Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Ewangelia wg św. Łukasza (Łk 20)

Pytanie o władzę

1
Pewnego dnia, kiedy nauczał lud w świątyni i głosił Dobrą Nowinę, podeszli
arcykapłani i uczeni w Piśmie wraz ze starszymi
2
i zapytali Go: “Powiedz
nam, jakim prawem to czynisz albo kto Ci dał tę władzę?”
3
Odpowiedział im:
“Ja też zadam wam pytanie. Powiedzcie Mi:
4
Czy chrzest Janowy pochodził z
nieba, czy też od ludzi?”
5
Oni zastanawiali się i mówili między sobą:
“Jeśli powiemy: “Z nieba”, zarzuci nam: “Dlaczego nie uwierzyliście mu?”
6
A
jeśli powiemy: “Od ludzi”, cały lud nas ukamienuje, bo jest przekonany, że
Jan był prorokiem”.
7
Odpowiedzieli więc, że nie wiedzą, skąd pochodził. 8
Wtedy Jezus im rzekł: “To i Ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię”.

Przypowieść o przewrotnych rolnikach

9
I zaczął mówić do ludu tę przypowieść: “Pewien człowiek założył
winnicę, oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał na dłuższy czas.
10
W
odpowiedniej porze wysłał sługę do rolników, aby mu oddali jego część z
plonu winnicy. Lecz rolnicy obili go i odesłali z niczym.
11
Ponownie posłał
drugiego sługę. Lecz i tego obili, znieważyli i odesłali z niczym.
12
Posłał
jeszcze trzeciego; tego również pobili do krwi i wyrzucili.
13
Wówczas rzekł
pan winnicy: “Co mam począć? Poślę mojego syna ukochanego, chyba go
uszanują”.
14
Lecz rolnicy, zobaczywszy go, naradzali się między sobą
mówiąc: “To jest dziedzic, zabijmy go, a dziedzictwo stanie się nasze”.
15
I
wyrzuciwszy go z winnicy, zabili. Co więc uczyni z nimi właściciel winnicy?

16
Przyjdzie i wytraci tych rolników, a winnicę da innym”. Gdy to usłyszeli,
zawołali: “Nie, nigdy!”
17
On zaś spojrzał na nich i rzekł: “Cóż więc znaczy
to słowo Pisma: Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się
głowicą węgła?
18
Każdy, kto upadnie na ten kamień, rozbije się, a na kogo
on spadnie, zmiażdży go”.

19
W tej samej godzinie uczeni w Piśmie i arcykapłani chcieli koniecznie
dostać Go w swoje ręce, lecz bali się ludu. Zrozumieli bowiem, że przeciwko
nim skierował tę przypowieść.

Sprawa podatku

20
Śledzili Go więc i nasłali na Niego szpiegów. Ci udawali pobożnych i
mieli podchwycić Go w mowie, aby Go wydać zwierzchności i władzy
namiestnika.
21
Zapytali Go więc: “Nauczycielu, wiemy, że słusznie mówisz i
uczysz, i nie masz względu na osobę, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz.

22
Czy wolno nam płacić podatek Cezarowi, czy nie?”
23
On przejrzał ich
podstęp i rzekł do nich:
24
“Pokażcie Mi denara. Czyj nosi obraz i napis?”
Odpowiedzieli: “Cezara”.
25
Wówczas rzekł do nich: “Oddajcie więc Cezarowi
to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”.
26
I nie mogli
podchwycić Go w żadnym słowie wobec ludu. Zmieszani Jego odpowiedzią,
zamilkli.

Sprawa zmartwychwstania

27
Wówczas podeszło do Niego kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie
ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go
28
w ten sposób: “Nauczycielu, Mojżesz
tak nam przepisał: Jeśli umrze czyjś brat, który miał żonę, a był
bezdzietny, niech jego brat weźmie wdowę i niech wzbudzi potomstwo swemu
bratu.
29
Otóż było siedmiu braci. Pierwszy wziął żonę i umarł bezdzietnie.

30
Wziął ją drugi,
31
a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy
dzieci.
32
W końcu umarła ta kobieta.
33
Przy zmartwychwstaniu więc którego
z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę”.

34
Jezus im odpowiedział: “Dzieci tego świata żenią się i za mąż
wychodzą.
35
Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie
przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż
wychodzić.
36
Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi
Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania.
37
A że umarli zmartwychwstają,
to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa “O krzaku”, gdy Pana nazywa
Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba.
38
Bóg nie jest [Bogiem]
umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją”.
39
Na to rzekli
niektórzy z uczonych w Piśmie: “Nauczycielu, dobrześ powiedział”,
40
bo już
o nic nie śmieli Go pytać.

Mesjasz Synem Bożym

41
Natomiast On rzekł do nich: “Jak można twierdzić, że Mesjasz jest
synem Dawida?
42
Przecież sam Dawid mówi w Księdze Psalmów: Rzekł Pan do
Pana mego: Siądź po prawicy mojej,
43
aż położę nieprzyjaciół Twoich jako
podnóżek pod Twoje stopy.
44
Dawid nazywa Go Panem: jak zatem może On być
[tylko] jego synem?”

Ostrzeżenie przed uczonymi w Piśmie

45
Gdy cały lud się przysłuchiwał, rzekł do swoich uczniów:
46

“Strzeżcie się uczonych w Piśmie, którzy z upodobaniem chodzą w
powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w
synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach.
47
Objadają oni domy wdów i dla
pozoru długo się modlą. Ci tym surowszy dostaną wyrok”.

Zostaw wpis