Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Machabejska (2 Mch 8)

Działalność Judy Machabeusza

1
Juda Machabeusz i jego ludzie potajemnie przychodzili do wiosek i
przywoływali do siebie, i zabierali ze sobą krewnych oraz tych, którzy
trwali w judaizmie. Zebrali blisko sześć tysięcy ludzi.
2
Błagali przy tym
Pana, aby spojrzał na naród przez wszystkich prześladowany, aby okazał
miłosierdzie świątyni, która jest zbezczeszczona przez bezbożnych ludzi,
3

aby zlitował się nad miastem, które ginie i niedługo ma być zrównane z
ziemią, aby wysłuchał krwi, która woła do Niego,
4
aby wspomniał na
przeciwne wszelkiej sprawiedliwości mordowanie niewinnych dzieci, wreszcie
na bluźnierstwa wypowiadane przeciwko Jego imieniu, i okazał, że nienawidzi
zła.
5
Kiedy Machabeusz stanął na czele oddziału, już był dla pogan
niezwyciężony – gniew bowiem Boży w litość się przemienił.
6
Na miasta i
wsie niespodziewanie napadał i palił je, a zajmując dogodne stanowiska
zmuszał do ucieczki niemałą liczbę nieprzyjaciół.
7
Na takie napady
najczęściej obierał noce jako sprzymierzeńców. Opowiadania zaś o jego
męstwie rozchodziły się wszędzie.

Wyprawa Nikanora

8
Widząc, że mąż ten w krótkim czasie doszedł do władzy i że coraz
bardziej rośnie jego powodzenie, napisał Filip do Ptolemeusza, wodza
Celesyrii i Fenicji, że powinien on wspomóc królewskie sprawy.
9
Ten zaś
natychmiast wybrał Nikanora, syna Patrokla, jednego z pierwszych przyjaciół
[króla], i posłał go na czele nie mniej niż dwudziestu tysięcy ludzi,
pochodzących ze wszystkich narodów, aby wytępić cały naród żydowski. Dodał
mu zaś także Gorgiasza jako wodza, a był to mąż doświadczony w sprawach
wojennych.
10
Nikanor postanowił ze sprzedaży Żydów w niewolę zapłacić
podatek wynoszący dwa tysiące talentów, które król był winien Rzymianom.
11

Posłał więc zaraz do miast nadmorskich wezwanie, aby kupowano żydowskich
niewolników, obiecując dać im dziewięćdziesięciu niewolników za jeden
talent. Nie brał przy tym pod uwagę losu, który miał go spotkać ze strony
Wszechmocnego.

12
Wiadomość o wyruszeniu Nikanora dotarła do Judy. Gdy zaś on swoim
żołnierzom podał wiadomość o zbliżaniu się wojska,
13
małoduszni i ci,
którzy nie ufali Bożej sprawiedliwości, rozbiegli się i sami opuścili to
miejsce.
14
Inni zaś sprzedali wszystko, a jednocześnie błagali Pana, aby
sprzedanych już przed bitwą, wyratował od bezbożnego Nikanora,
15
jeżeli już
nie ze względu na nich samych, to ze względu na przymierza zawarte z ich
ojcami i ze względu na wzniosłe i pełne majestatu Jego imię, wzywane nad
nimi.
16
Machabeusz zebrał swoich żołnierzy w liczbie sześciu tysięcy i
upomniał ich, aby nie przerażali się [na widok] nieprzyjaciół i aby nie bali
się wielkiej liczby pogańskich żołnierzy, którzy niesłusznie przeciwko nim
występują, ale aby walczyli mężnie,
17
mając przed oczyma sprzeczne z
wszelkim prawem dokonane zbezczeszczenie wobec świętego miejsca i
poniewieranie wyszydzonym miastem, a ponadto jeszcze całkowite zniesienie
obyczajów odziedziczonych po przodkach.
18
“Oni ufność pokładają w broni, a
także w śmiałości swojej – powiedział – my zaś ufamy wszechmocnemu Bogu,
który może zarówno tych, którzy idą przeciw nam, jak i cały świat wywrócić
jednym skinieniem”.
19
Wyliczył im także [przykłady] pomocy, jakiej doznali
ich ojcowie, a w tym również [zwycięstwo] odniesione nad Sennacherybem,
kiedy zginęło sto osiemdziesiąt pięć tysięcy;
20
a również co się stało w
Babilonii w bitwie przeciwko Galatom: jak wszystkich do bitwy stanęło osiem
tysięcy razem z czterema tysiącami Macedończyków, gdy zaś Macedończycy
znaleźli się w trudnym położeniu, owe osiem tysięcy pobiło sto dwadzieścia
tysięcy dzięki pomocy, którą otrzymali z Nieba, a nawet wzięli łupy z tak
licznego wojska.

