Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Ewangelia wg św. Łukasza (Łk 7)

Setnik z Kafarnaum

1
Gdy Jezus dokończył wszystkich tych mów do ludu, który się przysłuchiwał,
wszedł do Kafarnaum.
2
Sługa pewnego setnika, szczególnie przez niego
ceniony, chorował i bliski był śmierci.
3
Skoro setnik posłyszał o Jezusie,
wysłał do Niego starszyznę żydowską z prośbą, żeby przyszedł i uzdrowił mu
sługę.
4
Ci zjawili się u Jezusa i prosili Go usilnie: “Godzien jest, żebyś
mu to wyświadczył – mówili -
5
miłuje bowiem nasz naród i sam zbudował nam
synagogę”.
6
Jezus przeto wybrał się z nimi. A gdy był już niedaleko domu,
setnik wysłał do Niego przyjaciół z prośbą: “Panie, nie trudź się, bo nie
jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój.
7
I dlatego ja sam nie uważałem
się za godnego przyjść do Ciebie. Lecz powiedz słowo, a mój sługa będzie
uzdrowiony.
8
Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię
temu: “Idź!” – a idzie; drugiemu: “Chodź!” – a przychodzi; a mojemu słudze:
“Zrób to!” – a robi”.
9
Gdy Jezus to usłyszał, zadziwił się i zwracając się
do tłumu, który szedł za Nim, rzekł: “Powiadam wam: Tak wielkiej wiary nie
znalazłem nawet w Izraelu”.
10
A gdy wysłani wrócili do domu zastali sługę
zdrowego.

Młodzieniec z Nain

11
Wkrótce potem udał się do pewnego miasta, zwanego Nain; a szli z Nim
Jego uczniowie i tłum wielki.
12
Gdy zbliżył się do bramy miejskiej, właśnie
wynoszono umarłego – jedynego syna matki, a ta była wdową. Towarzyszył jej
spory tłum z miasta.
13
Na jej widok Pan użalił się nad nią i rzekł do niej:
“Nie płacz!”
14
Potem przystąpił, dotknął się mar – a ci, którzy je nieśli,
stanęli – i rzekł: “Młodzieńcze, tobie mówię wstań!”
15
Zmarły usiadł i
zaczął mówić; i oddał go jego matce.
16
A wszystkich ogarnął strach;
wielbili Boga i mówili: “Wielki prorok powstał wśród nas, i Bóg łaskawie
nawiedził lud swój”.
17
I rozeszła się ta wieść o Nim po całej Judei i po
całej okolicznej krainie.

Poselstwo Jana Chrzciciela

18
O tym wszystkim donieśli Janowi jego uczniowie. Wtedy Jan przywołał
do siebie dwóch spośród swoich uczniów
19
i posłał ich do Pana z zapytaniem:
“Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?”
20
Gdy
ludzie ci zjawili się u Jezusa, rzekli: “Jan Chrzciciel przysyła do Ciebie z
zapytaniem: Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy
oczekiwać?”
21
W tym właśnie czasie wielu uzdrowił z chorób, dolegliwości i
[uwolnił] od złych duchów; oraz wielu niewidomych obdarzył wzrokiem.
22

Odpowiedział im więc: “Idźcie i donieście Janowi to, coście widzieli i
słyszeli: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają
oczyszczenia i głusi słyszą; umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się
Ewangelię.
23
A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi”.

Świadectwo Jezusa o Janie

24
Gdy wysłannicy Jana odeszli, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie:
“Coście wyszli oglądać na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze?
25
Ale
coście wyszli zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w pałacach
królewskich przebywają ci, którzy noszą okazałe stroje i żyją w zbytkach.
26

Ale coście wyszli zobaczyć? Proroka? Tak, mówię wam, nawet więcej niż
proroka.
27
On jest tym, o którym napisano: Oto posyłam mego wysłańca przed
Tobą, aby Ci przygotował drogę.
28
Powiadam wam: Między narodzonymi z
niewiast nie ma większego od Jana. Lecz najmniejszy w królestwie Bożym
większy jest niż on”.
29
I cały lud, który Go słuchał, nawet celnicy
przyznawali słuszność Bogu, przyjmując chrzest Janowy.
30
Faryzeusze zaś i
uczeni w Prawie udaremnili zamiar Boży względem siebie, nie przyjmując
chrztu od niego.

Sąd Jezusa o współczesnych

31
“Z kim więc mam porównać ludzi tego pokolenia? Do kogo są podobni?
32

Podobni są do dzieci, które przebywają na rynku i głośno przymawiają jedne
drugim: “Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wyście nie
płakali”.
33
Przyszedł bowiem Jan Chrzciciel: nie jadł chleba i nie pił
wina; a wy mówicie: “Zły duch go opętał”.
34
Przyszedł Syn Człowieczy: je i
pije; a wy mówicie: “Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników”.

35
A jednak wszystkie dzieci mądrości przyznały jej słuszność”.

Nawrócona grzesznica

36
Jeden z faryzeuszów zaprosił Go do siebie na posiłek. Wszedł więc do
domu faryzeusza i zajął miejsce za stołem.
37
A oto kobieta, która
prowadziła w mieście życie grzeszne, dowiedziawszy się, że jest gościem w
domu faryzeusza, przyniosła flakonik alabastrowy olejku,
38
i stanąwszy z
tyłu u nóg Jego, płacząc, zaczęła łzami oblewać Jego nogi i włosami swej
głowy je wycierać. Potem całowała Jego stopy i namaszczała je olejkiem.

39
Widząc to faryzeusz, który Go zaprosił, mówił sam do siebie: “Gdyby
On był prorokiem, wiedziałby, co za jedna i jaka jest ta kobieta, która się
Go dotyka, że jest grzesznicą”.
40
Na to Jezus rzekł do niego: “Szymonie,
mam ci coś powiedzieć”. On rzekł: “Powiedz, Nauczycielu!”
41
“Pewien
wierzyciel miał dwóch dłużników. Jeden winien mu był pięćset denarów, a
drugi pięćdziesiąt.
42
Gdy nie mieli z czego oddać, darował obydwom. Który
więc z nich będzie go bardziej miłował?”
43
Szymon odpowiedział: “Sądzę, że
ten, któremu więcej darował”. On mu rzekł: “Słusznie osądziłeś”.

44
Potem zwrócił się do kobiety i rzekł Szymonowi: “Widzisz tę kobietę?
Wszedłem do twego domu, a nie podałeś Mi wody do nóg; ona zaś łzami oblała
Mi stopy i swymi włosami je otarła.
45
Nie dałeś Mi pocałunku; a ona, odkąd
wszedłem, nie przestaje całować nóg moich.
46
Głowy nie namaściłeś Mi oliwą;
ona zaś olejkiem namaściła moje nogi.
47
Dlatego powiadam ci: Odpuszczone są
jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się
odpuszcza, mało miłuje”.
48
Do niej zaś rzekł: “Twoje grzechy są
odpuszczone”.
49
Na to współbiesiadnicy zaczęli mówić sami do siebie: “Któż
On jest, że nawet grzechy odpuszcza?”
50
On zaś rzekł do kobiety: “Twoja
wiara cię ocaliła, idź w pokoju!”

Zostaw wpis