Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Dzieje Apostolskie (Dz 13)

DZIAŁALNOŚĆ ŚW. BARNABY I ŚW. PAWŁA

Apostołowie ruszają w pierwszą podróż misyjną. Cypr

1
W Antiochii, w tamtejszym Kościele, byli prorokami i nauczycielami:
Barnaba i Szymon zwany Niger, Lucjusz Cyrenejczyk i Manaen, który
wychowywał się razem z Herodem tetrarchą, i Szaweł.
2
Gdy odprawili
publiczne nabożeństwo i pościli, rzekł Duch Święty: “Wyznaczcie mi już
Barnabę i Szawła do dzieła, do którego ich powołałem”.
3
Wtedy po poście i
modlitwie oraz po włożeniu na nich rąk, wyprawili ich.
4
A oni wysłani
przez Ducha Świętego zeszli do Seleucji, a stamtąd odpłynęli na Cypr.
5
Gdy
przybyli do Salaminy, głosili słowo Boże w synagogach żydowskich; mieli też
Jana do pomocy.
6
Gdy przeszli przez całą wyspę aż do Pafos, spotkali
pewnego maga, fałszywego proroka żydowskiego, imieniem Bar-Jezus,
7
który
należał do otoczenia prokonsula Sergiusza Pawła, człowieka roztropnego.
Ten, wezwawszy Barnabę i Szawła, chciał słuchać słowa Bożego.
8
Lecz
przeciwstawił się im Elimas – mag (tak bowiem tłumaczy się jego imię),
usiłując odwieść prokonsula od wiary.
9
Ale Szaweł, który także zwie się
Paweł, napełniony Duchem Świętym spojrzał na niego uważnie i rzekł:
10
“O,
synu diabelski, pełny wszelkiej zdrady i wszelkiej przewrotności, wrogu
wszelkiej sprawiedliwości, czyż nie zaprzestaniesz wykrzywiać prostych dróg
Pańskich?
11
Teraz dotknie cię ręka Pańska: będziesz niewidomy i przez
pewien czas nie będziesz widział słońca”. Natychmiast spadły na niego mrok i
ciemność. I chodząc wkoło, szukał kogoś, kto by go poprowadził za rękę.
12

Wtedy prokonsul widząc, co się stało, uwierzył, zdumiony nauką Pańską.

Działalność w Antiochii Pizydyjskiej wśród Żydów i pogan

13
Odpłynąwszy z Pafos, Paweł i jego towarzysze przybyli do Perge w
Pamfilii, a Jan wrócił do Jerozolimy, odłączywszy się od nich.
14
Oni zaś
przeszli przez Perge, dotarli do Antiochii Pizydyjskiej, weszli w dzień
sobotni do synagogi i usiedli.
15
Po odczytaniu Prawa i Proroków przełożeni
synagogi posłali do nich i powiedzieli: “Przemówcie, bracia, jeżeli macie
jakieś słowo zachęty dla ludu”.
16
Wstał więc Paweł i skinąwszy ręką,
przemówił: “Słuchajcie, Izraelici i wy, którzy boicie się Boga!
17
Bóg tego
ludu izraelskiego wybrał ojców naszych i wywyższył lud na obczyźnie w ziemi
egipskiej i wyprowadził go z niej mocnym ramieniem.
18
Mniej więcej przez
czterdzieści lat znosił cierpliwie ich obyczaje na pustyni.
19
I wytępiwszy
siedem szczepów w ziemi Kanaan oddał im ziemię ich w dziedzictwo,
20
mniej
więcej po czterystu pięćdziesięciu latach. I potem dał im sędziów aż do
proroka Samuela.
21
Później poprosili o króla, i dał im Bóg na lat
czterdzieści Saula, syna Kisza z pokolenia Beniamina.
22
Gdy zaś jego
odrzucił, powołał na ich króla Dawida, o którym też dał świadectwo w
słowach: Znalazłem Dawida, syna Jessego, człowieka po mojej myśli, który we
wszystkim wypełni moją wolę.

