Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Ezechiela (Ez 20)

Historia niewierności Izraela

1
Roku siódmego, piątego miesiąca, a dnia dziesiątego tegoż miesiąca
przybyli niektórzy ze starszych izraelskich, aby się radzić Pana, i usiedli
przede mną.
2
Wówczas Pan skierował do mnie te słowa:
3
“Synu człowieczy,
przemów do starszych Izraela i powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Przyszliście po
to, by szukać u Mnie rady? Na moje życie! Nie pozwolę na to, byście się Mnie
radzili – wyrocznia Pana Boga.
4
Jeżeli chcesz im ogłosić wyrok, synu
człowieczy, jeżeli chcesz ogłosić wyrok, to daj im poznać obrzydliwości ich
przodków.
5
Powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Tego dnia, w którym wybrałem
Izraela, kiedy podniosłem rękę przysięgając potomkom szczepu Jakuba,
objawiłem się w ziemi egipskiej i podniosłem rękę przysięgając na ich
korzyść w słowach: Ja jestem Pan, Bóg wasz.
6
Tego dnia podniosłem rękę ku
nim [przysięgając], że ich przeprowadzę z ziemi egipskiej do ziemi, którą
dla nich wybrałem, opływającej w mleko i miód, która jest klejnotem wśród
wszystkich krajów.
7
I powiedziałem im: Niech każdy odrzuci bożki, nęcące
jego oczy; nie kalajcie się bałwanami egipskimi! Ja jestem Pan, Bóg wasz.
8

Lecz oni zbuntowali się przeciwko Mnie i nie chcieli Mnie słuchać. Nie
odrzucili bożków nęcących ich oczy i nie wyzbyli się bałwanów egipskich.
Postanowiłem więc, że zapalczywość moją wyleję na nich, że uśmierzę gniew
mój na nich w ziemi egipskiej.
9
Sprawiłem jednak, że imię moje nie doznało
zniewagi na oczach narodów pogańskich, wśród których przebywali, i na oczach
których dałem im poznać, że ich wywiodę z ziemi egipskiej.
10
I tak
wywiodłem ich z ziemi egipskiej, i zaprowadziłem na pustynię.
11
Dałem im
moje prawa i obwieściłem moje nakazy, które gdy człowiek zachowa, żyć
będzie.

12
Dałem im także szabaty, aby były znakiem między Mną a nimi, aby
poznano, że Ja jestem Pan, który ich uświęca.
13
Ale dom Izraela zbuntował
się przeciwko Mnie na pustyni. Nie postępowali według moich praw, moje
nakazy odrzucili, które gdy człowiek zachowa, dzięki nim żyje. Również i
szabaty moje bezcześcili. Przeto zapowiedziałem, że gniew mój wyleję na nich
na pustyni, aby ich wyniszczyć.
14
Sprawiłem jednak, że imię moje nie
doznało zniewagi na oczach tych narodów, przed oczami których ich
wyprowadziłem.
15
Co więcej, podniosłem rękę przeciwko nim na pustyni,
przysięgając, że ich nie wprowadzę do ziemi, którą im dałem, opływającej w
mleko i miód – to klejnot wśród wszystkich krajów -
16
ponieważ odrzucili
moje nakazy i według praw moich nie postępowali, i bezcześcili moje szabaty;
serce ich bowiem przylgnęło do ich bożków.
17
Ale oko moje okazało litość
nad nimi, tak że ich nie wytraciłem i nie wygubiłem do szczętu na pustyni.

18
Powiedziałem jednak do synów ich na pustyni: Nie postępujcie według
zasad przodków waszych i myśli ich nie podzielajcie oraz nie kalajcie się
ich bożkami!
19
Ja jestem Pan, Bóg wasz. Według moich praw postępujcie,
zachowujcie moje przykazania i wypełniajcie je.
20
Święćcie też moje
szabaty, które niech będą znakiem między Mną a wami, aby poznano, że Ja
jestem Pan, Bóg wasz.
21
Ale i ci synowie zbuntowali się przeciwko Mnie. Nie
postępowali według praw moich, nie czuwali, aby w czyn wprowadzić moje
nakazy, które gdy człowiek zachowuje, dzięki nim żyje; bezcześcili także
moje szabaty. Miałem zamiar wylać na nich moją zapalczywość, aby do końca
wywrzeć na nich mój gniew – na pustyni.
22
Alem znowu odwrócił rękę, mając
na względzie moje imię, aby nie doznało zniewagi na oczach narodów, wobec
których ich wyprowadziłem.
23
Przecież podniosłem rękę przeciwko nim na
pustyni, przysięgając, że ich rozproszę wśród narodów i rozrzucę po obcych
krajach;
24
bo nakazów moich nie uznali, prawa moje odrzucali i bezcześcili
moje szabaty, a oczy ich zwracały się ku bożkom ich przodków.
25
Dlatego
dopuściłem u nich prawa, które nie były dobre, i nakazy, według których nie
mogli żyć.
26
Pokalałem ich własnymi ich ofiarami, gdy dopuściłem, by
przeprowadzali przez ogień wszystko, co pierworodne – aby obudzić w nich
grozę i by tak poznali, że Ja jestem Pan.

