Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Daniela (Dn 3)

Nabuchodonozor wznosi złoty posąg

1
Król Nabuchodonozor sporządził złoty posąg o wysokości sześćdziesięciu
łokci, a szerokości sześciu łokci i kazał go ustawić na równinie Dura w
prowincji babilońskiej.
2
Następnie polecił król Nabuchodonozor satrapom,
namiestnikom, rządcom, radcom, skarbnikom, sędziom, prawnikom i wszystkim
zarządcom prowincji zebrać się i uczestniczyć w poświęceniu posągu
wzniesionego przez króla Nabuchodonozora.
3
Zebrali się więc satrapowie,
namiestnicy, rządcy, radcy, skarbnicy, sędziowie, prawnicy i wszyscy
zarządcy prowincji na poświęcenie posągu wzniesionego przez króla
Nabuchodonozora i ustawili się przed posągiem, który wzniósł król
Nabuchodonozor.
4
Herold zaś obwieszczał donośnie: “Rozkaz dla was, narody,
ludy, języki;
5
w chwili, gdy usłyszycie dźwięk rogu, fletu, lutni, harfy,
psalterium, dud i wszelkiego rodzaju instrumentów muzycznych, upadniecie na
twarz i oddacie pokłon złotemu posągowi, który wzniósł król Nabuchodonozor.

6
Kto by nie upadł na twarz i nie oddał pokłonu, zostanie natychmiast
wrzucony do rozpalonego pieca”.
7
W chwili więc, gdy dał się słyszeć dźwięk
rogu, fletu, lutni, harfy, psalterium, dud i wszelkiego rodzaju instrumentów
muzycznych, wszystkie narody, ludy, języki padły na twarz, oddając pokłon
złotemu posągowi, który wzniósł król Nabuchodonozor.

Stanowczość trzech młodzieńców

8
Niektórzy Chaldejczycy przyszli jednocześnie, by oskarżyć Żydów.
9

Zwrócili się do króla Nabuchodonozora i powiedzieli: “Królu, żyj wiecznie!

10
Wydałeś, królu, rozporządzenie, by każdy, gdy usłyszy dźwięk rogu, fletu,
lutni, harfy, psalterium, dud i wszelkiego rodzaju instrumentów muzycznych,
upadł na twarz i oddał pokłon złotemu posągowi.
11
Kto by zaś nie upadł na
twarz i nie oddał pokłonu, miał być wrzucony do rozpalonego pieca.
12

tutaj jednak mężowie żydowscy, których uczyniłeś zwierzchnikami miasta
babilońskiego, Szadrak, Meszak i Abed-Nego; mężowie ci nie liczą się z tobą,
królu. Nie oddają czci twemu bogu ani nie oddają pokłonu złotemu posągowi,
który wzniosłeś”.

13
Nabuchodonozor zapłonął gniewem i rozkazał przyprowadzić Szadraka,
Meszaka i Abed-Nega. Sprowadzono więc tych mężów przed króla.
14
Zwrócił się
do nich Nabuchodonozor i powiedział: “Czy jest prawdą, Szadraku, Meszaku i
Abed-Nego, że nie czcicie mojego boga ani nie oddajecie pokłonu złotemu
posągowi, który wzniosłem?
15
Czy teraz jesteście gotowi – w chwili gdy
usłyszycie dźwięk rogu, fletu, lutni, harfy, psalterium, dud i wszelkiego
rodzaju instrumentów muzycznych – upaść na twarz i oddać pokłon posągowi,
który uczyniłem? Jeżeli zaś nie oddacie pokłonu, zostaniecie natychmiast
wrzuceni do rozpalonego pieca. Który zaś bóg mógłby was wyrwać z moich rąk?”

16
Szadrak, Meszak i Abed-Nego odpowiedzieli, zwracając się do króla
Nabuchodonozora: “Nie musimy tobie, królu, odpowiadać w tej sprawie.
17

Jeżeli nasz Bóg, któremu służymy, zechce nas wybawić z rozpalonego pieca,
może nas wyratować z twej ręki, królu!
18
Jeśli zaś nie, wiedz, królu, że
nie będziemy czcić twego boga, ani oddawać pokłonu złotemu posągowi, który
wzniosłeś”.

19
Na to wpadł Nabuchodonozor w gniew, a wyraz jego twarzy zmienił się
w stosunku do Szadraka, Meszaka i Abed-Nega. Wydał rozkaz, by rozpalono piec
siedem razy bardziej niż było trzeba.
20
Mężom zaś najsilniejszym spośród
swego wojska polecił związać Szadraka, Meszaka i Abed-Nega i wrzucić ich do
rozpalonego pieca.
21
Związano więc tych mężów w ich płaszczach, obuwiu,
tiarach i ubraniach, i wrzucono do rozpalonego pieca.
22
Ponieważ rozkaz
króla był stanowczy, a piec nadmiernie rozpalony, płomień ognia zabił tych
mężów, którzy wrzucili Szadraka, Meszaka i Abed-Nega.
23
Trzej zaś mężowie,
Szadrak, Meszak i Abed-Nego, wpadli związani do środka rozpalonego pieca.
24

I chodzili wśród płomieni wysławiając Boga i błogosławiąc Pana.

