Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Ewangelia wg św. Mateusza (Mt 18)

Spór o pierwszeństwo

1
W tym czasie uczniowie przystąpili do Jezusa z zapytaniem: “Kto właściwie
jest największy w królestwie niebieskim?”
2
On przywołał dziecko, postawił
je przed nimi i rzekł:
3
“Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i
nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.
4
Kto
się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim.

5
I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje.

Zgorszenie

6
Lecz kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy
wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej kamień młyński zawiesić u szyi i utopić
go w głębi morza.
7
Biada światu z powodu zgorszeń! Muszą wprawdzie przyjść
zgorszenia, lecz biada człowiekowi, przez którego dokonuje się zgorszenie.
8

Otóż jeśli twoja ręka lub noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją i
odrzuć od siebie! Lepiej jest dla ciebie wejść do życia ułomnym lub chromym,
niż z dwiema rękami lub dwiema nogami być wrzuconym w ogień wieczny.
9
I
jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je i odrzuć od
siebie! Lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do życia, niż z dwojgiem oczu
być wrzuconym do piekła ognistego.

10
Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem
powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca
mojego, który jest w niebie.
11
<Albowiem Syn Człowieczy przyszedł ocalić
to, co zginęło>.

Owca zabłąkana

12
Jak wam się zdaje? Jeśli kto posiada sto owiec i zabłąka się jedna z
nich: czy nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie
szukać tej, która się zabłąkała?
13
A jeśli mu się uda ją odnaleźć,
zaprawdę, powiadam wam: cieszy się nią bardziej niż dziewięćdziesięciu
dziewięciu tymi, które się nie zabłąkały.
14
Tak też nie jest wolą Ojca
waszego, który jest w niebie, żeby zginęło jedno z tych małych.

Upomnienie braterskie

15
Gdy brat twój zgrzeszy <przeciw tobie>, idź i upomnij go w cztery
oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata.
16
Jeśli zaś nie usłucha,
weź z sobą jeszcze jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech
świadków oparła się cała sprawa.
17
Jeśli i tych nie usłucha, donieś
Kościołowi! A jeśli nawet Kościoła nie usłucha, niech ci będzie jak poganin
i celnik!
18
Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co zwiążecie na ziemi, będzie
związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie.

19
Dalej, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o
coś prosić będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec, który jest w niebie.

20
Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich”.

Obowiązek przebaczenia

21
Wtedy Piotr zbliżył się do Niego i zapytał: “Panie, ile razy mam
przebaczyć, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?”
22

Jezus mu odrzekł: “Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt
siedem razy.

Nielitościwy dłużnik

23
Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał
rozliczyć się ze swymi sługami.
24
Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono
mu jednego, który mu był winien dziesięć tysięcy talentów.
25
Ponieważ nie
miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym
jego mieniem, aby tak dług odzyskać.
26
Wtedy sługa upadł przed nim i prosił
go: “Panie, miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam”.
27
Pan ulitował
się nad tym sługą, uwolnił go i dług mu darował.
28
Lecz gdy sługa ów
wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów.
Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: “Oddaj, coś winien!”
29
Jego współsługa
upadł przed nim i prosił go: “Miej cierpliwość nade mną, a oddam tobie”.
30

On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie
odda długu.
31
Współsłudzy jego widząc, co się działo, bardzo się zasmucili.
Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło.
32
Wtedy pan jego
wezwał go przed siebie i rzekł mu: “Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten
dług, ponieważ mnie prosiłeś.
33
Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować
się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?”
34
I uniesiony
gniewem pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu całego długu nie odda.
35

Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z
serca swemu bratu”.

Zostaw wpis