Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Dzieje Apostolskie (Dz 23)

1
Paweł zaś, spojrzawszy śmiało na Sanhedryn, przemówił: “Bracia, aż do dnia
dzisiejszego służyłem Bogu z zupełnie spokojnym sumieniem”.
2
Arcykapłan
Ananiasz kazał tym, co przy nim stali, uderzyć go w twarz.
3
Wtedy Paweł
powiedział do niego: “Uderzy cię Bóg, ściano pobielana! Zasiadłeś, aby mnie
sądzić według Prawa, a każesz mnie bić wbrew Prawu?”
4
“Arcykapłanowi
złorzeczysz?” – powiedzieli stojący przy nim.
5
“Nie wiedziałem, bracia -
rzekł Paweł – że to arcykapłan. Napisane jest bowiem: Przełożonemu ludu
Twego nie będziesz złorzeczył”.

6
Wiedząc zaś, że jedna część składa się z saduceuszów, a druga z
faryzeuszów, wołał Paweł przed Sanhedrynem: “Jestem faryzeuszem, bracia, i
synem faryzeuszów, a stoję przed sądem za to, że spodziewam się
zmartwychwstania umarłych”.
7
Gdy to powiedział, powstał spór między
faryzeuszami i saduceuszami i doszło do rozdwojenia wśród zebranych.
8

Saduceusze bowiem mówią, że nie ma zmartwychwstania, ani anioła, ani ducha,
a faryzeusze uznają jedno i drugie.
9
Zrobiła się wielka wrzawa, zerwali się
niektórzy z uczonych w Piśmie spośród faryzeuszów, wykrzykiwali wojowniczo:
“Nie znajdujemy nic złego w tym człowieku. A jeśli naprawdę mówił do niego
duch albo anioł?”
10
Kiedy doszło do wielkiego wzburzenia, trybun obawiając
się, żeby nie rozszarpali Pawła, rozkazał żołnierzom zejść, zabrać go
spośród nich i zaprowadzić do twierdzy.
11
Następnej nocy ukazał mu się
Pan. “Odwagi! – powiedział – trzeba bowiem, żebyś i w Rzymie świadczył o
Mnie tak, jak dawałeś o Mnie świadectwo w Jerozolimie”.

Sprzysiężenie Żydów powodem odesłania do Cezarei

12
Kiedy nastał dzień, Żydzi zebrali się i zobowiązali się pod klątwą,
że nie będą ani jeść, ani pić, dopóki nie zabiją Pawła.
13
Ponad
czterdziestu mężów złożyło tę przysięgę.
14
Udali się oni do arcykapłanów i
starszych i powiedzieli: “Zobowiązaliśmy się pod klątwą, że nic nie weźmiemy
do ust, dopóki nie zabijemy Pawła.
15
Teraz wy, razem z Sanhedrynem,
przekonajcie trybuna, aby go do was sprowadził pod pozorem dokładniejszego
zbadania jego sprawy, a my jesteśmy gotowi go zabić, zanim dojdzie”.

16
Gdy o tej zasadzce dowiedział się siostrzeniec Pawła, przyszedł,
wszedł do twierdzy i opowiedział o tym Pawłowi.
17
Paweł przywołał jednego z
setników i rzekł: “Zaprowadź tego młodzieńca do trybuna, ma bowiem mu coś
oznajmić”.
18
Ten więc zabrał go z sobą, zaprowadził do trybuna i rzekł:
“Więzień Paweł przywołał mnie i poprosił, abym przyprowadził do ciebie tego
młodzieńca, który ma tobie coś do powiedzenia”.
19
Trybun wziął go za rękę i
odprowadziwszy na bok, dopytywał się: “Cóż to masz mi oznajmić?”
20

Odpowiedział: “Żydzi postanowili prosić cię, abyś jutro sprowadził Pawła do
Sanhedrynu pod pozorem dokładniejszego zbadania jego sprawy.
21
Lecz ty ich
nie słuchaj, bo przeszło czterdziestu spośród nich czyha na niego. Oni
zobowiązali się pod klątwą nie jeść i nie pić, dopóki go nie zabiją, i już
teraz są w pogotowiu, czekając na twoje przyzwolenie”.
22
Wtedy trybun
odprawił młodzieńca: “Nie mów nikomu – nakazał mu – żeś mi o tym doniósł”.

23
Przywoławszy dwóch setników, rozkazał: “Przygotujcie do wymarszu do
Cezarei dwustu żołnierzy i siedemdziesięciu jezdnych, i dwustu oszczepników
na trzecią godzinę w nocy”.
24
Kazał też przygotować zwierzęta juczne, aby
wsadzili na nie Pawła i bezpiecznie doprowadzili do namiestnika Feliksa.
25

Napisał też list tej treści:
26
“Klaudiusz Lizjasz dostojnemu namiestnikowi
Feliksowi – pozdrowienie.
27
Żydzi pochwycili tego człowieka i mieli go już
zabić. Wtedy nadbiegłem z wojskiem i uratowałem go, dowiedziawszy się, że
jest Rzymianinem.
28
Aby się dowiedzieć, co mu zarzucają, sprowadziłem go
przed ich Sanhedryn.
29
Stwierdziłem, że oskarżają go o sporne kwestie z ich
Prawa, a nie o przestępstwo podlegające karze śmierci lub więzienia. 30
Kiedy mi doniesiono o zasadzce na tego człowieka, wysłałem go natychmiast do
ciebie, zawiadamiając oskarżycieli, aby przed tobą wytoczyli sprawę
przeciwko niemu. Bądź zdrów!”

31
Żołnierze więc stosownie do rozkazu zabrali Pawła i poprowadzili nocą
do Antipatris.
32
A nazajutrz zostawiwszy jeźdźców, aby z nim odjechali,
wrócili do twierdzy.
33
Tamci przybyli do Cezarei, oddali list namiestnikowi
i stawili przed nim Pawła.
34
A on przeczytawszy list, zapytał, z jakiej
prowincji pochodzi. Gdy się dowiedział, że z Cylicji,
35
rzekł: “Przesłucham
cię, gdy przybędą też twoi oskarżyciele”. I rozkazał strzec go w pretorium
Heroda.

Zostaw wpis