Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Ewangelia wg św. Mateusza (Mt 13)

NAUCZANIE W PRZYPOWIEŚCIACH

Przypowieść o siewcy

1
Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem.
2
Wnet zebrały się
koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał
na brzegu.
3
I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami:

“Oto siewca wyszedł siać.
4
A gdy siał, niektóre [ziarna] padły na
drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je.
5
Inne padły na miejsca skaliste,
gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka.

6
Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia.
7

Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je.
8
Inne
w końcu padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie
sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny.
9
Kto ma uszy, niechaj
słucha!”.

Cel przypowieści

10
Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: “Dlaczego w
przypowieściach mówisz do nich?”
11
On im odpowiedział: “Wam dano poznać
tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano.
12
Bo kto ma, temu
będzie dodane, i nadmiar mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą również
to, co ma.
13
Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że otwartymi oczami
nie widzą i otwartymi uszami nie słyszą ani nie rozumieją.
14
Tak spełnia
się na nich przepowiednia Izajasza:
Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie,
patrzeć będziecie, a nie zobaczycie.

15
Bo stwardniało serce tego ludu,
ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli,
żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli,
ani swym sercem nie rozumieli: i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił.

16
Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą.
17
Bo
zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to,
na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie
usłyszeli.

Wyjaśnienie przypowieści o siewcy

18
Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy!
19
Do każdego, kto
słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co
zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na
drodze.
20
Posiane na miejsce skaliste oznacza tego, kto słucha słowa i
natychmiast z radością je przyjmuje;
21
ale nie ma w sobie korzenia, lecz
jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz
się załamuje.
22
Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz
troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne.

23
Posiane w końcu na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie
je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny
trzydziestokrotny”.

Przypowieść o chwaście

24
Inną przypowieść im przedłożył: “Królestwo niebieskie podobne jest do
człowieka, który posiał dobre nasienie na swej roli.
25
Lecz gdy ludzie
spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i
odszedł.
26
A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i
chwast.
27
Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: “Panie, czy nie
posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?”

28
Odpowiedział im: “Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy:
“Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?”
29
A on im odrzekł: “Nie, byście
zbierając chwast nie wyrwali razem z nim i pszenicy.
30
Pozwólcie obojgu
róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast
i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego
spichlerza”".

Przypowieść o ziarnku gorczycy i o zaczynie

31
Inną przypowieść im przedłożył: “Królestwo niebieskie podobne jest do
ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli.
32
Jest ono
najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, jest większe od innych
jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki przylatują z powietrza i gnieżdżą
się na jego gałęziach”.

33
Powiedział im inną przypowieść: “Królestwo niebieskie podobne jest do
zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się
wszystko zakwasiło”.

34
To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści
nic im nie mówił.
35
Tak miało się spełnić słowo Proroka:
Otworzę usta w przypowieściach,
wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata.

Wyjaśnienie przypowieści o chwaście

36
Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego
uczniowie i prosili Go: “Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście!”
37
On
odpowiedział: “Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy.
38
Rolą
jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie
Złego.
39
Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest
koniec świata, a żeńcami są aniołowie.
40
Jak więc zbiera się chwast i spala
ogniem, tak będzie przy końcu świata.
41
Syn Człowieczy pośle aniołów
swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy
dopuszczają się nieprawości,
42
i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie
płacz i zgrzytanie zębów.
43
Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w
królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!

Przypowieść o skarbie i perle

44
Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł
go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko,
co miał, i kupił tę rolę.
45
Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do
kupca, poszukującego pięknych pereł.
46
Gdy znalazł jedną drogocenną perłę,
poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją.

Przypowieść o sieci

47
Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze
i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju.
48
Gdy się napełniła, wyciągnęli ją
na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili.
49
Tak
będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród
sprawiedliwych
50
i wrzucą w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie
zębów.

51
Zrozumieliście to wszystko?” Odpowiedzieli Mu: “Tak jest”.
52
A On
rzekł do nich: “Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem
królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca
wydobywa rzeczy nowe i stare”.

Jezus w Nazarecie

53
Gdy Jezus dokończył tych przypowieści, oddalił się stamtąd.
54

Przyszedłszy do swego miasta rodzinnego, nauczał ich w synagodze, tak że
byli zdumieni i pytali: “Skąd u Niego ta mądrość i cuda?
55
Czyż nie jest On
synem cieśli? Czy Jego Matce nie jest na imię Mariam, a Jego braciom
Jakub, Józef, Szymon i Juda?
56
Także Jego siostry czy nie żyją wszystkie u
nas? Skądże więc ma to wszystko?”
57
I powątpiewali o Nim. A Jezus rzekł do
nich: “Tylko w swojej ojczyźnie i w swoim domu może być prorok lekceważony”.

58
I niewiele zdziałał tam cudów, z powodu ich niedowiarstwa.

Zostaw wpis