Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Liczb (Lb 14)

Bunt Izraelitów

1
Wtedy całe zgromadzenie zaczęło wołać podnosząc głos. I płakał lud owej
nocy.
2
Izraelici szemrali przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi. Całe
zgromadzenie mówiło do nich: “Obyśmy byli pomarli w Egipcie albo tu na
pustyni!
3
Czemu nas Pan przywiódł do tego kraju, jeśli paść mamy od miecza,
a nasze żony i dzieci mają się stać łupem nieprzyjaciół? Czyż nie lepiej nam
będzie wrócić do Egiptu?”
4
Mówili więc jeden do drugiego: “Wybierzmy sobie
wodza i wracajmy z powrotem do Egiptu”.
5
Mojżesz i Aaron padli przed całym
zgromadzeniem społeczności Izraelitów twarzą na ziemię.
6
A Jozue, syn Nuna,
i Kaleb, syn Jefunnego, którzy należeli do badających kraj, rozdarli szaty
7

i mówili do całej społeczności Izraelitów: “Kraj, który przeszliśmy celem
zbadania go, jest wspaniałym krajem.
8
Jeśli nam Pan sprzyja, to nas
wprowadzi do tego kraju i da nam ten kraj, który prawdziwie opływa w mleko i
miód.
9
Tylko nie buntujcie się przeciwko Panu. Nie bójcie się też ludu tego
kraju, gdyż ich pochłoniemy. Obrona od niego odstąpi, a z nami jest przecież
Pan. Zatem nie bójcie się ich!”

Gniew Pana i wstawiennictwo Mojżesza

10
Całe zgromadzenie mówiło, by ich ukamienować, gdy [wtem] ukazała się
chwała Pana wobec wszystkich Izraelitów nad Namiotem Spotkania.
11
I rzekł
Pan do Mojżesza: “Dokądże jeszcze ten lud będzie Mi uwłaczał? Dokądże
wierzyć Mi nie będzie mimo znaków, jakie pośród nich zdziałałem?
12
Zabiję
ich zarazą i zupełnie wytracę, a ciebie uczynię ojcem innego narodu, który
będzie większy i silniejszy niż oni”.
13
Mojżesz rzekł jednak do Pana:
“Egipcjanie słyszeli, że Ty ten naród wyprowadziłeś swą mocą spośród nich,

14
i donieśli o tym mieszkańcom tego kraju. Słyszeli oni, że Ty, Panie,
przebywasz pośród tego narodu i bywasz widziany twarzą w twarz; że Twój
obłok stoi nad nimi, że Ty wśród dnia idziesz przed nimi w słupie obłoku, a
w nocy – w słupie ognistym.
15
Gdy więc ten naród wybijesz do ostatniego
męża, narody, które o tym posłyszą, powiedzą o Tobie:
16
Pan nie mógł
sprawić, by ten naród wszedł do kraju, który mu poprzysiągł, i dlatego ich
wytracił na pustyni.
17
Niech się okaże, Panie, cała Twoja moc, jak
przyobiecałeś mówiąc:
18
Pan cierpliwy, bogaty w życzliwość, przebacza
niegodziwość i grzech, lecz nie pozostawia go bez ukarania, tylko karze
grzechy ojców na synach do trzeciego, a nawet czwartego pokolenia.
19

Odpuść więc winy tego ludu według wielkości Twego miłosierdzia, tak jak
znosiłeś ten lud od Egiptu aż dotąd”.

