Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Ewangelia wg św. Łukasza (Łk 23)

Jezus przed Piłatem

1
Teraz całe ich zgromadzenie powstało i poprowadzili Go przed Piłata.
2
Tam
zaczęli oskarżać Go: “Stwierdziliśmy, że ten człowiek podburza nasz naród,
że odwodzi od płacenia podatków Cezarowi i że siebie podaje za Mesjasza -
Króla”.
3
Piłat zapytał Go: “Czy Ty jesteś Królem żydowskim?” Jezus
odpowiedział mu: “Tak, Ja Nim jestem”.
4
Piłat więc oświadczył arcykapłanom
i tłumom: “Nie znajduję żadnej winy w tym człowieku”.
5
Lecz oni nastawali i
mówili: “Podburza lud, szerząc swą naukę po całej Judei, od Galilei, gdzie
rozpoczął, aż dotąd”.
6
Gdy Piłat to usłyszał, zapytał, czy człowiek ten
jest Galilejczykiem.
7
A gdy się upewnił, że jest spod władzy Heroda,
odesłał Go do Heroda, który w tych dniach również przebywał w Jerozolimie.

Jezus przed Herodem

8
Na widok Jezusa Herod bardzo się ucieszył. Od dawna bowiem chciał Go
ujrzeć, ponieważ słyszał o Nim i spodziewał się, że zobaczy jaki znak,
zdziałany przez Niego.
9
Zasypał Go też wieloma pytaniami, lecz Jezus nic mu
nie odpowiedział.
10
Arcykapłani zaś i uczeni w Piśmie stali i gwałtownie Go
oskarżali.
11
Wówczas wzgardził Nim Herod wraz ze swoją strażą; na
pośmiewisko kazał ubrać Go w lśniący płaszcz i odesłał do Piłata.
12
W tym
dniu Herod i Piłat stali się przyjaciółmi. Przedtem bowiem żyli z sobą w
nieprzyjaźni.

Jezus ponownie przed Piłatem

13
Piłat więc kazał zwołać arcykapłanów, członków Wysokiej Rady oraz lud

14
i rzekł do nich: “Przywiedliście mi tego człowieka pod zarzutem, że
podburza lud. Otóż ja przesłuchałem Go wobec was i nie znalazłem w Nim
żadnej winy w sprawach, o które Go oskarżacie.
15
Ani też Herod – bo odesłał
Go do nas; a oto nie popełnił On nic godnego śmierci.
16
Każę Go więc
wychłostać i uwolnię”.

Jezus odrzucony przez swój naród

17
<A był obowiązany uwalniać im jednego na święta>.
18
Zawołali więc
wszyscy razem: “Strać Tego, a uwolnij nam Barabasza!”
19
Był on wtrącony do
więzienia za jakiś rozruch powstały w mieście i za zabójstwo.
20
Piłat,
chcąc uwolnić Jezusa, ponownie przemówił do nich.
21
Lecz oni wołali:
“Ukrzyżuj, ukrzyżuj Go!”
22
Zapytał ich po raz trzeci: “Cóż On złego
uczynił? Nie znalazłem w Nim nic zasługującego na śmierć. Każę Go więc
wychłostać i uwolnię”.
23
Lecz oni nalegali z wielkim wrzaskiem, domagając
się, aby Go ukrzyżowano; i wzmagały się ich krzyki.
24
Piłat więc
zawyrokował, żeby ich żądanie zostało spełnione.
25
Uwolnił im tego, którego
się domagali, a który za rozruch i zabójstwo był wtrącony do więzienia;
Jezusa zaś zdał na ich wolę.

Droga krzyżowa

26
Gdy Go wyprowadzili, zatrzymali niejakiego Szymona z Cyreny, który
wracał z pola, i włożyli na niego krzyż, aby go niósł za Jezusem.

27
A szło za Nim mnóstwo ludu, także kobiet, które zawodziły i płakały
nad Nim.
28
Lecz Jezus zwrócił się do nich i rzekł: “Córki jerozolimskie,
nie płaczcie nade Mną; płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi!
29

Oto bowiem przyjdą dni, kiedy mówić będą: “Szczęśliwe niepłodne łona, które
nie rodziły, i piersi, które nie karmiły”.
30
Wtedy zaczną wołać do gór:
Padnijcie na nas; a do pagórków: Przykryjcie nas!
31
Bo jeśli z zielonym
drzewem to czynią, cóż się stanie z suchym?”

32
Przyprowadzono też dwóch innych – złoczyńców, aby ich z Nim stracić.

Ukrzyżowanie

33
Gdy przyszli na miejsce, zwane “Czaszką”, ukrzyżowali tam Jego i
złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej Jego stronie.
34
Lecz Jezus
mówił: “Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”. Potem rozdzielili
między siebie Jego szaty, rzucając losy.

Wyszydzenie na krzyżu

35
A lud stał i patrzył. Lecz członkowie Wysokiej Rady drwiąco mówili:
“Innych wybawiał, niechże teraz siebie wybawi, jeśli On jest Mesjaszem,
Wybrańcem Bożym”.
36
Szydzili z Niego i żołnierze; podchodzili do Niego i
podawali Mu ocet,
37
mówiąc: “Jeśli Ty jesteś królem żydowskim, wybaw sam
siebie”.

38
Był także nad Nim napis w języku greckim, łacińskim i hebrajskim: “To
jest Król Żydowski”.

Dobry łotr

39
Jeden ze złoczyńców, których [tam] powieszono, urągał Mu: “Czy Ty nie
jesteś Mesjaszem? Wybaw więc siebie i nas”.
40
Lecz drugi, karcąc go, rzekł:
“Ty nawet Boga się nie boisz, chociaż tę samą karę ponosisz?
41
My przecież
- sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic
złego nie uczynił”.
42
I dodał: “Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do
swego królestwa”.
43
Jezus mu odpowiedział: “Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze
Mną będziesz w raju”.

Śmierć Jezusa

44
Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do
godziny dziewiątej.
45
Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się
przez środek.
46
Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce
powierzam ducha mojego. Po tych słowach wyzionął ducha.

Po śmierci Jezusa

47
Na widok tego, co się działo, setnik oddał chwałę Bogu i mówił:
“Istotnie, człowiek ten był sprawiedliwy”.
48
Wszystkie też tłumy, które
zbiegły się na to widowisko, gdy zobaczyły, co się działo, wracały bijąc się
w piersi.
49
Wszyscy Jego znajomi stali z daleka; a również niewiasty, które
Mu towarzyszyły od Galilei, przypatrywały się temu.

Pogrzeb Jezusa

50
Był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członek
Wysokiej Rady.
51
Nie przystał on na ich uchwałę i postępowanie. Był z
miasta żydowskiego Arymatei, i oczekiwał królestwa Bożego.
52
On to udał się
do Piłata i poprosił o ciało Jezusa.
53
Zdjął je z krzyża, owinął w płótno i
złożył w grobie, wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany.

54
Był to dzień Przygotowania i szabat się rozjaśniał.

55
Były przy tym niewiasty, które z Nim przyszły z Galilei. Obejrzały
grób i w jaki sposób zostało złożone ciało Jezusa.
56
Po powrocie
przygotowały wonności i olejki; lecz zgodnie z przykazaniem zachowały
spoczynek szabatu.

Zostaw wpis