Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Ewangelia wg św. Łukasza (Łk 19)

Zacheusz

1
Potem wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto.
2
A [był tam] pewien
człowiek, imieniem Zacheusz, zwierzchnik celników i bardzo bogaty.
3
Chciał
on koniecznie zobaczyć Jezusa, kto to jest, ale nie mógł z powodu tłumu,
gdyż był niskiego wzrostu.
4
Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę,
aby móc Go ujrzeć, tamtędy bowiem miał przechodzić.
5
Gdy Jezus przyszedł na
to miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: “Zacheuszu, zejdź prędko,
albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu”.
6
Zeszedł więc z pośpiechem
i przyjął Go rozradowany.
7
A wszyscy, widząc to, szemrali: “Do grzesznika
poszedł w gościnę”.
8
Lecz Zacheusz stanął i rzekł do Pana: “Panie, oto
połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogo w czym skrzywdziłem, zwracam
poczwórnie”.
9
Na to Jezus rzekł do niego: “Dziś zbawienie stało się
udziałem tego domu, gdyż i on jest synem Abrahama.
10
Albowiem Syn
Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło”.

Przypowieść o minach

11
Gdy słuchali tych rzeczy, dodał jeszcze przypowieść, dlatego że był
blisko Jerozolimy, a oni myśleli, że królestwo Boże zaraz się zjawi.
12

Mówił więc: “Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się w kraj daleki, aby
uzyskać dla siebie godność królewską i wrócić.
13
Przywołał więc dziesięciu
sług swoich, dał im dziesięć min i rzekł do nich: “Zarabiajcie nimi, aż
wrócę”.
14
Ale jego współobywatele nienawidzili go i wysłali za nim
poselstwo z oświadczeniem: “Nie chcemy, żeby ten królował nad nami”.
15
Gdy
po otrzymaniu godności królewskiej wrócił, kazał przywołać do siebie te
sługi, którym dał pieniądze, aby się dowiedzieć, co każdy zyskał.
16
Stawił
się więc pierwszy i rzekł: “Panie, twoja mina przysporzyła dziesięć min”.
17

Odpowiedział mu: “Dobrze, sługo dobry; ponieważ w drobnej rzeczy okazałeś
się wierny, sprawuj władzę nad dziesięciu miastami!”
18
Także drugi
przyszedł i rzekł: “Panie, twoja mina przyniosła pięć min”.
19
Temu też
powiedział: “I ty miej władzę nad pięciu miastami!”
20
Następny przyszedł i
rzekł: “Panie, tu jest twoja mina, którą trzymałem zawiniętą w chustce.
21

Lękałem się bowiem ciebie, bo jesteś człowiekiem surowym: chcesz brać,
czegoś nie położył, i żąć, czegoś nie posiał”.
22
Odpowiedział mu: “Według
słów twoich sądzę cię, zły sługo! Wiedziałeś, że jestem człowiekiem surowym:
chcę brać, gdzie nie położyłem, i żąć, gdziem nie posiał.
23
Czemu więc nie
dałeś moich pieniędzy do banku? A ja po powrocie byłbym je z zyskiem
odebrał”.
24
Do obecnych zaś rzekł: “Odbierzcie mu minę i dajcie temu, który
ma dziesięć min”.
25
Odpowiedzieli mu: “Panie, ma już dziesięć min”.
26

“Powiadam wam: Każdemu, kto ma, będzie dodane; a temu, kto nie ma, zabiorą
nawet to, co ma.
27
Tych zaś przeciwników moich, którzy nie chcieli, żebym
panował nad nimi, przyprowadźcie tu i pościnajcie w moich oczach”".

28
Po tych słowach ruszył na przedzie, zdążając do Jerozolimy.

DZIAŁALNOŚĆ JEZUSA W JEROZOLIMIE

Uroczysty wjazd do Jerozolimy

29
Gdy przyszedł w pobliże Betfage i Betanii, do góry zwanej Oliwną,
wysłał dwóch spośród uczniów,
30
mówiąc: “Idźcie do wsi, która jest
naprzeciwko, a wchodząc do niej, znajdziecie oślę uwiązane, którego jeszcze
nikt nie dosiadł. Odwiążcie je i przyprowadźcie tutaj!
31
A gdyby was kto
pytał: “Dlaczego odwiązujecie?”, tak powiecie: “Pan go potrzebuje”".
32

Wysłani poszli i znaleźli wszystko tak, jak im powiedział.
33
A gdy
odwiązywali oślę, zapytali ich jego właściciele: “Czemu odwiązujecie oślę?”

34
Odpowiedzieli: “Pan go potrzebuje”.
35
I przyprowadzili je do Jezusa, a
zarzuciwszy na nie swe płaszcze, wsadzili na nie Jezusa.
36
Gdy jechał,
słali swe płaszcze na drodze.
37
Zbliżał się już do zboczy Góry Oliwnej,
kiedy całe mnóstwo uczniów poczęło wielbić radośnie Boga za wszystkie cuda,
które widzieli.
38
I wołali głośno:
“Błogosławiony Król,
który przychodzi w imię Pańskie.
Pokój w niebie
i chwała na wysokościach”.

39
Lecz niektórzy faryzeusze spośród tłumu rzekli do Niego: “Nauczycielu,
zabroń tego swoim uczniom!”
40
Odrzekł: “Powiadam wam: Jeśli ci umilkną,
kamienie wołać będą”.

Zapowiedź upadku miasta

41
Gdy był już blisko, na widok miasta zapłakał nad nim
42
i rzekł: “O
gdybyś i ty poznało w ten dzień to, co służy pokojowi! Ale teraz zostało to
zakryte przed twoimi oczami.
43
Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi
nieprzyjaciele otoczą cię wałem, oblegną cię i ścisną zewsząd.
44
Powalą na
ziemię ciebie i twoje dzieci z tobą i nie zostawią w tobie kamienia na
kamieniu za to, żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia”.

Wypędzenie przekupniów

45
Potem wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej.
46

Mówił do nich: “Napisane jest: Mój dom będzie domem modlitwy, a wy
uczyniliście z niego jaskinię zbójców”.

Nauczanie w świątyni

47
I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie
oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie.
48
Tylko nie wiedzieli, co by
mogli uczynić, cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem.

Zostaw wpis