Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Barucha (Ba 2)

1
Wypełnił Pan słowa swoje, które wypowiedział przeciw nam, sędziom naszym,
sądzącym Izraela, przeciw królom i zwierzchnikom naszym, przeciw każdemu z
Izraela i Judy.
2
Nigdzie pod niebem nie było ono tak spełnione, jak je
spełnił w Jeruzalem według tego, co było napisane w Prawie Mojżeszowym,
3
że
ktoś z nas będzie jadł ciało swojego syna i córki.
4
Dał ich [Bóg] za
niewolników wszystkim królestwom, które są wokół, na pośmiewisko i urąganie
narodom, między którymi Pan nas rozproszył.
5
Stali się oni jak poddani, a
nie panujący, dlatego że zgrzeszyliśmy przeciw Panu, Bogu naszemu, że nie
byliśmy posłuszni Jego głosowi.
6
Panu, Bogu naszemu, [należna jest]
sprawiedliwość, a nam i przodkom naszym dzisiaj zawstydzenie oblicza.
7
Cała
niedola, którą Pan zamierzył względem nas, spadła na nas.
8
Nie staraliśmy
się przebłagać oblicza Pana przez odwrócenie się każdego [z nas] od zamysłów
swojego złego serca.
9
Czuwał Pan nad tym, by sprowadzić niedolę na nas, bo
jest sprawiedliwy we wszystkich dziełach swoich, które nam nakazał.
10
Nie
słuchaliśmy Jego głosu, by postępować według przykazań Pana, które nam dał.

11
A teraz, Panie, Boże Izraela, który wyprowadziłeś lud swój z ziemi
egipskiej ręką potężną wśród znaków cudownych, wielką siłą, ramieniem
wyciągniętym w górę i uczyniłeś sobie imię, aż do dnia dzisiejszego -
12

zgrzeszyliśmy, bezbożnie i niegodziwie postąpiliśmy, Panie, Boże nasz,
przeciw wszystkim sprawiedliwym rozporządzeniom Twoim.
13
Niech się odwróci
od nas zapalczywość Twoja, bo mało nas ocalało między narodami, wśród
których nas rozproszyłeś.
14
Wysłuchaj, Panie, modlitw i próśb naszych,
wybaw nas dla siebie samego! Daj nam łaskę przed obliczem tych, co nas
uprowadzili,
15
aby poznała cała ziemia, żeś Ty Pan, Bóg nasz, że imię Twoje
jest wzywane nad Izraelem i nad narodem jego.
16
Panie, spojrzyj ze świętego
przybytku swego i wspomnij na nas! Nakłoń, Panie, ucha swego i wysłuchaj!
17

Otwórz, Panie, swe oczy i zobacz, że to nie umarli przebywający w Szeolu,
którym tchnienie ich wnętrza odjęto, oddadzą Ci chwałę i uwielbienie,
18

lecz dusza zasmucona z powodu wielkości [zła], ten, kto chodzi schylony i
zbolały, oczy niedomagające, dusza przymierająca z głodu, oddadzą Ci chwałę
i sprawiedliwość, Panie!
19
Albowiem nie na sprawiedliwych czynach przodków
ani królów naszych się opieramy, gdy prosimy Cię o miłosierdzie nad nami,
Panie, Boże nasz!
20
Zesłałeś bowiem zapalczywość i gniew swój na nas, jak
to ogłosiłeś przez proroków, sługi swoje:
21
Tak mówi Pan: Nachylcie barki
swe i służcie królowi babilońskiemu, a mieszkać będziecie w ziemi, którą
dałem przodkom waszym.
22
A jeżeli nie posłuchacie głosu Pana, aby służyć
królowi babilońskiemu,
23
zabiorę z miast Judy i z Jeruzalem głos radości i
wesela, głos oblubieńca i oblubienicy, a cała ziemia będzie pustkowiem bez
mieszkańców.
24
Lecz nie posłuchaliśmy głosu Twego, by służyć królowi
babilońskiemu, więc wypełniłeś słowa, które mówiłeś przez proroków, sługi
swoje, że będą wyniesione kości królów i przodków naszych z miejsca swego.

25
A oto są porzucone na skwar dnia i ziąb nocy. Pomarli oni z powodu
okropnej nędzy, głodu, miecza i zarazy.
26
Uczyniłeś z domem, gdzie wzywano
imienia Twojego, to, co jest obecnie, z powodu złości domu Izraela i domu
Judy.
27
Postąpiłeś jednak względem nas, Panie, Boże nasz, według całej swej
łagodności i wielkiego miłosierdzia swego,
28
stosownie do słów
wypowiedzianych przez sługę twego Mojżesza w dniu, kiedy kazałeś mu pisać
Prawo Twoje przed obliczem synów Izraela, mówiąc:
29
Jeżeli nie będziecie
posłuszni głosowi mojemu, ten wielki i liczny tłum stanie się małym między
narodami, gdzie go rozproszę.
30
Wiem, że nie posłuchają Mnie, bo są ludem o
twardym karku, nawrócą się jednak do serca swego w ziemi wygnania.
31

Poznają wówczas, żem Ja ich Pan i Bóg. Dam im serce i uszy otwarte,
32

chwalić Mię będą w ziemi wygnania swego i pamiętać o imieniu moim.
33

Odwrócą się od swojej postawy twardego karku i od złych czynów swoich,
ponieważ przypomną sobie los przodków, którzy grzeszyli przed Panem.
34

Sprowadzę ich do ziemi, którą poprzysiągłem ich ojcom: Abrahamowi, Izaakowi
i Jakubowi. Będą panować nad nią, rozmnożę ich, nie będą w małej liczbie.
35

Zawrę z nimi przymierze wieczne, Ja będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim.
Nie usunę więcej ludu mego, Izraela, z ziemi, którą im dałem.

Zostaw wpis