Przebaczenie i kara

20
I odpowiedział Pan: “Odpuszczam zgodnie z twoim słowem.
21
Lecz – na
moje życie – napełni się chwałą Pana cała ziemia.
22
Wszyscy, którzy
widzieli moją chwałę i moje znaki, które działałem w Egipcie i na pustyni, a
wystawiali Mnie na próbę już dziesięciokrotnie i nie słuchali mego głosu,
23

ci nie zobaczą kraju, który obiecałem pod przysięgą ich ojcom. Żaden z tych,
którzy Mną wzgardzili, nie zobaczy go.
24
Tylko słudze memu Kalebowi, który
ożywiony innym duchem okazał Mi pełne posłuszeństwo, dozwolę wejść do kraju,
który już przewędrował, i potomstwu jego dam go w posiadanie.
25
Amalekici i
Kananejczycy mieszkają w dolinie. Jutro zawrócicie i pociągniecie na
pustynię w kierunku Morza Czerwonego”.
26
Pan przemówił znów do Mojżesza i
Aarona i rzekł:
27
“Jak długo mam znosić to przewrotne zgromadzenie
szemrzące przeciw Mnie? Słyszałem szemranie Izraelitów przeciw Mnie.
28

Powiedz im: Na moje życie – wyrocznia Pana – postąpię z wami według słów,
któreście wypowiedzieli przede Mną.
29
Trupy wasze zalegną tę pustynię. Wy
wszyscy, którzy zostaliście spisani w wieku od dwudziestu lat wzwyż, wy,
którzyście przeciwko Mnie szemrali,
30
nie wejdziecie z pewnością do kraju,
w którym uroczyście poprzysiągłem wam zamieszkanie, z pewnością nie
wejdziecie – z wyjątkiem Kaleba, syna Jefunnego, i Jozuego, syna Nuna.
31

Wasze małe dzieci, o których mówiliście, że będą wydane na łup, one wejdą i
poznają kraj, którym wyście wzgardzili.
32
Jeśli zaś chodzi o was, to trupy
wasze legną na pustyni,
33
a synowie wasi będą się błąkali na pustyni przez
czterdzieści lat, dźwigając ciężar waszej niewierności, póki trupy wasze nie
zniszczeją na pustyni.
34
Poznaliście kraj w przeciągu czterdziestu dni;
każdy dzień teraz zamieni się w rok i przez czterdzieści lat pokutować
będziecie za winy i poznacie, co to znaczy, gdy Ja się oddalę.
35
Ja, Pan,
powiedziałem! Zaprawdę, w ten sposób postąpię z tą złą zgrają, która się
zebrała przeciw Mnie. Na tej pustyni zniszczeją i tutaj pomrą”.

36
Ludzie ci, których Mojżesz posłał na zbadanie kraju i którzy po
powrocie pobudzili zgromadzenie do szemrania, podając fałszywe wiadomości o
kraju,
37
ci ludzie, którzy złośliwie podali fałszywe dane o kraju, pomarli
nagłą śmiercią przed Panem.
38
Z owych ludzi, którzy badali kraj, pozostali
przy życiu tylko Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunnego.
39
Mojżesz
przekazał te słowa wszystkim Izraelitom. A lud bardzo się zasmucił.
40

Następnego ranka powstali bardzo wcześnie, wstąpili na szczyt góry i rzekli:
“Teraz jesteśmy gotowi wyruszyć do kraju, o którym mówił Pan; widzimy
bowiem, żeśmy zawinili”.
41
Mojżesz im oświadczył: “Czemu przekraczacie
rozkaz Pana? To się wam nie uda!
42
Nie idźcie, albowiem pośród was nie ma
Pana; rozgromią was nieprzyjaciele wasi.
43
Amalekici bowiem i Kananejczycy
wystąpią przeciw wam i polegniecie od miecza. Albowiem odkąd odwróciliście
się, aby nie iść za Panem, Pan również nie jest z wami”.
44
Oni mimo
wszystko trwali uparcie przy swoim zamiarze, aby ruszyć ku szczytowi góry.
Jednak Arka Przymierza Pana i Mojżesz nie opuścili swego miejsca pośród
obozu.
45
Wtedy zeszli Amalekici i Kananejczycy mieszkający na tej górze,
pobili ich i rozproszyli aż do miejscowości Chorma.

Zostaw wpis