Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Ewangelia wg św. Łukasza (Łk 8)

Śladem Jezusa

1
Następnie wędrował przez miasta i wsie, nauczając i głosząc Ewangelię o
królestwie Bożym. A było z Nim Dwunastu
2
oraz kilka kobiet, które uwolnił
od złych duchów i od słabości: Maria, zwana Magdaleną, którą opuściło siedem
złych duchów;
3
Joanna, żona Chuzy, zarządcy u Heroda; Zuzanna i wiele
innych, które im usługiwały ze swego mienia.

Przypowieść o siewcy

4
Gdy zebrał się wielki tłum i z miast przychodzili do Niego; rzekł w
przypowieściach:
5
“Siewca wyszedł siać ziarno. A gdy siał, jedno padło na
drogę i zostało podeptane, a ptaki powietrzne wydziobały je.
6
Inne padło na
skałę i gdy wzeszło, uschło, bo nie miało wilgoci.
7
Inne znowu padło między
ciernie, a ciernie razem z nim wyrosły i zagłuszyły je.
8
Inne w końcu padło
na ziemię żyzną i gdy wzrosło, wydało plon stokrotny”. Przy tych słowach
wołał: “Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!”

Cel i wyjaśnienie przypowieści

9
Wtedy pytali Go Jego uczniowie, co oznacza ta przypowieść.
10
On
rzekł: “Wam dano poznać tajemnice królestwa Bożego, innym zaś w
przypowieściach, aby patrząc nie widzieli i słuchając nie rozumieli.

11
Takie jest znaczenie przypowieści: Ziarnem jest słowo Boże.
12
Tymi
na drodze są ci, którzy słuchają słowa; potem przychodzi diabeł i zabiera
słowo z ich serca, żeby nie uwierzyli i nie byli zbawieni.
13
Na skałę pada
u tych, którzy, gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, lecz nie mają
korzenia: wierzą do czasu, a w chwili pokusy odstępują.
14
To, co padło
między ciernie, oznacza tych, którzy słuchają słowa, lecz potem odchodzą i
przez troski, bogactwa i przyjemności życia bywają zagłuszeni i nie wydają
owocu.
15
W końcu ziarno w żyznej ziemi oznacza tych, którzy wysłuchawszy
słowa sercem szlachetnym i dobrym, zatrzymują je i wydają owoc przez swą
wytrwałość.

Zadanie uczniów

16
Nikt nie zapala lampy i nie przykrywa jej garncem ani nie stawia pod
łóżkiem; lecz stawia na świeczniku, aby widzieli światło ci, którzy wchodzą.

17
Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic
tajemnego, co by nie było poznane i na jaw nie wyszło.
18
Uważajcie więc,
jak słuchacie. Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, temu zabiorą i to,
co mu się wydaje, że ma”.

Prawdziwi krewni Jezusa

19
Wtedy przyszli do Niego Jego Matka i bracia, lecz nie mogli dostać
się do Niego z powodu tłumu.
20
Oznajmiono Mu: “Twoja Matka i bracia stoją
na dworze i chcą się widzieć z Tobą”.
21
Lecz On im odpowiedział: “Moją
matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je”.

CUDA I NAUCZANIE

Burza na jeziorze

22
Pewnego dnia wsiadł ze swymi uczniami do łodzi i rzekł do nich:
“Przeprawmy się na drugą stronę jeziora!” I odbili od brzegu.
23
A gdy
płynęli, zasnął. Wtedy spadł gwałtowny wicher na jezioro, tak że fale ich
zalewały i byli w niebezpieczeństwie.
24
Przystąpili więc do Niego i
obudzili Go, wołając: “Mistrzu, Mistrzu, giniemy!” Lecz On wstał, rozkazał
wichrowi i wzburzonej fali: uspokoiły się i nastała cisza.
25
A do nich
rzekł: “Gdzie jest wasza wiara?” Oni zaś przestraszeni i pełni podziwu
mówili nawzajem do siebie: “Kim właściwie On jest, że nawet wichrom i wodzie
rozkazuje, a są Mu posłuszne”.

