Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Jozuego (Joz 22)

OSTATNIE POLECENIA JOZUEGO
POWRÓT POKOLEŃ ZAJORDAŃSKICH

Odesłanie pomocy zajordańskiej

1
Jozue wezwał wówczas Rubenitów, Gadytów i połowę pokolenia Manassesa
2
i
rzekł do nich: “Spełniliście wszystko, co wam polecił Mojżesz, sługa Pana, i
słuchaliście też głosu mojego zawsze, gdy wam rozkazywałem.
3
Nie
opuściliście braci waszych, pomimo długiego czasu wojny, aż do dnia
dzisiejszego i strzegliście wiernie przykazania Pana, Boga waszego.
4

Obecnie, Pan, Bóg wasz, udzielił pokoju braciom waszym, jak im przyrzekł.
Wróćcie więc spokojnie do namiotów swoich, do ziemi, którą Mojżesz, sługa
Pana, wyznaczył wam w dziedzictwie za Jordanem.
5
Troszczcie się tylko
pilnie o to, żebyście spełniali przykazanie i prawo, które nakazał wam
Mojżesz, sługa Pana: miłować Pana, Boga waszego, postępować zawsze Jego
drogami, zachowywać Jego przykazania, przylgnąć do Niego i służyć Mu całym
waszym sercem i całą duszą”.

Jozue błogosławi odchodzących

6
Jozue pobłogosławił ich i zwolnił ich: wyruszyli więc do swoich
namiotów.
7
Mojżesz wyznaczył jednej połowie pokolenia Manassesa posiadłość
w Baszanie, Jozue dał drugiej połowie dział wśród ich braci, na brzegu
zachodnim Jordanu. Gdy więc Jozue odesłał ich do ich namiotów, pobłogosławił
ich
8
i rzekł: “Wracacie do waszych namiotów z wielkimi bogactwami, z
mnóstwem bydła, zaopatrzeni w srebro, złoto, brąz, żelazo i odzież w
wielkiej ilości; podzielcie się więc z braćmi waszymi łupem po waszych
wrogach”.

Ołtarz nad brzegiem Jordanu

9
Potomkowie Rubena i potomkowie Gada wrócili wraz z połową pokolenia
Manassesa i opuścili Izraelitów w Szilo, położonym w ziemi Kanaan, aby się
udać do ziemi Gilead, do kraju swej posiadłości, gdzie się osiedlili zgodnie
z rozkazem Pana, danym Mojżeszowi.
10
Gdy przybyli w okolicę nad Jordanem,
położoną jeszcze w kraju Kanaan, potomkowie Rubena, potomkowie Gada i połowa
pokolenia Manassesa zbudowali tam ołtarz nad brzegiem Jordanu, ołtarz
wyglądający okazale.
11
I usłyszeli Izraelici wiadomość: “Oto potomkowie
Rubena, potomkowie Gada i połowa pokolenia Manassesa zbudowali ołtarz
naprzeciw ziemi Kanaan w okolicy Jordanu, na brzegu Izraelitów”.
12

Usłyszeli tę wiadomość Izraelici i cała społeczność Izraelitów zebrała się w
Szilo, aby wyruszyć przeciw nim na wojnę.

Zarzuty przeciw pokoleniom zajordańskim

13
Izraelici wysłali do potomków Rubena, potomków Gada i połowy
pokolenia Manassesa, do ziemi Gilead, Pinchasa, syna kapłana Eleazara,
14
a
z nim dziesięciu książąt – księcia rodu z każdego pokolenia izraelskiego -
stojących na czele wszystkich rodów wśród plemion Izraela.
15
Skoro przybyli
oni do potomków Rubena, potomków Gada i połowy pokolenia Manassesa w ziemi
Gilead, tak do nich przemówili:
16
“Mówi do was cała społeczność Pana: Co
oznacza ta niewierność popełniona przez was wobec Boga Izraela? Dlaczego wy
odwracacie się dziś od Pana, budując sobie ołtarz, co jest dzisiaj buntem
przeciw Niemu?
17
Czyż nie dosyć przestępstw z Peor, z których nie
oczyściliśmy się jeszcze do dnia dzisiejszego i przez które spadła ta klęska
na społeczność Pana?
18
Ponieważ wy dzisiaj nie chcecie iść za Panem, lecz
chcecie buntować się przeciwko Niemu, jutro zapłonie On gniewem przeciw
całej społeczności Izraela.
19
Jeśli ziemia waszego dziedzictwa jest
nieczysta, przejdźcie do kraju, który jest dziedzictwem Pana, gdzie wznosi
się przybytek Pana, i obierzcie mieszkanie pomiędzy nami. Nie buntujcie się
jednak przeciw Panu i nie buntujcie się przeciwko nam, budując sobie ołtarz
poza ołtarzem Pana, Boga naszego.
20
Skoro Akan, syn Zeracha, popełnił
przestępstwo przeciw klątwie, czyż gniew Boży nie spadł na całą społeczność,
chociaż on był tylko jednym człowiekiem? Powinien był tylko sam umrzeć za
swój grzech!”