21
Kiedy ich napełnił odwagą i sprawił, że byli gotowi złożyć życie za
prawa i ojczyznę, podzielił swoje wojsko na cztery części,
22
na czele
każdego oddziału postawił swoich braci: Szymona, Józefa i Jonatana, a
każdemu z nich powierzył dowództwo nad tysiącem pięciuset ludźmi.
23

Ezdraszowi jeszcze kazał odczytać świętą księgę i dał hasło: “Z Bożą
pomocą!” Sam objął dowództwo nad pierwszym oddziałem i uderzył na Nikanora.

24
Ponieważ zaś Wszechmocny był ich sprzymierzeńcem, zabili ponad dziewięć
tysięcy żołnierzy, ranili zaś i okaleczyli większą część wojska Nikanora,
wszystkich zaś zmusili do ucieczki,
25
a pieniądze tych, którzy przybyli,
aby ich kupić, wpadły w ich ręce. Ścigali ich potem dość daleko. Zaprzestali
jednak ze względu na późną godzinę.
26
Był to bowiem dzień przed szabatem i
dlatego nie mogli biec za nimi zbyt daleko.
27
Kiedy broń została
zgromadzona, a łupy wrogom zabrane, oddali się odpoczynkowi szabatowemu,
bardziej niż zwykle przy tym błogosławili i wychwalali Pana, który ich
wybawił, wyznaczając dla nich na ten dzień początek swojego zmiłowania.
28

Po szabacie część łupów rozdzielono pomiędzy poszkodowanych, wdowy i
sieroty, resztą zaś, sami się podzielili i ich dzieci.
29
Gdy zaś tego
dokonali, urządzili wspólne modlitwy i błagali miłosiernego Boga, ażeby
swoim sługom dał się przejednać do końca.

Klęski Tymoteusza i Bakchidesa

30
W walce z żołnierzami Tymoteusza i Bakchidesa zabili ponad
dwadzieścia tysięcy i opanowali nadzwyczaj wysokie twierdze. Bardzo wielkie
łupy podzielili na równe części, dla siebie, dla poszkodowanych, sierot,
wdów, a nadto jeszcze dla starców.
31
Zabrali broń i wszystką starannie
złożyli w odpowiednich miejscach, a resztę łupów zanieśli do Jerozolimy.
32

Filarchę zaś, który znajdował się w otoczeniu Tymoteusza, a który był mężem
bardzo bezbożnym i sprawcą wielu krzywd wyrządzonych Żydom, zgładzili.
33

Kiedy obchodzili uroczystość zwycięstwa w swoim ojczystym mieście, spalili
tych, którzy podłożyli ogień pod bramy świątyni. Byli to Kallistenes <i
jacyś ludzie>, którzy schronili się w pewnym domku. Otrzymali zapłatę godną
swojej bezbożności.

Ucieczka Nikanora

34
Trzykroć gorszy zaś złoczyńca Nikanor, ten, który tysiące kupców
sprowadził, aby sprzedawać Żydów,
35
z pomocą Pana upokorzony przez tych,
których uważał za coś najlichszego, zrzucił swoją wspaniałą szatę, a
oddaliwszy się od wszystkich, uciekał przez pola jak zbiegły niewolnik.
Dzięki nadzwyczajnemu szczęściu przybył do Antiochii, podczas gdy jego
wojsko zostało pobite.
36
Ten, który obiecał uiścić podatek Rzymianom ze
sprzedaży niewolników z Jerozolimy, musiał wyznać, że Żydzi mają Obrońcę i
że dlatego Żydów nie można pokonać. Postępują bowiem zgodnie z ustanowionymi
przez Niego prawami.

Zostaw wpis