Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Ewangelia wg św. Łukasza (Łk 18)

Moc wytrwałej modlitwy

1
Powiedział im też przypowieść o tym, że zawsze powinni modlić się i nie
ustawać:
2
“W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył
się z ludźmi.
3
W tym samym mieście żyła wdowa, która przychodziła do niego
z prośbą: “Obroń mnie przed moim przeciwnikiem!”
4
Przez pewien czas nie
chciał; lecz potem rzekł do siebie: “Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi
się nie liczę,
5
to jednak, ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w
obronę, żeby nie przychodziła bez końca i nie zadręczała mnie”".

6
I Pan dodał: “Słuchajcie, co ten niesprawiedliwy sędzia mówi.
7
A Bóg,
czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do
Niego, i czy będzie zwlekał w ich sprawie?
8
Powiadam wam, że prędko weźmie
ich w obronę. Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy
przyjdzie?”

Faryzeusz i celnik

9
Powiedział też do niektórych, co ufali sobie, że są sprawiedliwi, a
innymi gardzili, tę przypowieść:
10
“Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby
się modlić, jeden faryzeusz a drugi celnik.
11
Faryzeusz stanął i tak w
duszy się modlił: “Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie,
zdziercy, oszuści, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik.
12
Zachowuję post
dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam”.
13

Natomiast celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz
bił się w piersi i mówił: “Boże, miej litość dla mnie, grzesznika!”
14

Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy
bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie
wywyższony”.

Jezus przyjmuje dzieci

15
Przynosili Mu również niemowlęta, żeby na nie ręce włożył, lecz
uczniowie, widząc to, szorstko zabraniali im.
16
Jezus zaś przywołał je do
siebie i rzekł: “Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie i nie
przeszkadzajcie im: do takich bowiem należy królestwo Boże.
17
Zaprawdę,
powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie
do niego”.

Bogaty młodzieniec

18
Zapytał Go pewien zwierzchnik: “Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby
osiągnąć życie wieczne?”
19
Jezus mu odpowiedział: “Czemu nazywasz Mnie
dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg.
20
Znasz przykazania: Nie
cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, czcij swego ojca
i matkę!”
21
On odrzekł: “Od młodości przestrzegałem tego wszystkiego”.
22

Jezus słysząc to, rzekł mu: “Jednego ci jeszcze brak: sprzedaj wszystko, co
masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie; potem przyjdź i chodź
ze Mną”.
23
Gdy to usłyszał, mocno się zasmucił, gdyż był bardzo bogaty.

Niebezpieczeństwo bogactw

24
Jezus zobaczywszy go [takim] rzekł: “Jak trudno bogatym wejść do
królestwa Bożego.
25
Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne,
niż bogatemu wejść do królestwa Bożego”.
26
Zapytali ci, którzy to słyszeli:
“Któż więc może być zbawiony?”
27
Jezus odpowiedział: “Co niemożliwe jest u
ludzi, możliwe jest u Boga”.

Nagroda za dobrowolne ubóstwo

28
Wówczas Piotr rzekł: “Oto my opuściliśmy swoją własność i poszliśmy
za Tobą”.
29
On im odpowiedział: “Zaprawdę, powiadam wam: Nikt nie opuszcza
domu albo żony, braci, rodziców albo dzieci dla królestwa Bożego, żeby
30

nie otrzymał daleko więcej w tym czasie, a w wieku przyszłym – życia
wiecznego”.

Trzecia zapowiedź męki i zmartwychwstania

31
Potem wziął Dwunastu i powiedział do nich: “Oto idziemy do Jerozolimy
i spełni się wszystko, co napisali prorocy o Synu Człowieczym.
32
Zostanie
wydany w ręce pogan, będzie wyszydzony, zelżony i opluty;
33
ubiczują Go i
zabiją, a trzeciego dnia zmartwychwstanie”.
34
Oni jednak nic z tego nie
zrozumieli. Rzecz ta była zakryta przed nimi i nie pojmowali tego, o czym
była mowa.

Niewidomy pod Jerychem

35
Kiedy zbliżał się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i
żebrał.
36
Gdy usłyszał, że tłum przeciąga, dowiadywał się, co się dzieje.

37
Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi.
38
Wtedy zaczął wołać:
“Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!”
39
Ci, co szli na przedzie,
nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: “Jezusie,
Synu Dawida, ulituj się nade mną!”
40
Jezus przystanął i kazał przyprowadzić
go do siebie. A gdy się zbliżył, zapytał go:
41
“Co chcesz, abym ci
uczynił?” Odpowiedział: “Panie, żebym przejrzał”.
42
Jezus mu odrzekł:
“Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła”.
43
Natychmiast przejrzał i szedł za
Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu.

Zostaw wpis