Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Izajasza (Iz 38)

Choroba i ozdrowienie Ezechiasza

1
W owych dniach Ezechiasz zachorował śmiertelnie. Prorok Izajasz, syn
Amosa, przyszedł do niego i rzekł mu: “Tak mówi Pan: Rozporządź domem twoim,
bo umrzesz i nie będziesz żył”.
2
Wtedy Ezechiasz odwrócił się do ściany i
modlił się do Pana.
3
A mówił tak: “Ach, Panie, wspomnij na to, proszę, że
postępowałem wobec Ciebie wiernie i z doskonałym sercem, że czyniłem to, co
miłe oczom Twoim”. I płakał Ezechiasz bardzo rzewnie.

4
Wówczas Pan skierował do Izajasza słowo tej treści:
5
“Idź, by
oznajmić Ezechiaszowi: Tak mówi Pan, Bóg Dawida, twego praojca: Słyszałem
twoją modlitwę, widziałem twoje łzy. Uzdrowię cię. Za trzy dni pójdziesz do
świątyni Pańskiej. Oto dodam do twego życia piętnaście lat.
6
Wybawię
ciebie i to miasto z ręki króla asyryjskiego i roztoczę opiekę nad tym
miastem”.
21
<Powiedział też Izajasz: “Weźcie placek figowy i przyłóżcie do
wrzodu, a zdrów będzie!”
22
Ezechiasz zaś rzekł: “Jaki znak upewni mię, że
wejdę do świątyni Pańskiej?”>
7
[Izajasz odrzekł:] “Niech ci będzie ten znak
od Pana, że spełni On tę rzecz, którą przyrzekł:
8
Oto ja cofnę cień
[wskazówki zegarowej] o dziesięć stopni, po których słońce już zeszło na
[słonecznym] zegarze Achaza”. I cofnęło się słońce o dziesięć stopni, po
których już zeszło.

Pieśń Ezechiasza

9
Pieśń Ezechiasza, króla judzkiego, gdy popadł w chorobę, ale został z
niej uzdrowiony:

10
Mówiłem: W połowie moich dni
muszę odejść;
w bramach Szeolu odczuję brak
reszty lat moich!

11
Mówiłem: Nie ujrzę już Pana
na ziemi żyjących,
nie będę już patrzył na nikogo
spośród mieszkańców tego świata.

12
Mieszkanie me rozbiorą i przeniosą ode mnie
jak namiot pasterzy.
Zwijam jak tkacz moje życie.
On mnie odcina od nici.
Za dzień i jedną noc mnie zamęczysz.

13
Krzyczę aż do rana.
On kruszy jak lew wszystkie me kości:
<w ciągu dnia i jednej nocy mnie zamęczysz>.
14
Jak pisklę jaskółcze,
tak kwilę,
wzdycham jak gołębica.
Oczy me słabną patrząc ku górze.
Panie, cierpię ucisk: Stań przy mnie!

15
Cóż mam mówić? Wszak On mi powiedział
i On to sprawił.
Przeżyję spokojnie wszystkie moje lata
po chwilach goryczy mej duszy.

16
Nad którymi Pan czuwa, ci żyją,
wśród nich dopełni się życie ducha mego.
Uzdrowiłeś mnie i żyć dozwoliłeś!

17
Oto na zdrowie zamienił mi gorycz.
Ty zachowałeś mą duszę
od dołu unicestwienia,
gdyż poza siebie rzuciłeś
wszystkie moje grzechy.

18
Zaiste, nie Szeol Cię sławi
ani Śmierć wychwala Ciebie;
nie ci oglądają się na Twoją wierność,
którzy w dół zstępują.

19
Żywy, żywy Cię tylko wysławia,
tak jak ja dzisiaj.
Ojciec dzieciom rozgłasza
Twoją wierność.

20
Pan mnie zachowuje!
Więc grać będziemy me pieśni na strunach
przez wszystkie dni naszego życia
w świątyni Pańskiej.

Zostaw wpis