Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Dzieje Apostolskie (Dz 2)

Zesłanie Ducha Świętego

1
Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy
razem na tym samym miejscu.
2
Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby
uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali.
3

Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym
z nich spoczął jeden.
4
I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i
zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.

5
Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod
słońcem.
6
Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo
każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku.
7
“Czyż ci wszyscy,
którzy przemawiają, nie są Galilejczykami?” – mówili pełni zdumienia i
podziwu.
8
“Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? -
9

Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz
Kapadocji, Pontu i Azji,
10
Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części
Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu,
11
Żydzi oraz
prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych
językach wielkie dzieła Boże”.
12
Zdumiewali się wszyscy i nie wiedzieli, co
myśleć: “Co ma znaczyć?” – mówili jeden do drugiego.
13
“Upili się młodym
winem” – drwili inni.

Pierwsze wystąpienie Głowy Kościoła

14
Wtedy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił do nich donośnym
głosem: “Mężowie Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, przyjmijcie do
wiadomości i posłuchajcie uważnie mych słów!
15
Ci ludzie nie są pijani, jak
przypuszczacie, bo jest dopiero trzecia godzina dnia,
16
ale spełnia się
przepowiednia proroka Joela:

17
W ostatnich dniach – mówi Bóg – wyleję Ducha mojego na wszelkie ciało,

i będą prorokowali synowie wasi i córki wasze,
młodzieńcy wasi widzenia mieć będą,
a starcy – sny.

18
Nawet na niewolników i niewolnice moje
wyleję w owych dniach Ducha mego,
i będą prorokowali.

19
I sprawię dziwy na górze – na niebie,
i znaki na dole – na ziemi.
Krew i ogień, i kłęby dymu,

20
słońce zamieni się w ciemności,
a księżyc w krew,
zanim nadejdzie dzień Pański,
wielki i wspaniały.

21
Każdy, kto wzywać będzie imienia Pańskiego,
będzie zbawiony.

22
Mężowie izraelscy, słuchajcie tego, co mówię: Jezusa Nazarejczyka,
Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i
znakami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie,
23

tego Męża, który z woli postanowienia i przewidzenia Bożego został wydany,
przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście.
24
Lecz Bóg wskrzesił
Go, zerwawszy więzy śmierci, gdyż niemożliwe było, aby ona panowała nad
Nim, bo Dawid mówił o Nim:

25
Miałem Pana zawsze przed oczami,
gdyż stoi po mojej prawicy,
abym się nie zachwiał.

26
Dlatego ucieszyło się moje serce
i rozradował się mój język,
także i moje ciało spoczywać będzie w nadziei,

27
że nie zostawisz duszy mojej w Otchłani
ani nie dasz Świętemu Twemu ulec skażeniu.

28
Dałeś mi poznać drogi życia
i napełnisz mnie radością
przed obliczem Twoim.

29
Bracia, wolno powiedzieć do was otwarcie, że patriarcha Dawid umarł i
został pochowany w grobie, który znajduje się u nas aż po dzień dzisiejszy.

30
Więc jako prorok, który wiedział, że Bóg przysiągł mu uroczyście, iż jego
Potomek zasiądzie na jego tronie,
31
widział przyszłość i przepowiedział
zmartwychwstanie Mesjasza, że ani nie pozostanie w Otchłani, ani ciało Jego
nie ulegnie rozkładowi.

32
Tego właśnie Jezusa wskrzesił Bóg, a my wszyscy jesteśmy tego
świadkami.
33
Wyniesiony na prawicę Boga, otrzymał od Ojca obietnicę Ducha
Świętego i zesłał Go,
34
jak to sami widzicie i słyszycie. Bo Dawid nie
wstąpił do nieba, a jednak powiada:
Rzekł Pan do Pana mego:
Siądź po prawicy mojej,

35
aż położę nieprzyjaciół Twoich
podnóżkiem stóp Twoich.

36
Niech więc cały dom Izraela wie z niewzruszoną pewnością, że tego Jezusa,
którego wyście ukrzyżowali, uczynił Bóg i Panem, i Mesjaszem”.

Pierwsze nawrócenie Żydów

37
Gdy to usłyszeli, przejęli się do głębi serca: “Cóż mamy czynić,
bracia?” – zapytali Piotra i pozostałych Apostołów.
38
“Nawróćcie się -
powiedział do nich Piotr – i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa
Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a weźmiecie w darze Ducha
Świętego.
39
Bo dla was jest obietnica i dla dzieci waszych, i dla
wszystkich, którzy są daleko, a których powoła Pan Bóg nasz”.

40
W wielu też innych słowach dawał świadectwo i napominał: “Ratujcie
się spośród tego przewrotnego pokolenia!”.
41
Ci więc, którzy przyjęli jego
naukę, zostali ochrzczeni. I przyłączyło się owego dnia około trzech tysięcy
dusz.

Życie pierwotnego Kościoła

42
Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w
modlitwach.
43
Bojaźń ogarniała każdego, gdyż Apostołowie czynili wiele
znaków i cudów.
44
Ci wszyscy, co uwierzyli, przebywali razem i wszystko
mieli wspólne.
45
Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu
według potrzeby.
46
Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc
chleb po domach, przyjmowali posiłek z radością i prostotą serca.
47

Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie. Pan zaś przymnażał
im codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia.

Zostaw wpis