Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Kapłańska (Kpł 5)

Szczególne rodzaje ofiar przebłagalnych

1
Jeżeli kto zgrzeszy przez to, że usłyszawszy zaklęcie i mogąc zaświadczyć
o przestępstwie, które widział lub znał, nie uczyni tego i w ten sposób
zawini,
2
albo jeżeli kto dotknie się czegoś nieczystego, na przykład
padliny nieczystego dzikiego zwierzęcia albo padliny nieczystego domowego
zwierzęcia, albo padliny nieczystego płazu, i nie uświadomi sobie tego, że
stał się nieczystym i winnym,
3
albo jeżeli kto dotknie się jakiejś
nieczystości ludzkiej, jakiejkolwiek rzeczy, która może uczynić nieczystym,
i z początku nie uświadomi sobie tego, a potem spostrzeże, że zawinił,
4

albo jeżeli kto przysięga, mówiąc lekkomyślnie wargami, na zło albo na
dobro, tak jak to bywa, że człowiek lekkomyślnie przysięga, i z początku nie
uświadamia sobie tego, a potem spostrzeże, że zawinił przez jedną z tych
rzeczy -
5
jeżeli więc kto popełni jedno z tych przestępstw, to niech wyzna,
że przez to zgrzeszył.
6
Wtedy przyniesie jako ofiarę zadośćuczynienia dla
Pana za swój grzech – samicę spośród małego bydła, owcę lub kozę na ofiarę
przebłagalną. A kapłan dokona przebłagania za jego grzech.

Gołębie jako ofiara ubogich

7
Jeżeli zaś ktoś jest tak ubogi, że nie może przynieść owcy, to jako
ofiarę zadośćuczynienia za grzech, który popełnił, przyniesie dwie
synogarlice albo dwa młode gołębie dla Pana, jednego jako ofiarę
przebłagalną, drugiego jako ofiarę całopalną.
8
Przyniesie ją kapłanowi, a
ten ofiaruje najprzód tego gołębia, który jest przeznaczony na ofiarę
przebłagalną. Ściśnie jego główkę przy karku, ale jej nie oddzieli.
9
Potem
pokropi ścianę ołtarza krwią ofiary przebłagalnej. Reszta krwi będzie
wyciśnięta na podstawę ołtarza. To jest ofiara przebłagalna.
10
Drugiego
gołębia złoży jako ofiarę całopalną według zwyczaju. W ten sposób kapłan
dokona przebłagania za grzech, który tamten popełnił, i będzie mu
odpuszczony.

Mąka jako ofiara ubogich

11
Jeżeli zaś kto jest tak ubogi, że nie może ofiarować nawet dwu
synogarlic albo dwóch młodych gołębi, to przyniesie na dar ofiarny za grzech
dziesiątą część efy najczystszej mąki jako ofiarę przebłagalną, ale nie
poleje jej oliwą ani nie położy na niej kadzidła, bo to jest ofiara
przebłagalna.
12
Przyniesie to kapłanowi. Kapłan weźmie z tego pełną garść
[mąki] jako pamiątkę i zamieni w dym na ołtarzu nad ofiarami spalanymi dla
Pana. To jest ofiara przebłagalna.
13
W ten sposób kapłan dokona
przebłagania za jego grzech, który tamten popełnił przeciwko jednemu z tych
przykazań, i będzie mu odpuszczony. Kapłan otrzyma swoją część, tak jak przy
ofierze pokarmowej”.

OFIARY ZADOŚĆUCZYNIENIA

Za przywłaszczenie sobie rzeczy należnych Bogu

14
Potem Pan powiedział do Mojżesza:
15
“Jeżeli kto popełnił
nieuczciwość i zgrzeszy przez nieuwagę przywłaszczając sobie rzeczy
poświęcone Panu, to przyniesie jako swoje zadośćuczynienie dla Pana baranka
bez skazy, wziętego spośród drobnego bydła, którego wartość wynosiłaby
według oszacowania dwa sykle srebra według wagi przybytku na ofiarę
zadośćuczynienia.
16
To, co sobie grzesznie przywłaszczył z rzeczy
poświęconych, zwróci, oddając ponadto jedną piątą wartości, i odda to
kapłanowi. W ten sposób kapłan dokona przebłagania za niego, ofiarując za
niego baranka zadośćuczynienia, i będzie mu grzech odpuszczony.

Za nieświadome przestępstwa

17
Jeżeli kto zgrzeszy, czyniąc coś przeciwnego przykazaniom Pana, nie
będąc tego świadomy, i stanie się winny, i popełni przestępstwo,
18
to
przyniesie kapłanowi baranka bez skazy, wziętego spośród drobnego bydła,
według twojego oszacowania, jako ofiarę zadośćuczynienia. Wtedy kapłan
dokona przebłagania za jego winę, którą tamten zaciągnął przez nieuwagę,
nieświadomie, i będzie mu grzech odpuszczony.
19
To jest ofiara
zadośćuczynienia, bo naprawdę zawinił wobec Pana”.

Zadośćuczynienie bliźniemu

20
Następnie Pan powiedział do Mojżesza:
21
“Jeżeli kto zgrzeszy i
popełni nieuczciwość względem Pana przez to, że zaprze się wobec bliźniego
tego, co przyjął na przechowanie albo wziął w rękę jako zastaw, albo ukradł,
albo wymusił na bliźnim;
22
albo jeżeli kto znalazł rzecz zgubioną i zaparł
się tego, albo jeżeli złożył fałszywą przysięgę, dotyczącą jakiejkolwiek
rzeczy, przez którą człowiek może zgrzeszyć -
23
otóż kto tak zgrzeszył i
stał się przez to winnym zadośćuczynienia, powinien oddać to, co ukradł,
albo co wymusił, albo co wziął na przechowanie, albo rzecz zgubioną, którą
znalazł,
24
albo tę rzecz, co do której złożył fałszywą przysięgę – zwróci
mianowicie całkowitą wartość tej rzeczy, dodając do niej jeszcze piątą część
wartości. Powinien to oddać właścicielowi tego samego dnia, kiedy będzie
składał ofiarę zadośćuczynienia.
25
Potem przyprowadzi do Pana jako swoje
zadośćuczynienie baranka bez skazy, wziętego spośród drobnego bydła według
twego oszacowania na ofiarę zadośćuczynienia, którą należy przyprowadzić do
kapłana.
26
W ten sposób kapłan za niego dokona przebłagania wobec Pana, i
będzie tamtemu odpuszczony jakikolwiek grzeszny czyn, który popełnił
zaciągając winę”.

Zostaw wpis