Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Dzieje Apostolskie (Dz 10)

Powołanie setnika Korneliusza

1
W Cezarei mieszkał człowiek imieniem Korneliusz, setnik z kohorty zwanej
Italską,
2
pobożny i “bojący się Boga” wraz z całym swym domem. Dawał on
wielkie jałmużny ludowi i zawsze modlił się do Boga.
3
Około dziewiątej
godziny dnia ujrzał wyraźnie w widzeniu anioła Pańskiego, który wszedł do
niego i powiedział: “Korneliuszu!”
4
On zaś wpatrując się w niego z lękiem
zapytał: “Co, panie?” Odpowiedział mu: “Modlitwy twoje i jałmużny stały się
ofiarą, która przypomniała ciebie Bogu.
5
A teraz poślij ludzi do Jafy i
sprowadź niejakiego Szymona, zwanego Piotrem!
6
Jest on gościem pewnego
Szymona, garbarza, który ma dom nad morzem”.
7
Kiedy znikł anioł, który z
nim mówił, [Korneliusz] zawołał dwóch domowników i pobożnego żołnierza
spośród swoich podwładnych.
8
Opowiedział im wszystko i posłał ich do Jafy.

9
Następnego dnia, gdy oni byli w drodze i zbliżali się do miasta,
wszedł Piotr na dach, aby się pomodlić. Była mniej więcej szósta godzina.

10
Odczuwał głód i chciał coś zjeść. Kiedy przygotowywano mu posiłek, wpadł
w zachwycenie.
11
Widzi niebo otwarte i jakiś spuszczający się przedmiot,
podobny do wielkiego płótna czterema końcami opadającego ku ziemi.
12
Były w
nim wszelkie zwierzęta czworonożne, płazy naziemne i ptaki powietrzne.
13

“Zabijaj, Piotrze i jedz!” – odezwał się do niego głos.
14
“O nie, Panie! Bo
nigdy nie jadłem nic skażonego i nieczystego” – odpowiedział Piotr.
15
A
głos znowu po raz drugi do niego: “Nie nazywaj nieczystym tego, co Bóg
oczyścił”.
16
Powtórzyło się to trzy razy i natychmiast wzięto ten przedmiot
do nieba.

17
Kiedy Piotr zastanawiał się, co może oznaczać widzenie, które miał,
przed bramą stanęli wysłańcy Korneliusza, dopytawszy się o dom Szymona.
18

“Czy przebywa tu w gościnie Szymon, zwany Piotrem?” – pytali głośno.
19

Kiedy Piotr rozmyślał jeszcze nad widzeniem, powiedział do niego Duch:
“Poszukuje cię trzech ludzi.
20
Zejdź więc i idź z nimi bez wahania, bo Ja
ich posłałem”.
21
Piotr zszedł do owych ludzi i powiedział: “Ja jestem tym,
którego szukacie. Z jaką sprawą przybyliście?”
22
A oni odpowiedzieli:
“Setnik Korneliusz, człowiek sprawiedliwy i bogobojny, o czym zaświadczyć
może cała ludność żydowska otrzymał polecenie od anioła świętego, aby cię
wezwał do swego domu i wysłuchał tego, co mu powiesz”.
23
[Piotr] więc
zaprosił ich do wnętrza i ugościł. A następnego dnia wyruszył razem z nimi w
towarzystwie niektórych braci z Jafy.

24
Nazajutrz wszedł do Cezarei. Korneliusz oczekiwał ich, zwoławszy
swych krewnych i najbliższych przyjaciół.
25
A kiedy Piotr wchodził,
Korneliusz wyszedł mu na spotkanie, padł mu do nóg i oddał mu pokłon.
26

Piotr podniósł go ze słowami: “Wstań, ja też jestem człowiekiem”.
27

Rozmawiając z nim, wszedł i zastał licznie zgromadzonych.
28
Przemówił więc
do nich: “Wiecie, że zabronione jest Żydowi przestawać z cudzoziemcem lub
przychodzić do niego. Lecz Bóg mi pokazał, że nie wolno żadnego człowieka
uważać za skażonego lub nieczystego.
29
Dlatego też wezwany przybyłem bez
sprzeciwu. Zapytuję więc: po co mnie sprowadziliście?”
30
Korneliusz
odpowiedział: “Cztery dni temu, gdy modliłem się o godzinie dziewiątej w
swoim domu, stanął przede mną mąż w lśniącej szacie
31
i rzekł:
“Korneliuszu, twoja modlitwa została wysłuchana i Bóg wspomniał na twoje
jałmużny.
32
Poślij więc do Jafy i wezwij Szymona, zwanego Piotrem. Jest on
gościem w domu Szymona garbarza, nad morzem”.
33
Posłałem więc natychmiast
do ciebie, a ty dobrze zrobiłeś, żeś przyszedł. Teraz my wszyscy stoimy
przed Bogiem, aby wysłuchać wszystkiego, co Pan tobie polecił”.

34
Wtedy Piotr przemówił w dłuższym wywodzie: “Przekonuję się, że Bóg
naprawdę nie ma względu na osoby.
35
Ale w każdym narodzie miły jest Mu ten,
kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie.
36
Posłał swe słowo synom Izraela,
zwiastując im pokój przez Jezusa Chrystusa. On to jest Panem wszystkich.
37

Wiecie, co się działo w całej Judei, począwszy od Galilei, po chrzcie, który
głosił Jan.
38
Znacie sprawę Jezusa z Nazaretu, którego Bóg namaścił Duchem
Świętym i mocą. Dlatego że Bóg był z Nim, przeszedł On dobrze czyniąc i
uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła.
39
A my jesteśmy
świadkami wszystkiego, co zdziałał w ziemi żydowskiej i w Jerozolimie. Jego
to zabili, zawiesiwszy na drzewie.
40
Bóg wskrzesił Go trzeciego dnia i
pozwolił Mu ukazać się
41
nie całemu ludowi, ale nam, wybranym uprzednio
przez Boga na świadków, którzyśmy z Nim jedli i pili po Jego
zmartwychwstaniu.
42
On nam rozkazał ogłosić ludowi i dać świadectwo, że Bóg
ustanowił Go sędzią żywych i umarłych.
43
Wszyscy prorocy świadczą o tym, że
każdy, kto w Niego wierzy, przez Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów”.

44
Kiedy Piotr jeszcze mówił o tym, Duch Święty zstąpił na wszystkich,
którzy słuchali nauki.
45
I zdumieli się wierni pochodzenia żydowskiego,
którzy przybyli z Piotrem, że dar Ducha Świętego wylany został także na
pogan.
46
Słyszeli bowiem, że mówią językami i wielbią Boga.
47
Wtedy
odezwał się Piotr: “Któż może odmówić chrztu tym, którzy otrzymali Ducha
Świętego tak samo jak my?”
48
I rozkazał ochrzcić ich w imię Jezusa
Chrystusa.

Potem uprosili go, aby zabawił <u nich> jeszcze kilka dni.

Zostaw wpis