Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Ezdrasza (Ezd 9)

SPRAWA MAŁŻEŃSTW MIESZANYCH

Wiadomość o tym i bezpośredni skutek

1
Po dokonaniu tego zbliżyli się do mnie książęta z tymi słowami: “Lud
izraelski, kapłani i lewici nie trzymali się z dala od narodów tych krain,
jak i od ich okropności, mianowicie z dala od Kananejczyków, Chetytów,
Peryzzytów, Jebusytów, Ammonitów, Moabitów, Egipcjan i Amorytów,
2
lecz
spośród córek ich wzięli dla siebie i dla synów swoich żony, tak że ród
święty zmieszał się z narodami tych krain; a książęta i zwierzchnicy
przodowali w tym wiarołomstwie”.

3
Gdy tę wieść usłyszałem, rozdarłem swoją szatę i płaszcz, wyrywałem
sobie włosy z głowy i brody i wstrząśnięty usiadłem.
4
Wtedy zebrali się
dokoła mnie wszyscy, którzy z powodu tego wiarołomstwa wygnańców lękali się
gróźb Boga izraelskiego. A ja wstrząśnięty siedziałem aż do ofiary
wieczornej.

5
W czasie ofiary wieczornej wstałem z upokorzenia swego, w rozdartej
szacie i płaszczu padłem na kolana, wyciągnąłem dłonie do Pana, Boga mojego,

6
i rzekłem: “Boże mój! Bardzo się wstydzę, Boże mój, podnieść twarz do
Ciebie, albowiem przestępstwa nasze wzrosły powyżej głowy, a wina nasza
wzbiła się do nieba.
7
Od dni ojców naszych aż po dziś dzień ciąży na nas
wielka wina. My, królowie nasi, kapłani nasi zostaliśmy wydani za nasze
przestępstwa pod władzę królów krain tych, pod miecz, w niewolę, na
złupienie i na publiczne pośmiewisko, jak to jest dziś.
8
A teraz zaledwie
na chwilę przyszło zmiłowanie od Pana, Boga naszego, przez to, że pozostawił
nam garstkę ocalonych, że w swoim miejscu świętym dał nam dach nad głową,
że Bóg nasz rozjaśnił oczy nasze i że pozwolił nam w niewoli naszej trochę
odetchnąć -
9
bo przecież jesteśmy niewolnikami. Ale w niewoli naszej nie
opuścił nas Bóg nasz, lecz dał nam znaleźć względy u królów perskich,
pozwalając nam odżyć, byśmy mogli wznieść dom Boga naszego i odbudować jego
ruiny – dając nam ostoję w Judzie i Jerozolimie.

10
A teraz, Boże nasz, co powiemy, żeśmy po tym znowu przekroczyli Twoje
przykazania,
11
któreś nadał przez swoje sługi, proroków, tymi słowami:
“Ziemia, w której posiadanie wchodzicie, jest ziemią splamioną przez
rozpustę tych obcych narodów, przez ich obrzydliwości, którymi ją w
nieczystości swej napełnili od końca do końca.
12
Zatem nie wydawajcie córek
swoich za ich synów ani nie bierzcie ich córek dla synów swoich. Dalej: nie
troszczcie się nigdy o pomyślność ich i szczęście, abyście się wzmocnili i
spożywali plon tej ziemi oraz pozostawili ją na zawsze w spadku synom
swoim”.
13
I po tym wszystkim, co przyszło na nas za nasze złe uczynki i za
naszą wielką winę – a przecież Ty, Boże nasz, wymierzyłeś karę poniżej
naszej winy i pozostawiłeś nam tylu ocalonych -
14
czy znowu mamy
przekraczać twoje polecenia i spowinowacać się z tymi obrzydliwymi narodami?
Czy nie rozgniewasz się na nas aż do wytępienia, tak że nie pozostanie
Reszta ocalonych?
15
Panie, Boże Izraela, to łaska Twoja, żeśmy tym razem
pozostali ocaleni. Otośmy przed Tobą obarczeni winą. Zaprawdę, niepodobna
wobec tego ostać się przed Tobą”.

Zostaw wpis