Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Ezechiela (Ez 21)

Miecz Pański

1
Pan skierował do mnie te słowa:
2
“Synu człowieczy, obróć się na południe
i skieruj swą mowę ku południowi, i prorokuj przeciw lasowi krainy
południowej.
3
Powiedz lasowi południa: Słuchaj słowa Pańskiego! Tak mówi
Pan Bóg: Oto podłożę pod ciebie ogień, który strawi każde zielone i każde
suche drzewo. Gorejący ten płomień będzie nieugaszony i spłoną w nim
wszystkie istoty począwszy od południa aż do północy.
4
I każdy żyjący
zobaczy, że to Ja, Pan, go zapaliłem, a nie zostanie ugaszony”.
5
Wówczas
powiedziałem: “Ach, Panie Boże, oni mówią o mnie: Ten tylko przypowieści
opowiada”.

6
Pan skierował do mnie te słowa:
7
“Synu człowieczy, zwróć swoje
oblicze ku Jerozolimie, skieruj swą mowę przeciwko miejscom świętym i
prorokuj przeciwko ziemi izraelskiej!
8
Powiedz ziemi izraelskiej: Tak mówi
Pan: Oto Ja jestem przeciwko tobie i dobędę miecza mego z pochwy, i wytnę
spośród ciebie sprawiedliwego i grzesznika.
9
Ponieważ wytnę spośród ciebie
sprawiedliwego i grzesznika, dlatego miecz mój wyjdzie z pochwy na wszelkie
ciało od południa aż do północy.
10
I wszyscy poznają, że Ja, Pan, wydobyłem
miecz z pochwy; już nie powróci do niej.

11
Ty zaś, synu człowieczy, jęcz, jakbyś miał biodra złamane, w goryczy
jęcz na ich oczach!
12
A gdy powiedzą do ciebie: “Dlaczego jęczysz?” -
odpowiedz: Z powodu wieści, która gdy nadejdzie, wszystkie serca osłabną,
wszystkie ręce omdleją, wszelki duch zamilknie i wszelkie kolano się
rozpłynie jak woda. Oto nadchodzi, dokonuje się” – wyrocznia Pana Boga.

13
Pan skierował do mnie te słowa:
14
“Synu człowieczy, prorokuj i
przemawiaj: Tak mówi Pan. Mów:
Miecz, miecz!
Wyostrzono go i wyczyszczono.

15
Na krwawy bój wyostrzono,
by lśnił jak błyskawica, wyczyszczono…

16
Dałem go, by wyczyścić, by chwycić w dłoń;
miecz wyostrzono i wyczyszczono,
aby go podać w rękę tego, co zabija.

17
Krzycz i lamentuj, synu człowieczy,
gdyż zawisł on nad moim ludem,
nad wszystkimi książętami izraelskimi,
wydanymi pod miecz wespół z moim ludem,
a więc uderz się w biodro;

18
albowiem próba [nadeszła],
<a cóż, chociaż nawet nie ma berła, które gardzi?>
– wyrocznia Pana Boga.

19
A ty, synu człowieczy, prorokuj
i bij dłonią o dłoń!
Miecz podwoi i potroi [ofiary],
miecz mnożący zabitych,
wielki miecz,
który wokół was krąży.

20
Aby serce omdlało,
by się mnożyły ofiary,
u wszystkich bram umieściłem miecz,
sporządzony jak piorun,
naostrzony, aby mordował.

21
Uderzaj w prawo i lewo,
dokądkolwiek ostrze twoje jest skierowane.

22
Także i Ja będę bił dłonią o dłoń,
a gniew mój uśmierzę.
Ja, Pan, powiedziałem”.

Król babiloński na skrzyżowaniu dróg

23
Potem Pan skierował do mnie te słowa:
24
“A ty, synu człowieczy,
nakreśl sobie dwie drogi, którymi pójdzie miecz króla babilońskiego. Obydwie
będą wychodziły z jednego kraju. Następnie postaw drogowskaz na początku
drogi wiodącej do miasta.
25
Potem nakreśl drogę, którą pójdzie miecz do
Rabba Ammonitów, ku Judzie, do samej Jerozolimy.
26
Albowiem król babiloński
stanął na rozdrożu, na początku obydwu dróg, aby się pytać wyroczni;
potrząsa strzałami, zapytuje posążki bóstw i przypatruje się wątrobie.
27
W
jego prawej ręce jest odpowiedź: “Jerozolima” – aby dać rozkaz do walki,
wydać okrzyk bojowy, ustawić tarany naprzeciwko bram, usypać wały i wznieść
szańce.
28
W ich oczach będzie to jednak wyrocznia zwodnicza – mają przecież
najświętsze przysięgi – on jednak pamięta o winach, z powodu których zostaną
pojmani.
29
Dlatego tak mówi Pan Bóg: Ponieważ przypomnieliście sobie swoje
nieprawości, a wasze przewinienia stały się jawne i grzechy w całym waszym
postępowaniu widoczne, dlatego z własnej winy zostaniecie pojmani.
30
A o
tobie, niecny bezbożniku, władco izraelski, którego dzień nadchodzi z
ostatnim twoim występkiem,
31
tak mówi Pan Bóg: Zdejm zawój, usuń koronę!
Wszystko będzie inne: co jest małe, zostanie wywyższone, a to, co wysokie,
poniżone.
32
Ruinę, ruinę z ciebie uczynię taką, jakiej nigdy nie było,
dopóki nie przyjdzie ten, do którego należy sąd i któremu go przekażę.

Sąd nad Ammonitami

33
A ty, synu człowieczy, prorokuj i mów: Tak mówi Pan Bóg: W sprawie
Ammonitów i ich zniewagi powiedz: Miecz, miecz został wydobyty ku
mordowaniu, wyostrzony, aby dokonać zagłady i lśnić -
34
podczas gdy tobie
ukazują się mylne wyrocznie i jawią ci się zwodnicze zapowiedzi – aby go
spuścić na kark złoczyńców bezbożnych, których dzień nadszedł z ostatnim ich
występkiem.
35
Schowaj go jednak do pochwy! W miejscu, gdzie zostałeś
stworzony, i w kraju, gdzie się zrodziłeś, będę cię sądził.
36
Wyleję na
ciebie mój gniew, rozniecę przeciwko tobie ogień mojej zapalczywości i wydam
cię w ręce ludzi dzikich, sprawców zniszczenia.
37
Staniesz się strawą dla
ognia, krew twoja będzie płynąć w środku kraju i nie pozostawisz po sobie
wspomnienia – ponieważ Ja, Pan, tak powiedziałem”.

Zostaw wpis