Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

2 Księga Samuela (2 Sm 18)

Klęska i śmierć Absaloma

1
Dawid dokonał przeglądu wojska, które z nim było. Zamianował nad nimi
tysiączników i setników.
2
Potem Dawid podzielił wojsko na trzy części:
jedną część oddał pod władzę Joaba, drugą część pod władzę Abiszaja, syna
Serui, trzecią pod władzę Ittaja z Gat. I przemówił król do ludu: “Powziąłem
zamiar pójścia wraz z wami”.
3
Wojsko jednak odpowiedziało: “Nie pójdziesz.
Gdybyśmy zostali pobici – nie zwrócą na nas uwagi, i choćby zginęła połowa z
nas, nie liczono by się z tym, ty zaś jesteś dla nas jak dziesięć tysięcy.
Lepiej więc będzie, gdy ty będziesz gotów przyjść nam z pomocą z miasta”.
4

Rzekł do nich król: “To uczynię, co wam się wydaje słuszne”. Stanął więc
król obok bramy, a wszyscy ludzie przechodzili setkami i tysiącami.
5
Król
wydał polecenie Joabowi, Abiszajowi i Ittajowi: “Ze względu na mnie z młodym
Absalomem postępujcie łagodnie!” Słyszało całe wojsko, jaki rozkaz wydał
król przywódcom co do Absaloma.

6
Wojsko wyruszyło w pole przeciw Izraelowi. Doszło do bitwy w lesie
Efraima.
7
W walce ze sługami Dawida wojsko izraelskie zostało pobite. Była
to wielka klęska w tym dniu: poległo dwadzieścia tysięcy.
8
Stąd walka
przeniosła się na całą okolicę, a las w tym dniu pochłonął więcej wojska niż
miecz.

9
Absalom natknął się na sługi Dawida. Jechał na mule. Muł zapuścił się
pod konary wielkiego terebintu. Absalom zaczepił głową o dąb i zawisł między
niebem a ziemią – muł natomiast dalej popędził.
10
Dostrzegł to pewien
człowiek i zawiadomił Joaba: “Widziałem Absaloma wiszącego na terebincie”.

11
Człowiekowi, który przyniósł nowinę, Joab odpowiedział: “Jeżeli go
widziałeś, to czemu go nie zabiłeś zaraz na miejscu? Dałbym ci dziesięć
[sztuk] srebra i jeden pas”.
12
Człowiek ten odpowiedział Joabowi: “Choćbym
na ręce swe otrzymał tysiąc srebrnych syklów, nie podniósłbym ręki na
królewskiego syna. Przecież słyszeliśmy, jak król rozkazywał tobie,
Abiszajowi i Ittajowi: “Ze względu na mnie zachowajcie młodego Absaloma”.
13

Gdybym wobec niego postąpił zdradliwie – a żadna sprawa nie ukryje się przed
królem – czy ty sam nie stanąłbyś wtedy z dala ode mnie?”
14
Joab odrzekł:
“Nie chcę z tobą tracić czasu”. Wziął do ręki trzy oszczepy i utopił je w
sercu Absaloma. A że żył jeszcze w gąszczu terebintu,
15
podbiegło
dziesięciu młodych ludzi, giermków Joaba, i rzuciwszy się na Absaloma,
dobiło go.

16
Joab zagrał na rogu, wojsko się wstrzymało od pościgu za Izraelem, bo
Joab je powstrzymał.
17
Wzięto Absaloma i wrzucono do głębokiego dołu w
lesie. Narzucono na niego wielki stos kamieni. Wszyscy natomiast Izraelici
uciekli, każdy do swego namiotu.

18
Absalom jeszcze za swego życia zbudował sobie stelę w Dolinie
Królewskiej. Tłumaczył sobie: “Nie mam syna, który by upamiętnił moje
imię”. Pomnik nazwał swoim imieniem. Jeszcze do dziś nazywa się go “Ręką
Absaloma”.

Radosne nowiny o zwycięstwie

19
Achimaas, syn Sadoka, oświadczył: “Niech mi będzie wolno pobiec i
zanieść królowi dobrą nowinę, że Pan wymierzył mu sprawiedliwość [uwalniając
go] z ręki jego wrogów”.
20
Powiedział mu Joab: “Nie byłbyś dziś zwiastunem
dobrej wiadomości. Dobrą nowinę zaniesiesz mu innego dnia. Dziś nie
zaniósłbyś dobrej nowiny, bo zginął syn królewski”.
21
I rzekł Joab do
pewnego Kuszyty: “Idź, opowiedz królowi, co widziałeś”. Kuszyta oddawszy
pokłon Joabowi, pobiegł.
22
Achimaas, syn Sadoka, dopraszał się jeszcze,
mówiąc do Joaba: “Niech się dzieje, co chce, pozwól, bym i ja pobiegł za
Kuszytą”. Joab odpowiedział: “Dlaczego chcesz biec, mój synu? Nie ma dla
ciebie nagrody za dobrą wieść”.
23
Odpowiedział: “Niech się co chce dzieje!
Pobiegnę”. Joab odrzekł: “Biegnij więc!” Achimaas pobiegł drogą przez okręg
[Jordanu], wyprzedzając Kuszytę.

24
Dawid siedział między dwiema bramami. Strażnik, który chodził po
tarasie bramy nad murem, podniósłszy oczy zauważył, że jakiś mężczyzna
biegnie samotnie.
25
Strażnik wołając przekazał królowi tę wiadomość. Król
powiedział: “Jeżeli jest sam, to przynosi dobrą nowinę!” Gdy ten zbliżał się
coraz bardziej
26
strażnik zauważył drugiego biegnącego człowieka. Krzyknął
w stronę odźwiernego: “Jakiś człowiek biegnie samotnie”. Powiedział król:
“Ten również z dobrą nowiną”.
27
Strażnik oznajmił: “Poznaję po biegu, że
pierwszy biegnie Achimaas, syn Sadoka”. Król zauważył: “To dobry człowiek.
Przychodzi z dobrą nowiną”.
28
Achimaas zawołał do króla: “Bądź
pozdrowiony!” Oddawszy pokłon królowi do ziemi, powiedział: “Niech Pan, Bóg
twój, będzie błogosławiony! Ludzi, którzy podnieśli rękę przeciw panu memu,
królowi, wydał On w niewolę”.
29
Król zapytał: “Czy dobrze z młodym
Absalomem?”, a Achimaas odpowiedział: “Widziałem wielki tłum wtedy, gdy
sługa króla Joab posyłał twojego sługę. Nie dowiedziałem się jednak, co
zaszło”.
30
Król rozkazał: “Usuń się, lecz pozostań tu!” Usunął się i
pozostał.
31
Właśnie przybył Kuszyta. Kuszyta powiedział: “Niech się raduje
pan mój, król, dobrą nowiną. Właśnie dziś Pan wymierzył ci sprawiedliwość
[uwalniając cię] z ręki wszystkich, którzy powstali przeciw tobie”.
32
Król
zapytał Kuszytę: “Czy dobrze z młodym Absalomem?” Odpowiedział Kuszyta:
“Niech się tak wiedzie wszystkim wrogom pana mojego, króla, którzy przeciw
tobie złośliwie powstali, jak powiodło się temu młodzieńcowi”.

Zostaw wpis