Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Estery (Est 9)

Odwet na prześladowcach

1
W dwunastym miesiącu, to jest w miesiącu Adar, trzynastego w nim dnia, gdy
rozszedł się dekret króla i rozkaz jego, co miał być wypełniony w dniu, w
którym spodziewali się wrogowie Żydów, że będą panowali nad nimi, zmieniło
się wszystko, ponieważ Żydzi zapanowali nad tymi, którzy ich nienawidzili.
2

I zgromadzili się Żydzi we wszystkich miastach swoich, we wszystkich
państwach króla Aswerusa, aby podnieść rękę na tych, którzy pragnęli ich
zguby. Nikt nie stawił im czoła, ponieważ strach przed nimi padł na
wszystkie narody.
3
Wszyscy zaś książęta państw, satrapowie i namiestnicy, i
zarządcy spraw króla podtrzymywali Żydów, bo padł na nich strach przed
Mardocheuszem.
4
Mardocheusz bowiem był wielki w domu królewskim i sława
jego rosła po wszystkich państwach, tak że Mardocheusz wzrastał i coraz to
większy się stawał.
5
Tak pokonali Żydzi wszystkich swoich wrogów przez
uderzenie mieczem, przez zabójstwa i zagładę, i zrobili z nienawidzącymi ich
wszystko, co chcieli.
6
Na zamku w Suzie zabili Żydzi i wycięli pięciuset
mężczyzn.
7
I zabili Parszandatę, i Dalfona, i Aspatę,
8
i Poratę, i Adalię,
i Aridatę,
9
i Parmasztę, i Arisaja, i Aridaja, i Wajezatę -
10
dziesięciu
synów Hamana, syna Hammedaty, dręczyciela Żydów, ale na majątek ich nie
wyciągnęli ręki.
11
W tym samym dniu dowiedział się król o liczbie zabitych
na zamku w Suzie.
12
Król rzekł do królowej Estery: “W Suzie na zamku Żydzi
zabili i wytracili pięciuset mężów i dziesięciu synów Hamana. A w
pozostałych państwach króla, co uczynili? I jakie jest jeszcze twoje
życzenie, a będzie dane tobie, i co za pragnienie dalsze, a stanie się?”

13
I rzekła Estera: “Jeśli królowi to się podoba, to niech pozwolą także
jutro Żydom, którzy są w Suzie, na działanie według dekretu z dnia
dzisiejszego, aby mogli dziesięciu synów Hamana powiesić na szubienicy”.
14

I rzekł król: “Niech się tak stanie!” I wydano zarządzenie w Suzie, i
dziesięciu synów Hamana powieszono.
15
A Żydzi, którzy byli w Suzie,
zgromadzili się także w dniu czternastym miesiąca Adar i zabili w Suzie
trzystu mężczyzn, ale na majątek ich nie wyciągnęli ręki.
16
Reszta Żydów,
którzy mieszkali w państwach króla, zgromadziła się i stanęła w obronie
swego życia. I uwolnili się od wrogów, i zabili nienawidzących ich
siedemdziesiąt pięć tysięcy, ale na majątek ich nie wyciągnęli ręki.
17

Tak było trzynastego dnia miesiąca Adar. A czternastego odpoczęli i
urządzili tegoż dnia ucztę i zabawę.
18
Żydzi zaś, którzy byli w Suzie,
zgromadzili się trzynastego i czternastego dnia, a piętnastego odpoczęli i
urządzili sobie tegoż dnia ucztę i zabawę.
19
Dlatego Żydzi mieszkający w
miastach obchodzą dzień czternastego Adar jako dzień radości i ucztowania, i
dzień zabawy oraz wzajemnego posyłania sobie darów z żywności.

Ustanowienie Święta Purim

20
A Mardocheusz opisał te wypadki i rozesłał listy do wszystkich Żydów,
którzy byli we wszystkich państwach króla Aswerusa, blisko i daleko,
21
aby
im wydać polecenie, że mają obchodzić jako święto dzień czternasty w
miesiącu Adar i piętnasty w nim – z roku na rok -
22
jako dni, w których
Żydzi uwolnili się od nieprzyjaciół, i miesiąc, który obrócił się im ze
smutku w radość i z żałoby stał się dla nich dniem wesela, aby obchodzili je
jako dni ucztowania i wesela, posyłając innym coś z zapasów żywności, a
ubogim dary.
23
A Żydzi przekazywali to, co rozpoczęli czynić i co napisał
im Mardocheusz,
24
że Haman, syn Hammedaty, Agagita, wróg wszystkich Żydów,
powziął plan przeciw Żydom, aby ich wygubić, i rzucił Pur, to jest los, aby
zniszczyć ich i zgładzić.
25
A gdy doszła wieść o tym do króla, wydał dekret
na piśmie: “Niech się obróci zły jego zamiar, jaki zgotował Żydom, na jego
głowę!” I powiesili go i synów jego na drzewie.
26
Dlatego nazwano dni owe
Purim stosownie do nazwy Pur. Również na podstawie wszystkich słów tego
listu i na podstawie tego, co przeżyli i co ich dotknęło,
27
Żydzi
postanowili i wzięli na siebie i na potomstwo swoje, i na wszystkich
przyłączających się do nich, obowiązek nieprzemijający obchodzenia owych
dni, stosownie do pisma i stosownie do czasu – z roku na rok.
28
Owe dni
będą wspominane i świętowane we wszystkich pokoleniach z rodziny na rodzinę
i z państwa do państwa, i z miasta do miasta. I owe dni Purim nie zaginą
wśród Żydów, i pamięć ich nie ustanie u potomnych.

29
Napisali także królowa Estera, córka Abichaila, i Żyd Mardocheusz z
wielkim naciskiem to, aby ten drugi list [o dniu] Purim obowiązywał jako
prawo.
30
I rozesłano pismo do wszystkich Żydów w stu dwudziestu siedmiu
państwach królestwa Aswerusa, pismo pokoju i prawdy,
31
aby utrwalić owe dni
Purim w czasach ich, jak je przedtem ustanowili Żyd Mardocheusz i królowa
Estera, i jak ustanowili dla siebie i dla potomnych swoich przepisy postu i
lamentowania.
32
I tak rozporządzenie Estery umocniło przepisy w sprawie
Święta Purim i spisane zostało w księdze.

Zostaw wpis