Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Ewangelia wg św. Łukasza (Łk 10)

Wysłanie siedemdziesięciu dwóch

1
Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich
po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść
zamierzał.

2
Powiedział też do nich: “Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało;
proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo.
3
Idźcie,
oto was posyłam jak owce między wilki.
4
Nie noście z sobą trzosa ani torby,
ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie!
5
Gdy do jakiego domu
wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi!
6
Jeśli tam mieszka człowiek
godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was.
7
W tym
samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na
swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu.
8
Jeśli do jakiego miasta
wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą;
9
uzdrawiajcie chorych,
którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże.
10
Lecz
jeśli do jakiego miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego
ulice i powiedzcie:
11
Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do
nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże.
12

Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu.

Biada nie pokutującym miastom

13
Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i
Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno by się
nawróciły, siedząc w worze pokutnym i w popiele.
14
Toteż Tyrowi i Sydonowi
lżej będzie na sądzie niżeli wam.
15
A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz
być wyniesione? Aż do Otchłani zejdziesz!

16
Kto was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi; lecz kto
Mną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłał”.

Radość apostoła

17
Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: “Panie, przez
wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają”.
18
Wtedy rzekł do
nich: “Widziałem szatana, spadającego z nieba jak błyskawica.
19
Oto dałem
wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika,
a nic wam nie zaszkodzi.
20
Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam
poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie”.

Objawienie Ojca i Syna

21
W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł:
“Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed
mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie
było Twoje upodobanie.

22
Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn,
tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce
objawić”.

Przywilej uczniów

23
Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: “Szczęśliwe oczy, które
widzą to, co wy widzicie.
24
Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów
pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie,
a nie usłyszeli”.

Miłość bliźniego

25
A oto powstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Go na próbę,
zapytał: “Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?”
26
Jezus
mu odpowiedział: “Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?”
27
On rzekł:
Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą,
całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego.

28
Jezus rzekł do niego: “Dobrześ odpowiedział. To czyń, a będziesz żył”.

29
Lecz on, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: “A kto jest moim
bliźnim?”

Miłosierny Samarytanin

30
Jezus nawiązując do tego, rzekł: “Pewien człowiek schodził z
Jerozolimy do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko że go obdarli,
lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli.
31

Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął.
32
Tak
samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął.
33
Pewien zaś
Samarytanin, będąc w podróży, przechodził również obok niego. Gdy go
zobaczył, wzruszył się głęboko:
34
podszedł do niego i opatrzył mu rany,
zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do
gospody i pielęgnował go.
35
Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał
gospodarzowi i rzekł: “Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja
oddam tobie, gdy będę wracał”.
36
Któryż z tych trzech okazał się, według
twego zdania, bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?”
37
On odpowiedział:
“Ten, który mu okazał miłosierdzie”. Jezus mu rzekł: “Idź, i ty czyń
podobnie!”

Marta i Maria

38
W dalszej ich podróży przyszedł do jednej wsi. Tam pewna niewiasta,
imieniem Marta, przyjęła Go do swego domu.
39
Miała ona siostrę, imieniem
Maria, która siadła u nóg Pana i przysłuchiwała się Jego mowie.
40
Natomiast
Marta uwijała się koło rozmaitych posług. Przystąpiła więc do Niego i
rzekła: “Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy
usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła”.
41
A Pan jej odpowiedział:
“Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele,
42
a potrzeba <mało
albo> tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie
pozbawiona”.

Zostaw wpis