Uzdrowienie opętanego

26
I przypłynęli do kraju Gergezeńczyków, który leży naprzeciw Galilei.

27
Gdy wyszedł na ląd, wybiegł Mu naprzeciw pewien człowiek, który był
opętany przez złe duchy. Już od dłuższego czasu nie nosił ubrania i nie
mieszkał w domu, lecz w grobach.
28
Gdy ujrzał Jezusa, z krzykiem upadł
przed Nim i zawołał: “Czego chcesz ode mnie, Jezusie, Synu Boga Najwyższego?
Błagam Cię, nie dręcz mnie!”
29
Rozkazywał bowiem duchowi nieczystemu, by
wyszedł z tego człowieka. Bo już wiele razy porywał go, a choć wiązano go
łańcuchami i trzymano w pętach, on rwał więzy, a zły duch pędził go na
miejsca pustynne.
30
A Jezus zapytał go: “Jak ci na imię?” On odpowiedział:
“Legion”, bo wielu złych duchów weszło w niego.
31
Te prosiły Jezusa, żeby
im nie kazał odejść do Czeluści.
32
A była tam duża trzoda świń, pasących
się na górze. Prosiły Go więc [złe duchy], żeby im pozwolił wejść w nie. I
pozwolił im.
33
Wtedy złe duchy wyszły z człowieka i weszły w świnie, a
trzoda ruszyła pędem po urwistym zboczu do jeziora i utonęła.

34
Na widok tego, co zaszło, pasterze uciekli i rozpowiedzieli to w
mieście i po zagrodach.
35
Ludzie wyszli zobaczyć, co się stało. Przyszli do
Jezusa i zastali człowieka, z którego wyszły złe duchy, ubranego i przy
zdrowych zmysłach, siedzącego u nóg Jezusa. Strach ich ogarnął.
36
A ci,
którzy wiedzieli, opowiedzieli im, w jaki sposób opętany został uzdrowiony.

37
Wtedy cała ludność okoliczna Gergezeńczyków prosiła Go, żeby odszedł od
nich, ponieważ wielkim strachem byli przejęci. On więc wsiadł do łodzi i
odpłynął z powrotem.

38
Człowiek zaś, z którego wyszły złe duchy, prosił Go, żeby mógł zostać
przy Nim. Lecz [Jezus] odprawił go słowami:
39
“Wracaj do domu i opowiadaj
wszystko, co Bóg uczynił z tobą”. Poszedł więc i głosił po całym mieście
wszystko, co Jezus mu uczynił.

Kobieta cierpiąca na krwotok

40
Gdy Jezus powrócił, tłum przyjął Go z radością, bo wszyscy Go
wyczekiwali.
41
A oto przyszedł człowiek, imieniem Jair, który był
przełożonym synagogi. Upadł Jezusowi do nóg i prosił Go, żeby zaszedł do
jego domu.
42
Miał bowiem córkę jedynaczkę, liczącą około dwunastu lat,
która była bliska śmierci.

Gdy Jezus tam szedł, tłumy napierały na Niego.
43
A pewna kobieta od
dwunastu lat cierpiała na upływ krwi; całe swe mienie wydała na lekarzy, a
żaden nie mógł jej uleczyć.
44
Podeszła z tyłu i dotknęła się frędzli Jego
płaszcza, a natychmiast ustał jej upływ krwi.
45
Lecz Jezus zapytał: “Kto
się Mnie dotknął?” Gdy wszyscy się wypierali, Piotr powiedział: “Mistrzu, to
tłumy zewsząd Cię otaczają i ściskają”.
46
Lecz Jezus rzekł: “Ktoś się Mnie
dotknął, bo poznałem, że moc wyszła ode Mnie”.
47
Wtedy kobieta, widząc, że
się nie ukryje, zbliżyła się drżąca i upadłszy przed Nim opowiedziała wobec
całego ludu, dlaczego się Go dotknęła i jak natychmiast została uleczona.
48

Jezus rzekł do niej: “Córko, twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju!”

Córka Jaira

49
Gdy On jeszcze mówił, przyszedł ktoś z domu przełożonego synagogi i
oznajmił: “Twoja córka umarła, nie trudź już Nauczyciela!”
50
Lecz Jezus,
słysząc to, rzekł: “Nie bój się; wierz tylko, a będzie ocalona”.
51
Gdy
przyszedł do domu, nie pozwolił nikomu wejść z sobą, oprócz Piotra, Jakuba i
Jana oraz ojca i matki dziecka.
52
A wszyscy płakali i żałowali jej. Lecz On
rzekł: “Nie płaczcie, bo nie umarła, tylko śpi”.
53
I wyśmiewali Go,
wiedząc, że umarła.
54
On zaś ująwszy ją za rękę rzekł głośno: “Dziewczynko,
wstań!”
55
Duch jej powrócił, i zaraz wstała. Polecił też, aby jej dano
jeść.
56
Rodzice jej osłupieli ze zdumienia, lecz On przykazał im, żeby
nikomu nie mówili o tym, co się stało.

Zostaw wpis