Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Ewangelia wg św. Marka (Mk 12)

Przypowieść o przewrotnych rolnikach

1
I zaczął im mówić w przypowieściach: “Pewien człowiek założył winnicę.
Otoczył ją murem, wykopał tłocznię i zbudował wieżę. W końcu oddał ją w
dzierżawę rolnikom i wyjechał.
2
W odpowiedniej porze posłał do rolników
sługę, by odebrał od nich część należną z plonów winnicy.
3
Ci chwycili go,
obili i odesłali z niczym.
4
Wtedy posłał do nich drugiego sługę; lecz i
tego zranili w głowę i znieważyli.
5
Posłał jeszcze jednego, tego zabili. I
posłał wielu innych, z których jednych obili, drugich pozabijali.
6
Miał
jeszcze jednego, ukochanego syna. Posłał go jako ostatniego do nich, bo
sobie mówił: “Uszanują mojego syna”.
7
Lecz owi rolnicy mówili nawzajem do
siebie: “To jest dziedzic. Chodźcie, zabijmy go, a dziedzictwo będzie
nasze”.
8
I chwyciwszy, zabili go i wyrzucili z winnicy.
9
Cóż uczyni
właściciel winnicy? Przyjdzie i wytraci rolników, a winnicę odda innym.
10

Nie czytaliście tych słów w Piśmie: Właśnie ten kamień, który odrzucili
budujący, stał się głowicą węgła.
11
Pan to sprawił i jest cudem w oczach
naszych”.
12
I starali się Go ująć, lecz bali się tłumu. Zrozumieli bowiem,
że przeciw nim powiedział tę przypowieść. Zostawili więc Go i odeszli.

Sprawa podatku

13
Posłali natomiast do Niego kilku faryzeuszów i zwolenników Heroda,
którzy mieli pochwycić Go w mowie.
14
Ci przyszli i rzekli do Niego:
“Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie
oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Czy
wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie? Mamy płacić czy nie płacić?”
15
Lecz
On poznał ich obłudę i rzekł do nich: “Czemu Mnie wystawiacie na próbę?
Przynieście Mi denara, chcę zobaczyć”.
16
Przynieśli, a On ich zapytał:
“Czyj jest ten obraz i napis?” Odpowiedzieli Mu: “Cezara”.
17
Wówczas Jezus
rzekł do nich: “Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to,
co należy do Boga”. I byli pełni podziwu dla Niego.

Sprawa zmartwychwstania

18
Potem przyszli do Niego saduceusze, którzy twierdzą, że nie ma
zmartwychwstania, i zagadnęli Go w ten sposób:
19
“Nauczycielu, Mojżesz tak
nam przepisał: Jeśli umrze czyjś brat i pozostawi żonę, a nie zostawi
dziecka, niech jego brat weźmie ją za żonę i wzbudzi potomstwo swemu bratu.

20
Otóż było siedmiu braci. Pierwszy wziął żonę i umierając nie zostawił
potomstwa.
21
Drugi ją wziął i też umarł bez potomstwa, tak samo trzeci.
22

I siedmiu ich nie zostawiło potomstwa. W końcu po wszystkich umarła ta
kobieta.
23
Przy zmartwychwstaniu więc, gdy powstaną, którego z nich będzie
żoną? Bo siedmiu miało ją za żonę”.
24
Jezus im rzekł: “Czyż nie dlatego
jesteście w błędzie, że nie rozumiecie Pisma ani mocy Bożej?
25
Gdy bowiem
powstaną z martwych, nie będą się ani żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą
jak aniołowie w niebie.
26
Co zaś dotyczy umarłych, że zmartwychwstaną, czyż
nie czytaliście w księdze Mojżesza, tam gdzie mowa “O krzaku”, jak Bóg
powiedział do niego: Ja jestem Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba.
27
Nie
jest On Bogiem umarłych, lecz żywych. Jesteście w wielkim błędzie”.

Największe przykazanie

28
Zbliżył się także jeden z uczonych w Piśmie, który im się
przysłuchiwał, gdy rozprawiali ze sobą. Widząc, że Jezus dobrze im
odpowiedział, zapytał Go: “Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?”
29

Jezus odpowiedział: “Pierwsze jest: Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz, Pan
jest jeden.
30
Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą
swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą.
31
Drugie jest to:
Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Nie ma innego
przykazania większego od tych”.
32
Rzekł Mu uczony w Piśmie: “Bardzo dobrze,
Nauczycielu, słusznieś powiedział, bo Jeden jest i nie ma innego prócz
Niego.
33
Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować
bliźniego jak siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i
ofiary”.
34
Jezus widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego:
“Niedaleko jesteś od królestwa Bożego”. I nikt już nie odważył się więcej Go
pytać.

Mesjasz Synem Bożym

35
Nauczając w świątyni, Jezus zapytał: “Jak mogą twierdzić uczeni w
Piśmie, że Mesjasz jest Synem Dawida?
36
Wszak sam Dawid mówi w Duchu
Świętym: Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę
nieprzyjaciół Twoich pod stopy Twoje.
37
Sam Dawid nazywa Go Panem, skądże
więc jest [tylko] jego synem?” A wielki tłum chętnie Go słuchał.

Ostrzeżenie przed uczonymi w Piśmie

38
I nauczając dalej mówił: “Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z
upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku,

39
pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. 40
Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy
dostaną wyrok”.

Grosz wdowi

41
Potem usiadł naprzeciw skarbony i przypatrywał się, jak tłum wrzucał
drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele.
42
Przyszła też
jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz.
43
Wtedy
przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: “Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga
wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony.
44

Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku
wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie”.

Zostaw wpis