Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Samuela (2 Sm 15)

Bunt Absaloma

1
Potem Absalom sprawił sobie rydwan i konie, pięćdziesięciu zaś ludzi
biegało przed nim.
2
Absalom rano zwykł zasiadać obok drogi wiodącej do
bramy. Każdego, kto z jakąś sprawą udawał się do króla, by ją rozsądził,
wołał Absalom do siebie i pytał: “Z którego jesteś miasta?” Ten odpowiadał:
“Sługa twój jest z takiego a takiego pokolenia izraelskiego”.
3
Wtedy
Absalom mówił mu: “Patrz, sprawa twoja jest jasna i słuszna, ale u króla nie
znajdziesz nikogo, kto by cię wysłuchał”.
4
Potem mówił Absalom: “O, któż
mię ustanowi sędzią nad krajem? Przychodziliby do mnie wszyscy, którzy mają
sprawy sporne i sądowe, a ja wydawałbym sprawiedliwe wyroki”.
5
A gdy ktoś
się zbliżał, aby mu oddać pokłon, podawał mu rękę, ściskał i całował.
6

Absalom postępował w ten sposób wobec każdego Izraelity, który przychodził
po sprawiedliwość do króla. Tak Absalom zjednywał sobie serca ludu
izraelskiego.

7
Po upływie czterech lat rzekł Absalom do króla: “Pozwól mi pójść
wypełnić w Hebronie ślub, jaki złożyłem Panu.
8
Przebywając w Geszur w Syrii
złożył sługa twój obietnicę: Jeżeli Pan sprawi, że powrócę do Jerozolimy,
wtedy oddam hołd Panu”.
9
Król odpowiedział mu: “Idź w pokoju!” On zaś
powstawszy, udał się do Hebronu.

10
Absalom skierował tajnych posłańców do pokoleń izraelskich, żeby
mówili: “Gdy tylko posłyszycie dźwięk trąby, wołajcie: “Absalom został
królem w Hebronie”".
11
Z Absalomem na jego wezwanie wyruszyło z Jerozolimy
dwustu ludzi, nie wiedząc w prostocie swej o niczym.
12
Kiedy Absalom
składał ofiarę, posłał również, <by wezwano> z rodzinnego miasta Gilo
Achitofela Gilonitę, doradcę Dawida. W ten sposób wzmagało się
sprzysiężenie, a otoczenie Absaloma się powiększało.

Ucieczka Dawida

13
Wtedy doszła wieść do Dawida: “Serca ludzi z Izraela zwróciły się do
Absaloma”.
14
Wtedy Dawid dał rozkaz wszystkim swym sługom przebywającym
wraz z nim w Jerozolimie: “Wstańcie! Uchodźmy, gdyż nie znajdziemy ocalenia
przed Absalomem. Spiesznie uciekajcie, ażeby nas nie napadł znienacka, nie
sprowadził na nas niedoli i ostrzem miecza nie wygładził mieszkańców
miasta”.
15
Słudzy królewscy odpowiedzieli królowi: “We wszystkim, co
rozkaże pan nasz, król, słudzy twoi będą z tobą”.
16
I wyruszył król pieszo,
a za nim cały jego dom. Pozostawił jednak król dziesięć nałożnic, aby
pilnowały pałacu.
17
Wyruszył więc król pieszo, a wszyscy ludzie w ślad za
nim. Przy ostatnim domu zatrzymali się.
18
Przechodzili obok niego wszyscy
słudzy: wszyscy Keretyci, wszyscy Peletyci, wszyscy Gittyci, którzy przybyli
z Gat w liczbie sześciuset ludzi, przeszli przed królem.
19
I zapytał król
Ittaja Gittytę: “Czemuż i ty idziesz razem z nami? Wróć i pozostań przy
[nowym] królu, przecież jesteś cudzoziemcem, a nawet jesteś wygnańcem ze
swojej ojczyzny.
20
Wczoraj przyszedłeś, a dziś miałbyś iść, aby tułać się z
nami, gdy ja sam idę bez celu? Raczej wróć, zabierając z sobą braci.
<Niechaj Pan okazuje ci> miłość i wierność!”
21
Ittaj jednak odpowiedział
królowi: “Na życie Pana, na życie pana mego, króla: w miejscu, gdzie
znajdzie się pan mój, król, czy to na śmierć, czy życie, tam będzie sługa
twój”.
22
Odrzekł Dawid Ittajowi: “A więc idź naprzód!” Ittaj Gittyta
poszedł więc dalej ze wszystkimi swoimi ludźmi i dziećmi, które były przy
nim.
23
Cała okolica głośno płakała, gdy lud przeciągał. Król przeprawił się
przez potok Cedron, a cały lud przechodził <obok niego w kierunku
pustyni>.

24
Był tam i Sadok, a razem z nim wszyscy lewici, którzy nieśli Arkę
Przymierza Bożego. I postawili Arkę Bożą obok Abiatara, aż cały lud wyszedł
z miasta.
25
Król powiedział Sadokowi: “Zanieś z powrotem Arkę Bożą do
miasta! Jeżeli Pan będzie mnie darzył życzliwością, to przywróci mię, tak że
znów będę mógł ją zobaczyć razem z przybytkiem,
26
jeżeli jednak powie: Nie
znajduję w tobie upodobania – oto jestem – niech czyni ze mną co uzna za
słuszne!”
27
Rzekł jeszcze król do kapłana Sadoka: “Patrz! Wróć w pokoju do
miasta wraz z synem swym Achimaasem i z Jonatanem, synem Abiatara – obydwaj
wasi synowie niech wrócą z wami.
28
Patrzcie jednak: czekam na pustynnych
równinach, dopóki nie nadejdzie od was dla mnie słowo z wiadomościami”.
29

Sadok i Abiatar zabrali Arkę Bożą do Jerozolimy i tam pozostali.
30
Dawid
tymczasem wstępował na Górę Oliwną. Wchodził na nią płacząc i mając głowę
zasłoniętą. Szedł boso. Również wszyscy ludzie, którzy mu towarzyszyli,
zasłonili swe głowy i wstępując na górę płakali.

31
Tymczasem dotarła do Dawida wiadomość: “Achitofel jest wraz ze
spiskowcami przy Absalomie”. Dawid wołał: “O Panie! Racz udaremnić rady
Achitofela!”
32
I oto gdy Dawid dotarł do szczytu [góry], gdzie oddawano
pokłon Bogu, wyszedł naprzeciw niego Chuszaj Arkijczyk, mający na sobie
podarte odzienie, a głowę posypaną ziemią.
33
Dawid rzekł do niego: “Jeżeli
ze mną pójdziesz dalej, będziesz mi tylko ciężarem,
34
jeśli natomiast
wrócisz do miasta i powiesz Absalomowi: “Sługą twym jestem – królu! Jak
byłem sługą twego ojca, tak teraz pragnę być twoim sługą” – możesz wtedy na
moją korzyść zniweczyć radę Achitofela.
35
Przecież tam będą z tobą Sadok i
Abiatar – kapłani. O każdej sprawie, którą usłyszysz z domu królewskiego,
doniesiesz kapłanom Sadokowi i Abiatarowi.
36
Tam przebywają dwaj synowie:
Achimaas Sadoka i Jonatan Abiatara: za ich pośrednictwem możecie mi
przekazać każdą nowinę, którą usłyszycie”.
37
Chuszaj, przyjaciel Dawida,
przybył do miasta równocześnie z wejściem Absaloma do Jerozolimy.

Zostaw wpis