Pieśń Azariasza

25
Powstawszy zaś Azariasz tak się modlił, a otwarłszy swe usta, mówił w
środku ognia:
26
Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych przodków, i
pełen chwały;

imię Twoje jest błogosławione na wieki.

27
Albowiem jesteś sprawiedliwy we wszystkim,
coś nam uczynił,
a wszystkie czyny Twoje pełne prawdy,
drogi zaś Twoje proste
i wszystkie wyroki pełne słuszności.

28
Bo wydałeś prawdziwe wyroki
we wszystkim, co sprowadziłeś na nas
i na Jerozolimę, święte miasto naszych przodków.
Bo według sprawiedliwego wyroku
sprowadziłeś to wszystko na nas
z powodu naszych grzechów.

29
Tak, zgrzeszyliśmy i popełniliśmy nieprawości,
opuszczając Ciebie.
Okazaliśmy się przewrotni we wszystkim,
a przykazań Twoich nie słuchaliśmy.

30
Nie zachowaliśmy ani nie wypełnialiśmy
tego, co nam nakazałeś,
by się nam dobrze powodziło.

31
Wszystko, co na nas sprowadziłeś,
i wszystko, co nam uczyniłeś,
uczyniłeś według sprawiedliwego sądu.

32
Wydałeś nas w ręce naszych niegodziwych nieprzyjaciół,
najgorszych spośród odstępców,
i niesprawiedliwemu królowi,
najbardziej przewrotnemu na ziemi.

33
Teraz zaś nie mamy odwagi otworzyć swych ust.
Wstyd i hańba okryła Twoje sługi
i tych, co cześć Ci oddają.

34
Nie opuszczaj nas na zawsze –
przez wzgląd na święte Twe imię
nie zrywaj Twego przymierza.

35
Nie odwracaj od nas swego miłosierdzia,
przez wzgląd na Twego przyjaciela, Abrahama,
sługę Twego, Izaaka,
i Twego świętego – Izraela.

36
Im to przyrzekłeś
rozmnożyć potomstwo
jak gwiazdy na niebie
i jak piasek nad brzegiem morza.

37
Panie, oto jesteśmy najmniejsi
spośród wszystkich narodów.
Oto jesteśmy dziś poniżeni na całej ziemi
z powodu naszych grzechów.

38
Nie ma obecnie władcy,
proroka ani wodza,
ani całopalenia, ani ofiar,
ani darów pokarmowych, ani kadzielnych.
Nie ma gdzie ofiarować Tobie pierwocin
i doznać Twego miłosierdzia.

39
Niech jednak dusza strapiona i duch uniżony
znajdą u Ciebie upodobanie.
Jak całopalenia z baranów i cielców,
i z tysięcy tłustych owiec,

40
tak niech będzie dziś nasza ofiara przed Tobą
i niech Ci się podoba!
Ponieważ ci, co pokładają ufność w Tobie,
nie mogą doznać wstydu.

41
Teraz zaś postępujemy za Tobą
z całego serca,
odczuwamy lęk przed Tobą
i szukamy Twego oblicza.

42
Nie zawstydzaj nas,
lecz postępuj z nami
według swej łagodności
i według wielkiego swego miłosierdzia.

43
Wybaw nas przez swe cuda
i uczyń swe imię sławne, Panie!

44
Wszyscy ci, co wyrządzają krzywdę Twym sługom,
niech doznają hańby!
Niech ich wstyd okryje,
pozbawi wszelkiej siły i mocy,
a potęga ich niech zostanie skruszona!

45
Niech poznają, że tylko Ty
jesteś Panem Bogiem,
pełnym chwały na całej ziemi.

46
Słudzy królewscy, którzy ich wrzucili, nie ustawali w rozpalaniu
pieca naftą, smołą, pakułami i chrustem,
47
tak że płomień wznosił się
czterdzieści dziewięć łokci ponad piec
48
i rozprzestrzeniając się spalił
tych Chaldejczyków, którzy znaleźli się koło pieca.
49
Jednak anioł Pański
zstąpił do pieca wraz z Azariaszem i jego towarzyszami i usunął płomień
ognia z pieca,
50
sprowadzając do środka pieca jakby orzeźwiający powiew
wiatru, tak że ogień nie dosięgnął ich wcale, nie sprawił im bólu ani nie
wyrządził krzywdy.

Pieśń trzech młodzieńców

51
Wtedy ci trzej jakby jednym głosem wysławiali, wychwalali i
błogosławili Boga, mówiąc w piecu:

52
Błogosławiony jesteś, Panie Boże naszych ojców –
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławione niech będzie Twoje imię
pełne chwały i świętości –
chwalebne i wywyższone na wieki.