Usprawiedliwienie szczepów zajordańskich

21
Potomkowie Rubena i potomkowie Gada i połowa pokolenia Manassesa
odpowiedzieli naczelnikom plemion izraelskich:
22
“Jahwe, Bóg bogów; Jahwe,
Bóg bogów, wie to dobrze, i Izrael powinien również wiedzieć: jeśli to był
bunt lub jeśli to była niewierność względem Pana, niech nas nie wybawi
jeszcze tego dnia!
23
I jeśli zbudowaliśmy ołtarz, aby odwrócić się od Pana
i aby składać na nim ofiary całopalne, pokarmowe i biesiadne, niech sam Pan
to osądzi!
24
Czyż nie uczyniliśmy tego z bojaźni o przyszłość, myśląc, że
jutro wasi synowie mogą zapytać naszych: “Cóż macie wspólnego z Jahwe,
Bogiem Izraela?
25
Pan ustanowił Jordan granicą między nami a wami,
potomkami Rubena i Gada. Wy nie macie żadnego udziału w Panu!” I mogliby
wasi synowie sprawić, żeby nasi przestali bać się Pana!
26
Dlatego
powiedzieliśmy: Zbudujemy sobie ołtarz nie do całopaleń i innych ofiar,
27

lecz jako świadectwo pomiędzy nami i wami, i między potomkami po nas, że
chcemy pełnić służbę Pana przed Jego obliczem przez nasze całopalenia,
żertwy i ofiary biesiadne. Wasi synowie nie będą mogli kiedyś powiedzieć
naszym: “Wy nie macie udziału w Panu”.
28
Myśleliśmy przeto: Jeśliby
któregoś dnia tak mówili do nas lub do potomków naszych, będziemy mogli
odpowiedzieć: Spójrzcie na sposób budowy ołtarza Pańskiego, który wznieśli
przodkowie nasi nie na całopalenia lub żertwy, lecz jako świadectwo między
nami a wami.
29
Daleka jest od nas myśl, abyśmy się buntowali przeciw Panu i
odwracali się od postępowania za Panem, budując ołtarz do całopaleń, ofiar
pokarmowych i krwawych, poza ołtarzem Pana, Boga naszego, znajdującym się
przed Jego przybytkiem”.

Porozumienie między pokoleniami

30
Gdy kapłan Pinchas, książęta społeczności i naczelnicy plemion
izraelskich, którzy mu towarzyszyli, usłyszeli słowa wypowiedziane przez
potomków Rubena, potomków Gada i potomków Manassesa – wydały się one dobre w
ich oczach.
31
Wtedy kapłan Pinchas, syn Eleazara, rzekł do potomków Rubena,
potomków Gada i potomków Manassesa: “Przekonaliśmy się dzisiaj, że wśród nas
jest Pan, ponieważ wy nie popełniliście przeciw Panu tej niewierności,
ocaliliście więc Izraelitów od [karzącej] ręki Pana!”
32
Kapłan Pinchas, syn
Eleazara, i książęta opuścili potomków Rubena, potomków Gada i wrócili z
ziemi Gilead do ziemi Kanaan, do Izraelitów, którym zanieśli tę odpowiedź.

33
Sprawa wydała się dobra Izraelitom: błogosławili Boga i nie mówili nic
więcej o wyruszeniu przeciw nim na wojnę, aby spustoszyć kraj zamieszkały
przez potomków Rubena i potomków Gada.
34
Potomkowie Rubena i potomkowie
Gada nazwali ołtarz ["Świadectwem"], ponieważ mówili: “Oto jest świadectwo
wśród nas, że Pan jest Bogiem”.

Zostaw wpis