23
Z jego to potomstwa, stosownie do obietnicy, wyprowadził Bóg
Izraelowi Zbawiciela Jezusa.
24
Przed Jego przyjściem Jan głosił chrzest
nawrócenia całemu ludowi izraelskiemu.
25
A pod koniec swojej działalności
Jan mówił: “Ja nie jestem tym, za kogo mnie uważacie. Po mnie przyjdzie Ten,
któremu nie jestem godny rozwiązać sandałów na nogach”.

26
Bracia, synowie rodu Abrahama, i ci spośród was, którzy się boją
Boga! Nam została przekazana nauka o tym zbawieniu,
27
bo mieszkańcy
Jerozolimy i ich zwierzchnicy nie uznali Go, i potępiając Go wypełnili
głosy Proroków, odczytywane co szabat.
28
Chociaż nie znaleźli w Nim żadnej
winy zasługującej na śmierć, zażądali od Piłata, aby Go stracił.
29
A gdy
wykonali wszystko, co było o Nim napisane, zdjęli Go z krzyża i złożyli w
grobie.
30
Ale Bóg wskrzesił Go z martwych,
31
a On ukazywał się przez wiele
dni tym, którzy z Nim razem poszli z Galilei do Jerozolimy, a teraz dają
świadectwo o Nim przed ludem.
32
My właśnie głosimy wam Dobrą Nowinę o
obietnicy danej ojcom:
33
że Bóg spełnił ją wobec nas jako ich dzieci,
wskrzesiwszy Jezusa. Tak też jest napisane w psalmie drugim:

Ty jesteś moim Synem,
Jam Ciebie dziś zrodził.

34
A [to], że Go wskrzesił z martwych i że nie miał już nigdy ulec
rozkładowi, tak wyraził:
Wypełnię wierne, święte sprawy Dawida.

35
Dlatego i w innym miejscu mówi:
Nie dozwolisz, aby Twój Święty uległ skażeniu.

36
Dawid jednak, zasłużywszy się swemu pokoleniu, zasnął z woli Bożej i
został złożony u boku swych przodków, i uległ skażeniu.
37
Lecz nie uległ
skażeniu Ten, którego Bóg wskrzesił.
38
Niech więc będzie wam wiadomo,
bracia, że zwiastuje się wam odpuszczenie grzechów przez Niego:
39
Każdy,
kto uwierzy, jest przez Niego usprawiedliwiony ze wszystkich [grzechów], z
których nie mogliście zostać usprawiedliwieni w Prawie Mojżeszowym.

40
Baczcie więc, aby nie sprawdziły się na was słowa Proroków:

41
Patrzcie, szydercy, zdumiewajcie się i odejdźcie,
bo za dni waszych dokonuję dzieła,
dzieła, któremu byście nie uwierzyli,
gdyby wam ktoś o nim mówił”.

42
Kiedy wychodzili, proszono ich, aby w następny szabat mówili do nich
o tym samym.
43
A po zakończeniu zebrania, wielu Żydów i pobożnych
prozelitów towarzyszyło Pawłowi i Barnabie, którzy w rozmowie starali się
zachęcić ich do wytrwania w łasce Boga.
44
W następny szabat zebrało się
niemal całe miasto, aby słuchać słowa Bożego.
45
Gdy Żydzi zobaczyli tłumy,
ogarnęła ich zazdrość, i bluźniąc sprzeciwiali się temu, co mówił Paweł.
46

Wtedy Paweł i Barnaba powiedzieli odważnie: “Należało głosić słowo Boże
najpierw wam. Skoro jednak odrzucacie je i sami uznajecie się za niegodnych
życia wiecznego, zwracamy się do pogan.
47
Tak bowiem nakazał nam Pan:
Ustanowiłem Cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem aż po krańce
ziemi”.
48
Poganie słysząc to radowali się i wielbili słowo Pańskie, a
wszyscy, przeznaczeni do życia wiecznego, uwierzyli.
49
Słowo Pańskie
rozszerzało się po całym kraju.
50
Ale Żydzi podburzyli pobożne a wpływowe
niewiasty i znaczniejszych obywateli, wzniecili prześladowanie Pawła i
Barnaby i wyrzucili ich ze swoich granic.
51
A oni otrząsnąwszy na nich pył
z nóg, przyszli do Ikonium,
52
a uczniów napełniało wesele i Duch Święty.

Zostaw wpis