazującym przyjąć greckie obyczaje, że mianowicie
własny sposób postępowania uważają za lepszy i proszą, aby im pozwolić na
własne prawa;
25
pragnąc, aby ten naród także był wolny od niepokojów,
uważamy, iż należy im zwrócić świątynię i pozwolić, aby żyli według
obyczajów, jakie mają po przodkach.
26
Dobrze zatem zrobisz, jeżeli wyślesz
do nich poselstwo i dasz im prawicę, aby poznali nasze rozstrzygnięcie i
byli dobrej myśli, i chętnie oddawali się prowadzeniu własnych spraw”.

27
List zaś króla do ludu był taki: “Król Antioch starszyźnie żydowskiej
i wszystkim innym Żydom – pozdrowienie.
28
Jeżeli wam się dobrze powodzi,
jest to zgodne z naszym życzeniem. My sami zaś jesteśmy w dobrym zdrowiu.
29

Menelaos wyjaśnił nam, że chcecie powrócić do domów i oddać się swoim
sprawom.
30
Wszystkim zatem, którzy do dnia trzydziestego Ksantyka powrócą,
przysługuje pokój i zapewnienie,
31
że Żydzi mogą korzystać z własnych
pokarmów i praw, jak to było również dotychczas. Niechaj nikt z nich, i to w
żaden sposób, nie będzie niepokojony z powodu nieświadomego wykroczenia.
32

Posyłam również Menelaosa, aby was uspokoił.
33
Bądźcie zdrowi! [Dan] w roku
sto czterdziestym ósmym, piętnastego Ksantyka”.

34
Nawet Rzymianie posłali do nich list tej treści: “Kwintus Memmius [i]
Tytus Manius, legaci rzymscy, ludowi żydowskiemu – pozdrowienie.
35
Na
wszystko, co przyznał wam Lizjasz, krewny króla, i my wyrażamy swoją zgodę.

36
Te sprawy, co do których uważał, że je należy przedłożyć królowi,
rozważcie i przyślijcie kogoś bezzwłocznie, abyśmy przedstawili je w sposób
zgodny z waszym życzeniem. My bowiem udajemy się do Antiochii.
37

Pospieszcie się więc i przyślijcie kogoś, abyśmy również i my dowiedzieli
się, jakie są wasze zamiary.
38
Bądźcie zdrowi! [Dan] w roku sto
czterdziestym ósmym, dnia piętnastego Ksantyka”.

Zostaw wpis