Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Ewangelia wg św. Marka (Mk 4)

NAUCZANIE W PRZYPOWIEŚCIACH

Przypowieść o siewcy

1
Znowu zaczął nauczać nad jeziorem i bardzo wielki tłum ludzi zebrał się
przy Nim. Dlatego wszedł do łodzi i usiadł w niej [pozostając] na jeziorze,
a cały lud stał na brzegu jeziora.
2
Uczył ich wiele w przypowieściach i
mówił im w swojej nauce:

3
“Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać.
4
A gdy siał, jedno padło na
drogę; i przyleciały ptaki, i wydziobały je.
5
Inne padło na miejsce
skaliste, gdzie nie miało wiele ziemi, i wnet wzeszło, bo nie było głęboko w
glebie.
6
Lecz po wschodzie słońca przypaliło się i nie mając korzenia,
uschło.
7
Inne znów padło między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły
je, tak że nie wydało owocu.
8
Inne w końcu padły na ziemię żyzną, wzeszły,
wyrosły i wydały plon: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i
stokrotny”.
9
I dodał: “Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!”.

Cel przypowieści

10
A gdy był sam, pytali Go ci, którzy przy Nim byli, razem z
Dwunastoma, o przypowieść.
11
On im odrzekł: “Wam dana jest tajemnica
królestwa Bożego, dla tych zaś, którzy są poza wami, wszystko dzieje się w
przypowieściach,

12
aby
patrzyli oczami, a nie widzieli,
słuchali uszami, a nie rozumieli,
żeby się nie nawrócili i nie była im wydana
[tajemnica]“.

13
I mówił im: “Nie rozumiecie tej przypowieści? Jakże zrozumiecie inne
przypowieści?

Wyjaśnienie przypowieści o siewcy

14
Siewca sieje słowo.
15
A oto są ci [posiani] na drodze: u nich się
sieje słowo, a skoro je usłyszą, zaraz przychodzi szatan i porywa słowo
zasiane w nich.
16
Podobnie na miejscach skalistych posiani są ci, którzy,
gdy usłyszą słowo, natychmiast przyjmują je z radością,
17
lecz nie mają w
sobie korzenia i są niestali. Gdy potem przyjdzie ucisk lub prześladowanie z
powodu słowa, zaraz się załamują.
18
Są inni, którzy są zasiani między
ciernie: to są ci, którzy słuchają wprawdzie słowa,
19
lecz troski tego
świata, ułuda bogactwa i inne żądze wciskają się i zagłuszają słowo, tak że
zostaje bezowocne.
20
W końcu na ziemię żyzną zostali posiani ci, którzy
słuchają słowa, przyjmują je i wydają owoc: trzydziestokrotny,
sześćdziesięciokrotny i stokrotny”.

Przypowieść o lampie

21
Mówił im dalej: “Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod
korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, aby je postawić na świeczniku?
22
Nie
ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw.
23
Kto ma uszy do
słuchania, niechaj słucha!”.

Przypowieść o mierze

24
I mówił im: “Uważajcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką
wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą.
25
Bo kto ma, temu będzie
dane; a kto nie ma, pozbawią go i tego, co ma”.

Przypowieść o zasiewie

26
Mówił dalej: “Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś
nasienie wrzucił w ziemię.
27
Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy nasienie
kiełkuje i rośnie, on sam nie wie jak.
28
Ziemia sama z siebie wydaje plon,
najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarnko w kłosie.
29
A gdy stan
zboża na to pozwala, zaraz zapuszcza się sierp, bo pora już na żniwo”.

Przypowieść o ziarnku gorczycy

30
Mówił jeszcze: “Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej
przypowieści je przedstawimy?
31
Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je
wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi.
32
Lecz
wsiane wyrasta i staje się większe od jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak
że ptaki powietrzne gnieżdżą się w jego cieniu”.

Zakończenie nauczania w przypowieściach

33
W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli [ją]
rozumieć.
34
A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał
wszystko swoim uczniom.

BLIŻSZE PRZYGOTOWANIE UCZNIÓW

Burza na jeziorze

35
Gdy zapadł wieczór owego dnia, rzekł do nich: “Przeprawmy się na
drugą stronę”.
36
Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi.
Także inne łodzie płynęły z Nim.
37
Naraz zerwał się gwałtowny wicher. Fale
biły w łódź, tak że łódź już się napełniała.
38
On zaś spał w tyle łodzi na
wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: “Nauczycielu, nic Cię to nie
obchodzi, że giniemy?”
39
On wstał, rozkazał wichrowi i rzekł do jeziora:
“Milcz, ucisz się!”. Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.
40
Wtedy
rzekł do nich: “Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?”
41
Oni
zlękli się bardzo i mówili jeden do drugiego: “Kim właściwie On jest, że
nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?”

Zostaw wpis