Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Ewangelia wg św. Jana (J 12)

MĘKA I ZMARTWYCHWSTANIE JEZUSA CHRYSTUSA

WYPADKI POPRZEDZAJĄCE

Uczta w Betanii

1
Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz,
którego Jezus wskrzesił z martwych.
2
Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta
posługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole.
3
Maria
zaś wzięła funt szlachetnego i drogocennego olejku nardowego i namaściła
Jezusowi nogi, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku.

4
Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z uczniów Jego, ten, który miał Go
wydać:
5
“Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie
rozdano ich ubogim?”
6
Powiedział zaś to nie dlatego, jakoby dbał o
biednych, ale ponieważ był złodziejem, i mając trzos wykradał to, co
składano.
7
Na to Jezus powiedział: “Zostaw ją! Przechowała to, aby [Mnie
namaścić] na dzień mojego pogrzebu.
8
Bo ubogich zawsze macie u siebie, ale
Mnie nie zawsze macie”.
9
Wielki tłum Żydów dowiedział się, że tam jest; a
przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza,
którego wskrzesił z martwych.
10
Arcykapłani zatem postanowili stracić
również Łazarza,
11
gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od Żydów i
uwierzyło w Jezusa.

Uroczysty wjazd do Jerozolimy

12
Nazajutrz wielki tłum, który przybył na święto, usłyszawszy, że Jezus
przybywa do Jerozolimy,
13
wziął gałązki palmowe i wybiegł Mu naprzeciw.
Wołali: Hosanna! Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie oraz “Król
izraelski!”

14
A gdy Jezus znalazł osiołka, dosiadł go, jak jest napisane:

15
Nie bój się, Córo Syjońska!
Oto Król twój przychodzi,
siedząc na oślęciu.

16
Z początku Jego uczniowie tego nie zrozumieli. Ale gdy Jezus został
uwielbiony, wówczas przypomnieli sobie, że to o Nim było napisane i że tak
Mu uczynili.
17
Dawał więc świadectwo ten tłum, który był z Nim wówczas,
kiedy Łazarza z grobu wywołał i wskrzesił z martwych.

18
Dlatego też tłum wyszedł Mu na spotkanie, ponieważ usłyszał, że ten
znak uczynił.
19
Faryzeusze zaś mówili jeden do drugiego: “Widzicie, że nic
nie zyskujecie? Patrz – świat poszedł za Nim”.

Godzina Syna Człowieczego

20
A wśród tych, którzy przybyli, aby oddać pokłon [Bogu] w czasie
święta, byli też niektórzy Grecy.
21
Oni więc przystąpili do Filipa,
pochodzącego z Betsaidy Galilejskiej, i prosili go mówiąc: “Panie, chcemy
ujrzeć Jezusa”.
22
Filip poszedł i powiedział Andrzejowi. Z kolei Andrzej i
Filip poszli i powiedzieli Jezusowi.
23
A Jezus dał im taką odpowiedź:
“Nadeszła godzina, aby został uwielbiony Syn Człowieczy.
24
Zaprawdę,
zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie
obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity.
25

Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym
świecie, zachowa je na życie wieczne.
26
A kto by chciał Mi służyć, niech
idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi
służy, uczci go mój Ojciec.

27
Teraz dusza moja doznała lęku i cóż mam powiedzieć? Ojcze, wybaw Mnie
od tej godziny. Nie, właśnie dlatego przyszedłem na tę godzinę.
28
Ojcze,
wsław Twoje imię!”. Wtem rozległ się głos z nieba: “Już wsławiłem i jeszcze
wsławię”.
29
Tłum stojący [to] usłyszał i mówił: “Zagrzmiało!” Inni mówili:
“Anioł przemówił do Niego”.
30
Na to rzekł Jezus: “Głos ten rozległ się nie
ze względu na Mnie, ale ze względu na was.
31
Teraz odbywa się sąd nad tym
światem. Teraz władca tego świata zostanie precz wyrzucony.
32
A Ja, gdy
zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie”.
33
To
powiedział zaznaczając, jaką śmiercią miał umrzeć.
34
Na to tłum Mu
odpowiedział: “Myśmy się dowiedzieli z Prawa, że Mesjasz ma trwać na wieki.
Jakżeż Ty możesz mówić, że potrzeba wywyższyć Syna Człowieczego? Któż to
jest ten Syn Człowieczy?”
35
Odpowiedział im więc Jezus: “Jeszcze przez
krótki czas przebywa wśród was światłość. Chodźcie, dopóki macie światłość,
aby was ciemność nie ogarnęła. A kto chodzi w ciemności, nie wie, dokąd
idzie.
36
Dopóki światłość macie, wierzcie w światłość, abyście byli synami
światłości”. To powiedział Jezus i odszedł, i ukrył się przed nimi.

Niedowiarstwo Żydów

37
Chociaż jednak uczynił On przed nimi tak wielkie znaki, nie
uwierzyli w Niego,
38
aby się spełniło słowo proroka Izajasza, który rzekł:

Panie, któż uwierzył naszemu głosowi?
A ramię Pańskie komu zostało objawione?

39
Dlatego nie mogli uwierzyć, ponieważ znów rzekł Izajasz:

40
Zaślepił ich oczy
i twardym uczynił ich serce,
żeby nie widzieli oczami
oraz nie poznali sercem i nie nawrócili się,
ażebym ich uzdrowił.

41
Tak powiedział Izajasz, ponieważ ujrzał chwałę Jego i o Nim mówił.
42

Niemniej jednak i spośród przywódców wielu w Niego uwierzyło, ale z obawy
przed faryzeuszami nie przyznawali się, aby ich nie wyłączono z synagogi.
43

Bardziej bowiem umiłowali chwałę ludzką aniżeli chwałę Bożą.

44
Jezus zaś tak wołał: “Ten, kto we Mnie wierzy, wierzy nie we Mnie,
lecz w Tego, który Mnie posłał.
45
A kto Mnie widzi, widzi Tego, który Mnie
posłał.
46
Ja przyszedłem na świat jako światło, aby każdy, kto we Mnie
wierzy, nie pozostawał w ciemności.
47
A jeżeli ktoś posłyszy słowa moje,
ale ich nie zachowa, to Ja go nie sądzę. Nie przyszedłem bowiem po to, aby
świat sądzić, ale aby świat zbawić.
48
Kto gardzi Mną i nie przyjmuje słów
moich, ten ma swego sędziego: słowo, które powiedziałem, ono to będzie go
sądzić w dniu ostatecznym.
49
Nie mówiłem bowiem sam od siebie, ale Ten,
który Mnie posłał, Ojciec, On Mi nakazał, co mam powiedzieć i oznajmić.
50
A
wiem, że przykazanie Jego jest życiem wiecznym. To, co mówię, mówię tak, jak
Mi Ojciec powiedział”.

Zostaw wpis