Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Jeremiasza (Jr 17)

Grzechy Judy

1
“Grzech Judy jest zapisany
żelaznym rylcem,
wyryty diamentowym ostrzem
na tablicy ich serc
i na rogach waszych ołtarzy,

2
jako pomnik ich synów, ich ołtarzy,
ich aszer przy zielonych drzewach,
na wysokich pagórkach.

3
Góro moja na równinie,
twój dobytek i wszystkie twe skarby
wydam na grabież,
jako zapłatę za wszystkie twe grzechy,
popełnione w twych granicach.

4
Będziesz musiała się wyrzec
dziedzictwa swego, które ci dałem.
Będziesz w niewoli u twoich wrogów
w ziemi, której nie znasz.
Albowiem rozpaliliście ogień mojego gniewu –
będzie on płonął na wieki”.

Wskazania religijno-moralne

5
To mówi Pan:
“Przeklęty mąż, który pokłada nadzieję w człowieku
i który w ciele upatruje swą siłę,
a od Pana odwraca swe serce.

6
Jest on podobny do dzikiego krzaka na stepie,
nie dostrzega, gdy przychodzi szczęście:
wybiera miejsca spalone na pustyni,
ziemię słoną i bezludną.

7
Błogosławiony mąż, który pokłada ufność w Panu,
i Pan jest jego nadzieją.

8
Jest on podobny do drzewa zasadzonego nad wodą,
co swe korzenie puszcza ku strumieniowi;
nie obawia się, skoro przyjdzie upał,
bo utrzyma zielone liście;
także w roku posuchy nie doznaje niepokoju
i nie przestaje wydawać owoców.

9
Serce jest zdradliwsze niż wszystko inne
i niepoprawne – któż je zgłębi?

10
Ja, Pan, badam serce
i doświadczam nerki,
bym mógł każdemu oddać stosownie do jego postępowania,
według owoców jego uczynków.

11
Kuropatwa wysiaduje jajka, których nie zniosła;
podobnie czyni ten, kto zbiera w nieuczciwy sposób bogactwa:
w pośrodku dni swoich musi je opuścić
i gdy nadejdzie jego koniec, okazuje się głupcem”.

Pan i odstępcy

12
Tronem chwały, wzniesionym od początku,
jest nasze miejsce święte.

13
Nadziejo Izraela, Panie!
Wszyscy, którzy Cię opuszczają, będą zawstydzeni.
Ci, którzy oddalają się od Ciebie, będą zapisani na ziemi,
bo opuścili źródło żywej wody, <Pana>.

Modlitwa Jeremiasza o wytrwałość

14
Uzdrów mnie, Panie, bym się stał zdrowym;
ratuj mnie, bym doznał ratunku.
Ty bowiem jesteś moją chlubą.

15
Oto oni, którzy mi mówią:
“Gdzie jest słowo Boże?
Niechże się wypełni!”

16
Ale ja nie nalegałem
na Ciebie o nieszczęście,
ani nie pragnąłem dnia zagłady.
Ty wiesz: to, co wyszło z moich ust,
jest zupełnie jawne przed Tobą.

17
Nie bądź dla mnie postrachem,
Ty, moja ucieczko w dniu nieszczęścia!

18
Moi prześladowcy niech zostaną zawstydzeni,
lecz mnie niech nie spotka hańba!
Niech ich lęk ogarnie,
lecz nie mnie!
Ześlij na nich dzień nieszczęsny,
zgładź ich, zgładź po dwakroć!

Święcenie szabatu

19
To mówi Pan do mnie: “Idź, stań w bramie synów narodu, przez którą
wchodzą i wychodzą królowie judzcy, oraz we wszystkich bramach Jerozolimy
20

i mów do nich: Słuchajcie słowa Pańskiego, królowie judzcy, cały Judo i
wszyscy mieszkańcy Jerozolimy przechodzący przez te bramy!
21
To mówi Pan:
Strzeżcie się – jeśli wam życie miłe – by nie nosić rzeczy ciężkich w dzień
szabatu ani nie wnosić ich przez bramy Jerozolimy.
22
Nie wynoście żadnych
ciężarów ze swych domów w dzień szabatu ani nie wykonujcie żadnej pracy,
lecz raczej święćcie dzień szabatu, jak nakazałem waszym przodkom.
23
Ale
oni nie słuchali ani nie nakłonili swego ucha, lecz uczynili twardym swój
kark, odmawiając posłuszeństwa i odrzucając pouczenie.
24
Jeżeli okażecie Mi
pełne posłuszeństwo – wyrocznia Pana – jeśli nie będziecie wnosić żadnego
ciężaru przez bramy miasta w dzień szabatu i jeśli będziecie święcić dzień
szabatu, nie wykonując w nim żadnej pracy,
25
będą wchodzić przez bramę
miasta królowie [i książęta] zasiadający na tronie Dawida. Będą wjeżdżać na
wozach i koniach, oni, ich dostojnicy, mężowie judzcy i mieszkańcy
Jerozolimy, a miasto to będzie zamieszkałe na wieki.

26
I przyjdą z miast judzkich, z okolic Jerozolimy, z ziemi Beniamina, z
Szefeli, z gór i z południa, przynosząc ofiary całopalne, krwawe, pokarmowe,
kadzidło i ofiary dziękczynne do domu Pańskiego.
27
A jeżeli Mnie nie
posłuchacie, by święcić dzień szabatu, by się powstrzymać od noszenia
ciężaru, wchodząc bramami Jerozolimy w dzień szabatu, zapalę gniew w jej
bramach i pochłonie pałace Jerozolimy, i nie zgaśnie”.

Zostaw wpis