27
Dlatego mów, synu człowieczy, do pokoleń izraelskich! Powiedz im: Tak
mówi Pan Bóg: Jeszcze i tym obrazili Mnie przodkowie wasi, że złamali
wierność względem Mnie.
28
Gdy wprowadziłem ich do tego kraju, który im
uroczyście poprzysiągłem dać, to gdy zobaczyli jakiekolwiek wzniesienie i
jakiekolwiek rozłożyste drzewo, składali tam swoje ofiary oraz wystawiali
swoje gorszące dary; tam składali swoje miłe wonności i wylewali tam swoje
ofiary płynne.
29
Mówiłem im: Czymże jest ta wyżyna, na której się
schodzicie? Nazywa się ją Bama aż do tego dnia.
30
Powiedz przeto
pokoleniom izraelskim: Tak mówi Pan Bóg: Kalacie się na sposób waszych
przodków i nierząd uprawiacie z ich bożkami.
31
A gdy składacie swoje ofiary
i przeprowadzacie swe dzieci przez ogień, to kalacie się ze wszystkimi
bałwanami ich aż do dnia dzisiejszego. I Ja bym miał pozwolić, byście u
Mnie, domu Izraela, szukali rady? Na moje życie – wyrocznia Pana Boga – nie
pozwolę, byście u Mnie szukali rady.
32
A to, co wam na myśl przychodzi, nie
stanie się nigdy. Oto co mówicie: Będziemy jak narody, jak plemiona z innych
krajów służyć drewnu i kamieniowi.
33
Na moje życie! – wyrocznia Pana Boga.
Oto Ja będę panował nad wami mocną ręką i wyciągniętym ramieniem, i ze
strasznym gniewem.

34
Wywiodę was spośród narodów, wyprowadzę was z powrotem z krajów,
wśród których zostaliście rozproszeni, mocną ręką, wyciągniętym ramieniem i
ze strasznym gniewem.
35
Poprowadzę was na pustynię tych narodów i będę was
sądził przed moim obliczem.
36
Podobnie jak sądziłem waszych przodków na
pustyni ziemi egipskiej, tak i was sądzić będę – wyrocznia Pana Boga.
37

Przeprowadzę was pod rózgą i sprawię, że zostaniecie nieliczni.
38
Oddzielę
was od opornych, tych, którzy się zbuntowali przeciwko Mnie. Wyprowadzę ich
wprawdzie z ziemi, gdzie przebywają, ale do ziemi izraelskiej nie wejdą,
abyście poznali, że Ja jestem Pan.
39
A więc, domu Izraela, tak mówi Pan
Bóg: Niech każdy idzie służyć swoim bożkom, ale później na pewno będziecie
Mnie słuchali i już więcej nie będziecie kalali mego świętego imienia
waszymi ofiarami i waszymi bożkami.
40
Albowiem na mojej świętej górze, na
wysokiej górze izraelskiej – wyrocznia Pana Boga – tam cały dom Izraela
służyć Mi będzie – wszyscy, co są w kraju. Tam przyjmę ich łaskawie. I będę
szukał waszych ofiar oraz pierwszych darów waszych ze wszystkimi waszymi
świętościami.
41
Przyjmę was jako miłą woń, gdy was wyprowadzę spośród
obcych narodów i wywiodę was z tych krajów, w których byliście rozproszeni.
Wówczas okażę się w was Świętym przed oczami tych narodów.
42
i poznacie, że
Ja jestem Pan, gdy was wprowadzę na ziemię izraelską, do tego kraju, który
poprzysiągłem dać waszym przodkom.
43
I tam wspomnicie o waszym postępowaniu
i o wszystkich waszych czynach, którymiście się pokalali, i sami poczujecie
wstręt do siebie na myśl o wszystkich złych czynach, których się
dopuściliście.
44
Po tym poznacie, że Ja jestem Pan, gdy wam to uczynię
przez wzgląd na imię moje, a nie na skutek waszego złego postępowania ani
waszych skażonych obyczajów, domu Izraela!” – wyrocznia Pana Boga.

Zostaw wpis