53
Błogosławiony jesteś w przybytku
świętej Twojej chwały –
chwalony, sławiony przez wieki nade wszystko.

54
Błogosławiony jesteś na tronie Twego królestwa –
chwalony, sławiony przez wieki nade wszystko.

55
Błogosławiony jesteś Ty, co spoglądasz w otchłanie,
co na Cherubach zasiadasz –
pełen chwały i wywyższony na wieki.

56
Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba –
pełen chwały i sławny na wieki.

57
Wszystkie Pańskie dzieła, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

58
Aniołowie Pańscy, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

59
Niebiosa, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

60
Wszystkie wody pod niebem, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

61
Wszystkie potęgi, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

62
Słońce i księżycu, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

63
Gwiazdy nieba, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

64
Deszcze i rosy, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

65
Wszystkie wichry niebieskie, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

66
Ogniu i żarze, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

67
Chłodzie i upale, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

68
Rosy i szrony, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

69
Mrozy i zima, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

70
Lody i śniegi, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

71
Dni i noce, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

72
Światło i ciemności, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

73
Błyskawice i chmury, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

74
Niech ziemia błogosławi Pana,
niech Go chwali i wywyższa na wieki!

75
Góry i pagórki, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

76
Wszystkie rośliny ziemi, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

77
Źródła, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

78
Morza i rzeki, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

79
Wieloryby i stworzenia morskie, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

80
Wszelkie ptaki powietrzne, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

81
Zwierzęta dzikie i trzody, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

82
Synowie ludzcy, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

83
Izraelu, błogosław Pana,
chwal i wywyższaj Go na wieki!

84
Kapłani Pańscy, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

85
Słudzy Pańscy, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

86
Duchy i dusze sprawiedliwych, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

87
Święci i pokornego serca, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

88
Chananiaszu, Azariaszu, Miszaelu, błogosławcie Pana,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki,
bo wybawił nas z otchłani
i z mocy śmierci ocalił nas,
wyrwał nas spośród płonącego żarem ognia.

89
Wychwalajcie Pana, bo łaskawy,
bo na wieki Jego łaskawość.

90
Wszyscy bogobojni,
błogosławcie Pana, Boga bogów,
chwalcie i wysławiajcie,
bo na wieki Jego łaskawość.

Nabuchodonozor ułaskawia trzech młodzieńców

91
(24) Król Nabuchodonozor popadł w zdumienie i powstał spiesznie.
Zwrócił się do swych doradców, mówiąc: “Czy nie wrzuciliśmy trzech
związanych mężów do ognia?” Oni zaś odpowiedzieli królowi: “Rzeczywiście,
królu”.
92
(25) On zaś w odpowiedzi rzekł: “Lecz widzę czterech mężów
rozwiązanych, przechadzających się pośród ognia i nie dzieje się im nic
złego; wygląd czwartego przypomina anioła”.

93
(26) Wtedy przystąpił Nabuchodonozor do otworu płonącego pieca i
powiedział: “Szadraku, Meszaku i Abed-Nego, słudzy Najwyższego Boga,
wyjdźcie i przyjdźcie tutaj!” Szadrak, Meszak i Abed-Nego wyszli więc z
ognia.
94
(27) Satrapowie, namiestnicy, rządcy i doradcy królewscy zebrali
się i spostrzegli, że ogień nie miał władzy nad ciałami tych mężów, tak że
nawet włos z ich głów nie uległ spaleniu ani ich płaszcze uszkodzeniu, ani
nie było czuć od nich swądu spalenizny.
95
(28) Nabuchodonozor powiedział na
to: “Niech będzie błogosławiony Bóg Szadraka, Meszaka i Abed-Nega, który
posłał swego anioła, by uratował swoje sługi. W Nim pokładali swą ufność i
przekroczyli nakaz królewski, oddając swe ciała, aby nie oddawać czci ani
pokłonu innemu bogu poza Nim.
96
(29) Dlatego wydaję rozkaz, by bez względu
na przynależność narodową, rodową czy język, każdy, kto by wypowiedział
bluźnierstwo przeciw Bogu Szadraka, Meszaka i Abed-Nega, został rozerwany w
kawałki, a dom jego żeby stał się rumowiskiem. Bo nie ma innego Boga, który
by mógł zapewnić ratunek, jak Ten”.
97
(30) Potem król obdarzył zaszczytami
Szadraka, Meszaka i Abed-Nega w prowincji Babilonu.

Drugi sen Nabuchodonozora

98
(31) Król Nabuchodonozor do wszystkich narodów, pokoleń, języków,
mieszkających po całej ziemi: “Obyście zaznali wielkiego pokoju!

99
(32) Spodobało mi się oznajmić znaki i cuda, jakie Najwyższy Bóg dla mnie
uczynił.

100
(33) Jak wielkie są Jego znaki,
jak potężne Jego cuda!
Jego królestwo jest wiecznym królestwem,
a panowanie Jego przez wszystkie pokolenia.

Zostaw wpis