Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Judyty (Jdt 15)

1
A gdy to usłyszeli ci, którzy byli jeszcze w namiotach, zdumieli się wobec
tego zdarzenia.
2
Ogarnął ich lęk i drżenie, i nie było człowieka stojącego
obok swego sąsiada, ale uciekali wszyscy po wszystkich drogach na dolinie i
na górze.
3
Także i ci, którzy obozowali na wzgórzach wokoło Betulii,
rzucili się do ucieczki. Wtedy to dopiero synowie Izraela, każdy mąż zdolny
do walki, rzucili się na nich.
4
A Ozjasz wysłał posłów do Baitomestaim, do
Bebai, Chobai i Kola, i na całą ziemię Izraela, aby zawiadomili o tym, co
się stało, i aby wszyscy ruszyli na nieprzyjaciół, i rozgromili ich.
5
Skoro
tylko Izraelici to usłyszeli, wszyscy jednomyślnie uderzyli na nich i
ścigali ich aż po Chobę. Przybyli także mieszkańcy Jerozolimy i wszyscy z
krainy górskiej, ponieważ ich też powiadomiono o tym, co się stało w obozie
ich wrogów. Także Gileadczycy i Galilejczycy uderzyli na nich z wielką siłą
z boku i ścigali ich, aż przybyli do Damaszku i w jego okolice.
6
Inni
mieszkańcy Betulii napadli na obóz asyryjski, zabrali z niego łupy i bardzo
się wzbogacili.
7
Ci zaś Izraelici, którzy powrócili z pogromu, zawładnęli
tym, co jeszcze pozostało. Wioski i osiedla w górach i na dolinie zdobyły
wielkie łupy. Było ich bowiem ogromne mnóstwo.

Arcykapłan dziękuje Judycie

8
A arcykapłan Joakim i Rada Starszych Izraela, która mieszka w
Jerozolimie, przybyli obejrzeć dobrodziejstwa, które Pan wyświadczył
Izraelowi, oraz zobaczyć Judytę i złożyć jej życzenia pokoju.
9
A gdy
przyszli do niej, wszyscy jednomyślnie wysławiali ją i mówili:

“Tyś wywyższeniem Jeruzalem,
tyś chlubą wielką Izraela,
tyś wielką dumą naszego narodu.

10
Tyś wszystko to ręką swoją uczyniła,
dobrze zasłużyłaś się Izraelowi,
i spodobało się to Bogu.
Niech cię Pan Wszechmogący błogosławi
na wieczne czasy!”

A cały lud odpowiedział: “Niech tak będzie!”
11
A cały naród łupił jeszcze
obóz przez trzydzieści dni. Judycie dali namiot Holofernesa, wszystkie jego
srebrne naczynia, łoża, miednice i wszystkie jego sprzęty. A ona przyjęła
to, nałożyła na swego muła, zaprzęgła swoje wozy i załadowała to wszystko na
nie.
12
Zgromadziły się też wszystkie kobiety izraelskie, aby ją zobaczyć, i
błogosławiły ją, i tańczyły wokół niej, a ona wzięła w ręce gałązki i podała
kobietom, które jej towarzyszyły.
13
Potem uczyniły sobie wieńce oliwne, ona
i jej towarzyszki. I tańcząc szła przed całym ludem, prowadząc ze sobą
wszystkie kobiety. Przyłączyli się też do nich wszyscy mężowie izraelscy i
uzbrojeni, z wieńcami na głowach, i śpiewali głośno hymny.

Pieśń dziękczynna Judyty

14
Judyta rozpoczęła przed całym Izraelem tę pieśń pochwalną, a lud cały
wtórował jej w tym wychwalaniu.

Zostaw wpis